Działania niepożądane
Juzimette 50 mg + 1000 mg

Produkt leczniczy Juzimette zawiera sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazując biorównoważność z jednoczesnym podawaniem obu substancji jako oddzielnych preparatów. W trakcie terapii obserwowano poważne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także istotne ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliny (10,9%). Profil działań niepożądanych odpowiada charakterystyce obu składników: sytagliptyna wiąże się z bólami głowy, zakażeniami górnych dróg oddechowych i zapaleniem błony śluzowej nosogardła (≥5%), natomiast metformina często powoduje objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha. U pacjentów pediatrycznych (10-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, jednak z podwyższonym ryzykiem hipoglikemii.

Działania niepożądane leku Juzimette (50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy)

Produkt leczniczy Juzimette zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg) w postaci tabletek powlekanych. Bezpieczeństwo stosowania leku zostało szeroko przeanalizowane w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Należy podkreślić, że choć nie prowadzono badań klinicznych bezpośrednio dla produktu Juzimette w postaci tabletek powlekanych, wykazano jego biorównoważność z jednoczesnym podawaniem sytagliptyny i metforminy jako oddzielnych preparatów.1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W trakcie stosowania leku Juzimette zgłaszano występowanie poważnych działań niepożądanych, wśród których szczególną uwagę należy zwrócić na zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Znaczącym zagrożeniem podczas terapii jest hipoglikemia, której częstość wzrasta w przypadku leczenia skojarzonego z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) oraz insuliną (10,9%).2

Profil działań niepożądanych sytagliptyny i metforminy

Działania niepożądane leku Juzimette są charakterystyczne dla obu jego składników aktywnych. Obserwowano zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych przy stosowaniu sytagliptyny i metforminy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w porównaniu z monoterapią tymi substancjami.3

W przypadku monoterapii sytagliptyną w dawce 100 mg raz na dobę, najczęściej odnotowywane działania niepożądane obejmowały: ból głowy, hipoglikemię, zaparcia oraz zawroty głowy. Dodatkowo u pacjentów otrzymujących sytagliptynę często występowały zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła (≥5%). Niezbyt często obserwowano zapalenie kości i stawów oraz bóle kończyn (częstość >0,5% większa niż w grupie kontrolnej). 0,5% większą u pacjentów leczonych sytagliptyną niż w grupie kontrolnej).”>4

Z kolei w przypadku metforminy, bardzo często obserwowano działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Objawy te występowały najczęściej na początku leczenia i zazwyczaj ustępowały samoistnie. Do innych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem metforminy należą: metaliczny posmak w ustach (często), a także kwasica mleczanowa, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, pokrzywka, rumień i świąd (bardzo rzadko).5

Stosowanie u dzieci i młodzieży

W badaniach klinicznych dotyczących leczenia skojarzonego sytagliptyny z metforminą u pacjentów pediatrycznych z cukrzycą typu 2 w wieku od 10 do 17 lat, profil działań niepożądanych był zasadniczo zbliżony do profilu obserwowanego u dorosłych. Jednakże warto zauważyć, że u dzieci i młodzieży, zarówno przyjmujących jak i nieprzyjmujących insulinę podstawową, stosowanie sytagliptyny wiązało się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipoglikemii.6

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe

Ważnych informacji na temat bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego sytagliptyny dostarczyło badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin). Objęło ono 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek) oraz 7339 pacjentów otrzymujących placebo. Całkowita częstość występowania ciężkich działań niepożądanych była porównywalna w obu grupach.<sup data-drug="Juzimette" data-section="Działania niepożądane" title="Do badania TECOS (ang. TECOS, Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin), oceniającego wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy włączono 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę, jeśli wartość początkowa eGFR wynosiła ≥ 30 i 7

Szczegółowa analiza wyników badania TECOS wykazała, że wśród pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik na początku badania, częstość występowania ciężkiej hipoglikemii w grupie leczonej sytagliptyną wynosiła 2,7%, a w grupie placebo 2,5%. Natomiast u pacjentów niestosujących insuliny i/lub sulfonylomocznika, częstość ta wynosiła 1,0% w grupie otrzymującej sytagliptynę i 0,7% w grupie placebo. Co istotne, częstość występowania potwierdzonego zapalenia trzustki wynosiła 0,3% w grupie sytagliptyny i 0,2% w grupie placebo.8

Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia kompleksowe zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych w związku ze stosowaniem leku Juzimette, wraz z częstością ich występowania i klasyfikacją według układów i narządów. Dane te pochodzą z kontrolowanych badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Trombocytopenia Rzadko Zmniejszenie liczby płytek krwi, mogące prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne Częstość nieznana Poważne reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu pacjenta i wymagać natychmiastowej interwencji medycznej
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Często Obniżone stężenie glukozy we krwi; szczególnie częste przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika (bardzo często) lub insuliną
Zmniejszenie stężenia/niedobór witaminy B₁₂ Często Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B₁₂
Zaburzenia układu nerwowego Senność Niezbyt często Zwiększona potrzeba snu, uczucie ospałości
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowa choroba płuc Częstość nieznana Grupa chorób charakteryzujących się zapaleniem i włóknieniem tkanki płucnej
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Niezbyt często Zwiększona częstość oddawania luźnych stolców
Nudności Często Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w górnym odcinku przewodu pokarmowego, często z towarzyszącą potrzebą wymiotowania
Wzdęcia Często Nadmierne gromadzenie się gazów w przewodzie pokarmowym
Zaparcia Niezbyt często Trudności w wypróżnianiu się, rzadsze oddawanie stolca; częściej przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika
Ból w górnej części brzucha Niezbyt często Dyskomfort lub ból zlokalizowany w nadbrzuszu
Wymioty Często Gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta
Ostre zapalenie trzustki; martwicze oraz krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez Częstość nieznana Poważne, nagłe zapalenie trzustki, które może prowadzić do martwicy tkanki trzustkowej lub krwawienia; stanowi zagrożenie życia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Niezbyt często Nieprzyjemne uczucie skórne prowokujące chęć drapania
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana Nagły obrzęk skóry, tkanki podskórnej, błon śluzowych i tkanki podśluzówkowej
Wysypka Częstość nieznana Zmiany skórne w postaci plam, grudek lub pęcherzyków
Pokrzywka Częstość nieznana Swędząca wysypka skórna charakteryzująca się bąblami
Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana Zapalenie małych naczyń krwionośnych skóry
Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana Poważne reakcje skórne charakteryzujące się złuszczaniem naskórka; zespół Stevensa-Johnsona to zagrażająca życiu reakcja, obejmująca także błony śluzowe
Pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana Autoimmunologiczna choroba skóry charakteryzująca się powstawaniem pęcherzy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Częstość nieznana Ból zlokalizowany w obrębie stawów
Ból mięśni Częstość nieznana Dyskomfort lub ból w obrębie mięśni
Ból kończyn Częstość nieznana Dyskomfort lub ból zlokalizowany w kończynach górnych lub dolnych
Ból pleców Częstość nieznana Dyskomfort lub ból w okolicy pleców
Artropatia Częstość nieznana Choroba stawów o różnej etiologii
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Częstość nieznana Różnego stopnia upośledzenie prawidłowego funkcjonowania nerek
Ostra niewydolność nerek Częstość nieznana Nagłe i gwałtowne pogorszenie funkcji nerek, prowadzące do zatrzymania produktów przemiany materii w organizmie

Interakcje z innymi lekami przeciwcukrzycowymi

Warto zwrócić szczególną uwagę na fakt, że przy stosowaniu leku Juzimette w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, obserwuje się zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych:9

  • Hipoglikemia – występuje bardzo często w leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną
  • Zaparcia – występują często przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika
  • Obrzęki obwodowe – występują często przy stosowaniu z pioglitazonem
  • Ból głowy i suchość w ustach – występują niezbyt często przy stosowaniu z insuliną

Monitorowanie bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu

Po dopuszczeniu produktu leczniczego Juzimette do obrotu, niezwykle istotne jest zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Osoby z personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.10

Szczególne grupy pacjentów

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ metformina jest wydalana przez nerki, a sytagliptyna wymaga dostosowania dawki przy umiarkowanej i ciężkiej niewydolności nerek. W badaniu TECOS u pacjentów z eGFR ≥ 30 i < 50 mL/min/1,73 m² stosowano zmniejszoną dawkę sytagliptyny (50 mg na dobę).<sup data-drug="Juzimette" data-section="Działania niepożądane" title="Do badania TECOS (ang. TECOS, Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin), oceniającego wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy włączono 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę, jeśli wartość początkowa eGFR wynosiła ≥ 30 i 11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl