Przedawkowanie
Olfen UNO 150 mg

Przedawkowanie diklofenaku sodowego w dawce 150 mg (Olfen UNO, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, obejmujących przewód pokarmowy (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego), układ nerwowy (bóle głowy, zawroty głowy, utrata świadomości, drgawki), nerki (ostra niewydolność nerek z oligurią, wzrostem kreatyniny i mocznika), wątrobę (uszkodzenie z podwyższeniem enzymów i zaburzeniami funkcji syntetycznej), układ krążenia (hipotensja prowadząca do wstrząsu) oraz układ oddechowy (depresja ośrodka oddechowego, niedotlenienie). Objawy nie są patognomoniczne, a ich nasilenie może skutkować powikłaniami takimi jak wstrząs hipowolemiczny, encefalopatia wątrobowa, niewydolność wielonarządowa czy konieczność dializoterapii. Diagnostyka i monitorowanie powinny obejmować ocenę parametrów życiowych, funkcji nerek, wątroby oraz równowagi wodno-elektrolitowej.

Przedawkowanie leku Olfen UNO (diklofenak sodowy)

Przedawkowanie leku Olfen UNO zawierającego 150 mg diklofenaku sodowego w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych. Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), przy przedawkowaniu może wywoływać objawy zarówno ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego, jak i wpływać na funkcjonowanie nerek oraz wątroby.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Należy podkreślić, że nie występują objawy patognomoniczne dla przedawkowania diklofenaku, jednak manifestacja kliniczna może obejmować szereg symptomów z różnych układów. Personel medyczny powinien zwrócić szczególną uwagę na wystąpienie objawów ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz funkcji życiowych pacjenta.2

Układ/Narząd Objawy przedawkowania Charakterystyka objawu Potencjalne powikłania
Przewód pokarmowy Nudności
Wymioty
Bóle brzucha
Biegunka
Krwotok z przewodu pokarmowego
Mogą wystąpić jako pierwsze objawy
Bóle brzucha często o dużym nasileniu
Krwawienie może manifestować się smolisto-czarnymi stolcami lub krwawymi wymiotami
Odwodnienie
Wstrząs hipowolemiczny
Perforacja przewodu pokarmowego
Układ nerwowy Bóle głowy
Zawroty głowy
Utrata świadomości
Szumy uszne
Drgawki
Zaburzenia świadomości mogą postępować
Drgawki mogą być oporne na standardowe leczenie
Ryzyko aspiracji
Zaburzenia oddychania
Uszkodzenie mózgu przy przedłużającym się niedotlenieniu
Nerki Ostra niewydolność nerek Zmniejszenie diurezy
Wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi
Zaburzenia elektrolitowe
Kwasica metaboliczna
Konieczność dializoterapii
Wątroba Uszkodzenie wątroby Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia funkcji syntetycznej wątroby
Zaburzenia krzepnięcia
Encefalopatia wątrobowa
Układ krążenia Znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi Może prowadzić do wstrząsu Niewydolność wielonarządowa
Zaburzenia perfuzji narządowej
Układ oddechowy Zaburzenia oddychania Depresja ośrodka oddechowego Niedotlenienie
Konieczność wspomagania oddychania

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

Należy podkreślić, że w przypadku przedawkowania diklofenaku nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie opiera się głównie na terapii podtrzymującej i objawowej oraz monitorowaniu parametrów życiowych pacjenta.3

Podstawowe zasady postępowania w przypadku przedawkowania Olfen UNO obejmują:

  1. Monitorowanie czynności życiowych – regularna kontrola ciśnienia tętniczego, tętna, oddychania i stanu świadomości.
  2. Kontrola i wyrównywanie równowagi wodno-elektrolitowej – szczególnie istotne w przypadku wymiotów, biegunki i krwawień z przewodu pokarmowego.4
  3. Leczenie podtrzymujące i objawowe w przypadku wystąpienia powikłań takich jak:
    • Znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – płynoterapia, w przypadkach opornych zastosowanie amin presyjnych.
    • Niewydolność nerek – monitorowanie diurezy, stężenia kreatyniny i mocznika, w ciężkich przypadkach rozważenie dializoterapii.
    • Drgawki – podanie leków przeciwdrgawkowych.
    • Zaburzenia żołądka i jelit – leczenie objawowe, w przypadku krwawień rozważenie endoskopii interwencyjnej.
    • Zaburzenia oddychania – tlenoterapia, w ciężkich przypadkach intubacja i wentylacja mechaniczna.5

Specjalne procedury eliminacji diklofenaku

Ze względu na właściwości farmakologiczne diklofenaku, w szczególności jego wysokie wiązanie z białkami osocza oraz złożony metabolizm, zastosowanie specjalnych metod eliminacji leku z organizmu ma ograniczoną skuteczność.6

Następujące metody wykazują ograniczoną skuteczność:

  • Wymuszona diureza – zazwyczaj nieskuteczna ze względu na wysokie wiązanie z białkami.
  • Dializa – ograniczona skuteczność w usuwaniu diklofenaku z organizmu.
  • Przetaczanie krwi – zwykle nie przyspiesza eliminacji leku.7

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

W przypadku przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki diklofenaku, należy rozważyć procedury zmierzające do ograniczenia wchłaniania leku:

  • Podanie węgla aktywnego – szczególnie skuteczne we wczesnej fazie po przedawkowaniu.
  • Opróżnienie żołądka poprzez:
    • Sprowokowanie wymiotów – metoda o ograniczonym zastosowaniu, przeciwwskazana przy zaburzeniach świadomości.
    • Płukanie żołądka – może być skuteczne przy wczesnej interwencji, szczególnie przy przedawkowaniu zagrażającym życiu.8

Intensywna opieka medyczna jest konieczna w przypadku ciężkiego przedawkowania diklofenaku sodowego. Leczenie ostrego zatrucia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) wymaga kompleksowego podejścia, z zastosowaniem środków podtrzymujących czynność życiowo ważnych narządów oraz leczenia objawowego.9

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl