Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Olfen UNO, oceniono szereg parametrów toksykologicznych, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość.¹

Toksyczność ostra

Przeprowadzone na modelach zwierzęcych badania toksyczności ostrej nie wykazały działania toksycznego diklofenaku. To sugeruje względnie korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej przy krótkotrwałej ekspozycji.²

Toksyczność przewlekła

Toksyczność przewlekłą diklofenaku oceniano w badaniach z udziałem kilku gatunków zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów, psów i małp. W zakresie dawek toksycznych obserwowano charakterystyczne dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych działania niepożądane. Efekty toksyczne pojawiały się w zależności od gatunku zwierząt przy dawkach większych niż 0,5 lub 0,2 mg/kg masy ciała. Główne objawy toksyczności obejmowały wrzody żołądka, owrzodzenia jelit oraz istotne klinicznie zmiany w liczbie krwinek.³

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Ocena potencjalnego działania mutagennego diklofenaku została przeprowadzona przy użyciu standardowych testów in vitro (na komórkach) oraz in vivo (na organizmach żywych). Wyniki tych badań nie wykazały mutagennego działania substancji czynnej, co sugeruje brak potencjału do indukcji zmian genetycznych.⁴

Dodatkowo przeprowadzono długoterminowe badania na szczurach i myszach w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały działania karcynogennego diklofenaku, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanego ze stosowaniem tej substancji w warunkach eksperymentalnych.⁵

Toksyczny wpływ na rozrodczość

Działanie embriotoksyczne diklofenaku oceniano w badaniach na trzech gatunkach zwierząt: szczurach, myszach i królikach. Wyniki tych badań wykazały, że po podawaniu dawek w zakresie toksycznym dla ciężarnych samic obserwowano następujące skutki:⁶

• Obumarcie płodu – zwiększona częstość utraty ciąży
• Opóźnienie wzrostu płodowego – zmniejszenie tempa rozwoju płodu

Ważnym odkryciem jest fakt, że w przeprowadzonych badaniach nie wykryto występowania wad rozwojowych u potomstwa, co wskazuje na brak działania teratogennego diklofenaku.⁷

W zakresie wpływu na przebieg ciąży i porodu, diklofenak wydłużał czas trwania ciąży oraz sam proces porodu. Natomiast nie obserwowano niekorzystnego wpływu substancji na płodność zwierząt.⁸

Istotnym aspektem oceny bezpieczeństwa reprodukcyjnego jest również wpływ na rozwój pourodzeniowy. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że dawki diklofenaku mniejsze od działających toksycznie na organizm ciężarnych samic nie wykazywały negatywnego wpływu na pourodzeniowy rozwój potomstwa.⁹