sztywność barku

Sztywność barku, znana również jako zespół bolesnego barku lub „zamrożony bark” (frozen shoulder), to schorzenie charakteryzujące się postępującym ograniczeniem zakresu ruchów w stawie barkowym, któremu towarzyszy ból. Medycznie określana jest jako kapsulitis adhesiva, co wskazuje na zapalny proces obejmujący torebkę stawową, prowadzący do jej zwłóknienia i obkurczenia.

Etiologia schorzenia pozostaje nie w pełni poznana, jednak wyróżnia się postać pierwotną (idiopatyczną) oraz wtórną, występującą w następstwie urazów, unieruchomienia, chorób ogólnoustrojowych (zwłaszcza cukrzycy, chorób tarczycy) czy po zabiegach operacyjnych. Przebieg choroby obejmuje zazwyczaj trzy fazy: bolesną (zamrażania), adhezyjną (zamrożenia) oraz regeneracji (rozmrażania), trwające łącznie od kilku miesięcy do nawet 2-3 lat.

Diagnostyka sztywności barku opiera się na badaniu klinicznym wykazującym ograniczenie zarówno czynnego, jak i biernego zakresu ruchów we wszystkich płaszczyznach, szczególnie rotacji zewnętrznej i odwodzenia. Badania obrazowe (RTG, USG, MRI) służą głównie do wykluczenia innych patologii. Leczenie obejmuje farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną, fizykoterapię, a w wybranych przypadkach blokady dostawowe ze steroidami lub dystrakcję pod znieczuleniem. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się artroskopowe uwolnienie torebki stawowej.