Właściwości farmakokinetyczne
Vagirux 0,01 mg

Tabletka dopochwowa Vagirux zawierająca 10 mikrogramów estradiolu półwodnego wykazuje proporcjonalne zwiększenie stężenia estradiolu (E2) w osoczu, mierzonego parametrem AUC(0-24), w dniach 1., 14. i 83. badania, przy czym wartości Cśr(0-24) pozostają w zakresie fizjologicznych stężeń charakterystycznych dla kobiet pomenopauzalnych (średnia wieku 65,4 lat). Podanie dopochwowe umożliwia ominięcie efektu pierwszego przejścia wątrobowego, co potwierdza brak kumulacji estradiolu oraz jego metabolitów (estron, siarczan estronu) podczas 12-tygodniowego leczenia, a także w 14-dniowym badaniu potwierdzającym farmakokinetykę produktu. W trakcie leczenia podtrzymującego (2 razy w tygodniu) nie obserwowano kumulacji leku, co wskazuje na stabilny profil farmakokinetyczny.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Prezentowane dane dotyczą właściwości farmakokinetycznych tabletki dopochwowej Vagirux zawierającej 10 mikrogramów estradiolu w postaci estradiolu półwodnego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego.1

Wchłanianie

Estrogeny wykazują dobrą zdolność wchłaniania przez różne drogi podania, w tym przez skórę, błony śluzowe oraz z przewodu pokarmowego. Istotną zaletą podania dopochwowego estradiolu jest ominięcie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.2

Wchłanianie ogólnoustrojowe estradiolu po podaniu dopochwowym zostało dokładnie przebadane w 12-tygodniowym, jednoośrodkowym, randomizowanym badaniu klinicznym. Badanie miało charakter otwarty, z zastosowaniem wielokrotnej dawki i metody grup równoległych. Uczestniczki przydzielono losowo w proporcji 1:1 do grupy otrzymującej 10 mikrogramów lub 25 mikrogramów estradiolu w postaci tabletek dopochwowych. W trakcie badania monitorowano stężenia w osoczu krwi trzech związków:3

  • Estradiolu (E2) – główny składnik aktywny
  • Estronu (E1) – metabolit estradiolu
  • Siarczanu estronu (E1S) – forma sprzężona estronu

Wyniki badania wykazały, że parametr AUC(0-24) dla stężeń estradiolu w osoczu krwi zwiększał się proporcjonalnie po podaniu tabletek Vagirux w dawkach 10 mikrogramów i 25 mikrogramów. Wartości AUC(0-24) wskazywały na zwiększone stężenia estradiolu w organizmie dla tabletki 10 mikrogramów w dniach 1., 14. i 83. w porównaniu z wynikami uzyskanymi przed rozpoczęciem badania, przy czym różnica ta wykazywała istotność statystyczną w dniach 1. i 14.4

Co istotne, u wszystkich uczestniczek badania średnie stężenia estradiolu (E2) w osoczu krwi, mierzone jako Cśr(0-24), we wszystkich dniach oceny pozostawały w zakresie wartości prawidłowych charakterystycznych dla kobiet w okresie pomenopauzalnym.5

Porównując dane z dni 82. i 83. z dniem rozpoczęcia badania zaobserwowano, że podczas leczenia podtrzymującego, polegającego na podawaniu leku dwa razy w tygodniu, nie występuje jego kumulacja w organizmie.6

Parametr Dzień -1 Dzień 1 Dzień 14 Dzień 82 Dzień 83
AUC(0-24) pg∙h/mL (śr. geom.) 75,65 225,35 157,47 44,95 111,41
Cśr (0-24) pg/mL (śr. geom.) 3,15 9,39 6,56 1,87 4,64

Stężenia estronu i siarczanu estronu monitorowane po 12 tygodniach podawania estradiolu w dawce 10 mikrogramów w postaci tabletek dopochwowych nie przekraczały wartości wyjściowych, co potwierdza brak efektu kumulacji tych metabolitów.7

Powyższe wyniki zostały dodatkowo potwierdzone w kolejnym 14-dniowym badaniu farmakokinetyki produktu Vagirux.8

Dystrybucja

Dystrybucja estrogenów egzogennych, czyli podawanych z zewnątrz, przebiega analogicznie do dystrybucji estrogenów endogennych, produkowanych przez organizm. Estrogeny są dystrybuowane w całym organizmie, przy czym największe ich stężenia obserwuje się w narządach docelowych działania hormonów płciowych.9

Większość estrogenów krążących we krwi nie występuje w formie wolnej, lecz jest związana z białkami osocza. Główne białka transportujące estrogeny to:10

  • Globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG) – specyficzne białko transportowe o wysokim powinowactwie do hormonów steroidowych
  • Albuminy – najliczniejsze białka osocza, wiążące estrogeny z mniejszym powinowactwem

Metabolizm

Estrogeny egzogenne przechodzą te same szlaki metaboliczne co estrogeny endogenne. Procesy metaboliczne estrogenów odbywają się głównie w wątrobie i obejmują szereg przemian. Estradiol ulega odwracalnej przemianie do estronu, a oba te związki mogą być dalej przekształcane do estriolu, który stanowi główny metabolit estrogenów wykrywany w moczu.11

U kobiet po menopauzie charakterystyczną cechą metabolizmu estrogenów jest znaczny udział form sprzężonych, zwłaszcza siarczanów. Siarczan estronu występuje w dużych ilościach i tworzy pulę krążącą we krwi, stanowiącą rezerwuar substratów do tworzenia bardziej aktywnych biologicznie form estrogenów.12

Eliminacja

Wydalanie metabolitów estrogenów odbywa się głównie drogą nerkową. W moczu można wykryć następujące formy:13

  • Estradiol, estron i estriol w postaci wolnej (nieskoniugowanej)
  • Glukuronidy estradiolu, estronu i estriolu (sprzężone z kwasem glukuronowym)
  • Siarczany estradiolu, estronu i estriolu (sprzężone z kwasem siarkowym)

Szczególne grupy pacjentów

Badania farmakokinetyczne wchłaniania ogólnoustrojowego estradiolu podczas stosowania produktu Vagirux w dawce 10 mikrogramów przeprowadzono w ściśle określonej grupie demograficznej. Badaniem objęto wyłącznie kobiety po menopauzie w przedziale wiekowym 60-70 lat, ze średnią wieku wynoszącą 65,4 lat.14 Brak danych dotyczących farmakokinetyki leku w innych grupach wiekowych lub populacjach specjalnych.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl