Przedawkowanie
Fluor

Przedawkowanie fluoru stanowi poważne zagrożenie kliniczne, z objawami zależnymi od dawki, drogi podania i czasu ekspozycji. Ostre zatrucie fluorem występuje przy dawce ≥5 mg/kg mc., z dawką śmiertelną u dorosłych 32-64 mg/kg mc., a u dzieci 15 mg/kg mc. Objawy obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, tężyczkę (hipokalcemia), zaburzenia rytmu serca (hiperkaliemia), kwasicę metaboliczną i oddechową, a w skrajnych przypadkach porażenie oddechu i zatrzymanie akcji serca. W przypadku żeli stomatologicznych (np. Elmex 12,5 mg F/g) objawy mogą pojawić się już po spożyciu 3 g preparatu i utrzymują się 3-6 godzin. Przewlekłe zatrucie fluorem (fluoroza) manifestuje się fluoroza zębów przy dawce >2 mg/dobę u dzieci do 8. roku życia oraz fluoroza kości przy dawce >8 mg/dobę, prowadząc do sklerotyzacji kości i powikłań ortopedycznych. Przedawkowanie radiofarmaceutyków z izotopem 18F wymaga ograniczenia dawki promieniowania przez stymulację diurezy i częste oddawanie moczu.

Przedawkowanie fluoru: zagrożenia i objawy kliniczne

Przedawkowanie związków fluoru stanowi istotny problem kliniczny, którego objawy i konsekwencje zdrowotne zależą od wielkości przyjętej dawki, drogi podania oraz czasu ekspozycji. Zatrucie fluorem może przybierać formę ostrą lub przewlekłą, a każda z nich charakteryzuje się odmiennym obrazem klinicznym i wymaganiami terapeutycznymi.1

Ostre zatrucie fluorem

Ostre zatrucie fluorem występuje na skutek jednorazowego przyjęcia dużej dawki związków fluoru. Dawka toksyczna, czyli najniższa dawka, po której mogą wystąpić objawy zatrucia, wynosi 5 mg fluoru/kg masy ciała.2 Dawka śmiertelna różni się w zależności od wieku – dla dorosłego człowieka wynosi od 32 do 64 mg fluoru/kg masy ciała, natomiast dla dzieci jest znacznie niższa i wynosi 15 mg fluoru/kg masy ciała.3

Objawy ostrego zatrucia zależą od wielu czynników, w tym od wielkości dawki, pH danej substancji, pH treści żołądkowej, wieku pacjenta, równowagi kwasowo-zasadowej i stopnia wchłaniania.4 W przypadku zatrucia produktami stomatologicznymi zawierającymi związki fluoru, np. żelem Elmex o zawartości 12,5 mg fluoru/g, objawy mogą wystąpić już przy aplikacji 3 g preparatu.5

Objawy kliniczne ostrego zatrucia

Objawy ostrego zatrucia fluorem rozwijają się zazwyczaj szybko po ekspozycji i można je podzielić na kilka kategorii zależnie od układów organizmu, których dotyczą:6

7

W przypadku preparatów fluorkowych w formie żeli stomatologicznych, objawy występują najczęściej w ciągu pierwszej godziny od połknięcia i ustępują po upływie około 3 do 6 godzin.8

Przedawkowanie leków radiofarmaceutycznych zawierających fluor

W przypadku przedawkowania radiofarmaceutyków zawierających izotop fluoru (18F), takich jak sodu fluor (18F) czy fludeoksyglukoza (18F), objawy związane są głównie z działaniem promieniowania jonizującego. W takich przypadkach należy dążyć do ograniczenia dawki pochłoniętej przez pacjenta poprzez stymulację diurezy i częste oddawanie moczu.910

Przewlekłe zatrucie fluorem

Przewlekłe zatrucie fluorem (fluoroza) może wystąpić na skutek długotrwałego przyjmowania związków fluoru w dawkach przekraczających zapotrzebowanie organizmu. Wyróżnia się dwa główne typy fluorozy:1112

  1. Fluoroza zębów: Występuje głównie u dzieci podczas formowania się i rozwoju zębów (do około 8. roku życia). Przy regularnym przekraczaniu łącznej dziennej dawki fluoru wynoszącej 2 mg mogą wystąpić zaburzenia macierzy szkliwa i nieprawidłowości w jego mineralizacji. Objawia się przebarwieniami szkliwa w postaci plam lub kropek oraz zwiększoną kruchością szkliwa. Zaburzenie to nie występuje w późniejszym wieku, nawet przy przyjmowaniu wyższych dawek dziennych.
  2. Fluoroza kości: Możliwa do zaobserwowania przy przewlekłym przyjmowaniu fluoru w dawkach powyżej 8 mg/dobę. Charakteryzuje się stwardnieniem kości (sklerotyzacją), co może prowadzić do szeregu powikłań ortopedycznych.

13

W przypadku przedawkowania żelaza (który często wchodzi w skład formulacji zawierających również fluor) istnieje ryzyko wystąpienia hemosyderozy, która w ciężkich i rzadko występujących przypadkach może wymagać dożylnej płynoterapii lub zmniejszenia objętości krwi z jednoczesnym podaniem takiej samej objętości płynów infuzyjnych.1415

Tabela objawów przedawkowania fluoru

Rodzaj zatrucia Dawka fluoru Objawy kliniczne Czas wystąpienia objawów
Ostre zatrucie (lekkie) Poniżej 150 mg fluorku
(poniżej 12 g żelu Elmex)
  • Miejscowe podrażnienia błony śluzowej
  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka
W ciągu pierwszej godziny od połknięcia; utrzymują się 3-6 godzin
Ostre zatrucie (ciężkie) Powyżej 150 mg fluorku
(powyżej 12 g żelu Elmex)
  • Ślinotok, łzawienie
  • Osłabienie, bóle głowy
  • Sinica, duszność
  • Tężyczka, skurcze mięśniowe (hipokalcemia)
  • Zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia
  • Kwasica oddechowa i metaboliczna
Szybko po ekspozycji
Dawka śmiertelna:
– dorośli: 32-64 mg/kg mc.
– dzieci: 15 mg/kg mc.
  • Porażenie oddychania
  • Zatrzymanie akcji serca
  • Zgon
W skrajnych przypadkach
Przewlekłe zatrucie (fluoroza zębów) Regularne przekraczanie dawki 2 mg/dobę do 8. roku życia
  • Zaburzenia macierzy szkliwa
  • Przebarwienia szkliwa (plamy, kropki)
  • Zwiększona kruchość szkliwa
Podczas formowania i rozwoju zębów (do ok. 8. roku życia)
Przewlekłe zatrucie (fluoroza kości) Przewlekłe przyjmowanie >8 mg/dobę
  • Stwardnienie kości (sklerotyzacja)
  • Powikłania ortopedyczne
Po miesiącach lub latach ekspozycji

Postępowanie w przypadku przedawkowania fluoru

Właściwe postępowanie w przypadku przedawkowania fluoru zależy od rodzaju zatrucia (ostre lub przewlekłe), ilości przyjętej substancji oraz stanu klinicznego pacjenta.1617

Postępowanie w ostrym zatruciu

  1. Lekkie zatrucie (poniżej 150 mg fluorku, co odpowiada ilości poniżej 12 g żelu Elmex):
    • Podanie napojów zawierających wapń (mleko, sole wapnia w postaci tabletek musujących) w celu związania fluorku
  2. Ciężkie zatrucie (ponad 150 mg fluorku, co odpowiada ilości ponad 12 g żelu Elmex):

18

W przypadku zatrucia radiofarmaceutykami zawierającymi izotop fluoru (18F) stosuje się następujące postępowanie:1920

  • Stymulacja diurezy
  • Zachęcanie pacjenta do częstego oddawania moczu w celu eliminacji radionuklidu z organizmu
  • Oszacowanie zastosowanej dawki skutecznej (efektywnej)

21

Grupy szczególnego ryzyka

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka powikłań związanych z przedawkowaniem fluoru:2223

  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – mają zwiększone ryzyko nagromadzenia fluoru i innych pierwiastków śladowych w tkankach
  • Pacjenci z zaburzeniami wydzielania żółci – również u nich istnieje zwiększone ryzyko kumulacji fluoru w organizmie
  • Dzieci do 8. roku życia – są szczególnie narażone na rozwój fluorozy zębów

24

W przypadku preparatów żywieniowych zawierających fluor jako mikroelement (np. Pediaven G20, Pediaven NN2), przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, hiperosmolarności, hiperglikemii lub hiperazotemii. W takich przypadkach należy zastosować standardowe procedury ratunkowe, monitorować parametry biochemiczne krwi i moczu oraz leczyć wszelkie pojawiające się nieprawidłowości. W rzadkich, ciężkich przypadkach może być konieczna dializa.25

Zapobieganie przedawkowaniu fluoru

Aby uniknąć przedawkowania fluoru, zaleca się:26

  • Ścisłe przestrzeganie zalecanego dawkowania preparatów fluorkowych
  • Uwzględnianie wszystkich źródeł fluoru w diecie i środowisku
  • Zachowanie szczególnej ostrożności przy stosowaniu preparatów fluorkowych u dzieci
  • Regularne monitorowanie parametrów biochemicznych u pacjentów otrzymujących suplementację fluorem, zwłaszcza z grup ryzyka
  • W przypadku podejrzenia przedawkowania – natychmiastowe przerwanie podawania preparatu i weryfikacja poprzez odpowiednie badania laboratoryjne

27

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl