podanie adrenaliny
Podanie adrenaliny (epinefryny) to procedura medyczna, która może mieć kluczowe znaczenie w stanach nagłych. Adrenalina jest hormonem katecholaminowym o silnym działaniu adrenergicznym, który wpływa na receptory α i β, powodując skurcz naczyń krwionośnych, zwiększenie ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca oraz rozszerzenie oskrzeli.
Najczęstsze wskazania do podania adrenaliny obejmują anafilaksję, zatrzymanie krążenia, ciężki skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. W przypadku anafilaksji, adrenalina jest lekiem pierwszego rzutu i powinna być podana domięśniowo w przednio-boczną część uda w dawce 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml roztworu 1:1000) u dorosłych lub 0,01 mg/kg u dzieci.
Drogi podania adrenaliny zależą od sytuacji klinicznej – w resuscytacji krążeniowo-oddechowej podaje się ją dożylnie lub doszpikowo, w anafilaksji preferowana jest droga domięśniowa, a w przypadku krup u dzieci może być stosowana w nebulizacji. Lek ten wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania pacjenta ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze czy niedokrwienie mięśnia sercowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Koszyczek Rumianku –
Koszyczek Rumianku (Matricaria recutita L., flos) jako produkt leczniczy roślinny cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. Najczęściej obserwowane są miejscowe reakcje kontaktowe, występujące bardzo rzadko, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją do alergii na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Istotne jest ryzyko reakcji krzyżowych u osób uczulonych na bylicę, piołun czy inne rośliny z tej rodziny. Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, mają nieznaną częstość występowania, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu płynnych przetworów rumianku na błony śluzowe, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych.
anafilaksja, błona śluzowa, bylica, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, droga oddechowa, duszność, Matricaria recutita, miejscowa reakcja alergiczna, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, piołun, podanie adrenaliny, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina astrowatych, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, systemowa reakcja alergiczna, tkanka podskórna, trudność w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, upośledzenie perfuzji narządów, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jext 150 mcg
Produkt leczniczy Jext, dostępny w dawkach 150 µg oraz 300 µg adrenaliny (w postaci winianu) w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/mL, nie posiada bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania w nagłych reakcjach alergicznych, w tym w wstrząsie anafilaktycznym. Każda dawka podawana jest za pomocą wstrzykiwacza półautomatycznego, dostarczającego odpowiednio 0,15 mL lub 0,3 mL roztworu. Produkt jest przejrzysty, bezbarwny i wolny od cząstek stałych. W składzie leku znajduje się substancja pomocnicza – sodu pirosiarczyn (E 223), której zawartość wynosi 0,086 mg w dawce 150 µg oraz 0,171 mg w dawce 300 µg.