Interakcje leku
Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg
Leczenie skojarzone sytagliptyną (50 mg dwa razy na dobę) i metforminą (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie powoduje istotnych zmian farmakokinetycznych obu substancji czynnych. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, należy unikać jednoczesnego stosowania alkoholu oraz środków kontrastowych zawierających jod – w przypadku tych ostatnich leczenie należy przerwać na co najmniej 48 godzin i wznowić po ocenie czynności nerek. Ponadto, leki wpływające na czynność nerek (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe) oraz inhibitory transporterów OCT2/MATE (np. ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir, cymetydyna) mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej i wymagają ścisłego monitorowania funkcji nerek i kontroli glikemii, a także dostosowania dawkowania. Leki o działaniu hiperglikemicznym (glikokortykosteroidy, agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, diuretyki) również wymagają częstszej kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawki leków przeciwcukrzycowych.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Niezalecane jednoczesne stosowanie
- Skojarzenia leków wymagające środków ostrożności
- Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
- Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze
- Interakcje produktu z alkoholem
- Tabela interakcji produktu Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leczenie skojarzone sytagliptyną i metforminą stanowi skuteczną opcję terapeutyczną dla pacjentów z cukrzycą typu 2, jednak jak każdy produkt leczniczy, Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Badania farmakokinetyczne wykazały, że przy równoczesnym podawaniu sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) pacjentom z cukrzycą typu 2 nie występują istotne zmiany w farmakokinetyce obu substancji czynnych.1 Choć nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych interakcji dla produktu Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, dostępne są dane dotyczące interakcji dla poszczególnych substancji czynnych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej.2
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Istnieją substancje, których jednoczesne stosowanie z produktem Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma jest wyraźnie niezalecane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, szczególnie kwasicy mleczanowej:
- Alkohol – zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.3
- Środki kontrastowe zawierające jod – stosowanie produktu musi zostać przerwane przed badaniem lub podczas badania obrazowego z użyciem takich środków. Nie wolno wznawiać leczenia przez co najmniej 48 godzin po badaniu i tylko pod warunkiem ponownej oceny czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna.4
Skojarzenia leków wymagające środków ostrożności
Niektóre produkty lecznicze mogą wywierać niekorzystny wpływ na czynność nerek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, lub wpływać na kontrolę glikemii, co wymaga monitorowania i dostosowania dawkowania:
- Leki wpływające na czynność nerek: niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II i leki moczopędne, szczególnie pętlowe. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków konieczne jest dokładne monitorowanie czynności nerek.5
- Inhibitory transporterów nerkowych: leki wpływające na wspólny układ transportu w kanalikach nerkowych biorących udział w wydalaniu metforminy, takie jak inhibitory transportera kationów organicznych 2 (OCT2) lub transportera usuwania wielu leków i toksyn (MATE) – np. ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir oraz cymetydyna. Mogą one zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na metforminę i ryzyko kwasicy mleczanowej. Zaleca się ścisłe monitorowanie kontroli glikemii, dostosowanie dawki oraz rozważenie modyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego.6
- Leki o działaniu hiperglikemicznym: glikokortykosteroidy (podawane ogólnie lub miejscowo), agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych i diuretyki. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy częściej kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie na początku leczenia, i w razie potrzeby dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego.7
- Inhibitory ACE: mogą obniżać poziom glukozy we krwi, co może wymagać dostosowania dawki leku przeciwcukrzycowego podczas jednoczesnego leczenia tymi preparatami i po ich odstawieniu.8
Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
Dane z badań laboratoryjnych i klinicznych wskazują, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji po jednoczesnym podaniu innych produktów leczniczych z sytagliptyną jest niewielkie.9
Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4, ze współudziałem CYP2C8. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek metabolizm ma niewielki wpływ na klirens sytagliptyny, natomiast może być bardziej istotny w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ESRD).10
Silne inhibitory CYP3A4 (jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, choć wpływ ten nie był oceniany w badaniach klinicznych.11
Sytagliptyna jest również substratem dla glikoproteiny p i transportera anionów organicznych 3 (OAT3). Transport sytagliptyny przy udziale OAT3 może być hamowany przez probenecyd, jednakże ryzyko znaczących klinicznie interakcji jest uznawane za niewielkie.12
Cyklosporyna, silny inhibitor glikoproteiny p, przy jednoczesnym podaniu z sytagliptyną (sytagliptyna 100 mg, cyklosporyna 600 mg) zwiększała wartość AUC i Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takie zmiany farmakokinetyki nie są uznawane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie ulega przy tym znaczącej zmianie, więc nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.13
Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze
Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie innych leków:
- Digoksyna – przy stosowaniu przez 10 dni digoksyny (0,25 mg) jednocześnie z sytagliptyną (100 mg/dobę), osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a wartości Cmax o 18%. Nie jest zalecane dostosowywanie dawki digoksyny, jednak u pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną należy prowadzić odpowiednie monitorowanie.14
Badania in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych leków antykoncepcyjnych, co wskazuje na niewielką możliwość interakcji z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT). Sytagliptyna może być w warunkach in vivo słabym inhibitorem glikoproteiny p.15
Interakcje produktu z alkoholem
Jednoczesne spożywanie alkoholu z produktem Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Alkohol wpływa na metabolizm kwasu mlekowego, co w połączeniu z metforminą może prowadzić do kumulacji kwasu mlekowego w organizmie i rozwoju kwasicy mleczanowej – potencjalnie śmiertelnego powikłania.
Ryzyko to jest szczególnie wysokie w następujących sytuacjach:
- Stany głodzenia – gdy organizm ma zwiększone zapotrzebowanie na energię
- Niedożywienie – gdy zasoby energetyczne organizmu są ograniczone
- Zaburzenia czynności wątroby – gdy detoksykacja kwasu mlekowego jest upośledzona
Z tego powodu pacjenci stosujący Sitagliptynę/Chlorowodorek metforminy Polpharma powinni całkowicie unikać spożywania alkoholu lub ograniczyć je do absolutnego minimum, zawsze konsultując się wcześniej z lekarzem.16
Tabela interakcji produktu Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma
| Produkt leczniczy/substancja | Opis interakcji | Poziom istotności interakcji | Zalecenia |
|---|---|---|---|
| Alkohol | Zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby | Wysoki | Niezalecane jednoczesne stosowanie |
| Środki kontrastowe zawierające jod | Zwiększają ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej i nefropatii wywołanej kontrastem | Wysoki | Przerwać stosowanie leku przed badaniem i przez co najmniej 48 godzin po nim; wznowić po ocenie czynności nerek |
| NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2) | Mogą upośledzać czynność nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej | Średni | Dokładne monitorowanie czynności nerek |
| Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II | Mogą upośledzać czynność nerek i obniżać poziom glukozy we krwi | Średni | Monitorowanie czynności nerek i poziomu glukozy, dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego |
| Diuretyki (szczególnie pętlowe) | Mogą upośledzać czynność nerek i podnosić poziom glukozy we krwi | Średni | Monitorowanie czynności nerek i poziomu glukozy, dostosowanie dawki |
| Inhibitory OCT2/MATE (ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir, cymetydyna) |
Zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na metforminę i ryzyko kwasicy mleczanowej | Średni do wysokiego | Ścisłe monitorowanie kontroli glikemii, rozważenie dostosowania dawki lub zmiany leczenia |
| Glikokortykosteroidy | Wykazują działanie hiperglikemiczne | Średni | Częstsze kontrolowanie stężenia glukozy, dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego |
| Agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych | Wykazują działanie hiperglikemiczne | Średni | Częstsze kontrolowanie stężenia glukozy, dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego |
| Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) |
Mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek | Niski do średniego | Ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek |
| Cyklosporyna | Zwiększa wartość AUC (o 29%) i Cmax (o 68%) sytagliptyny | Niski | Dostosowanie dawki nie jest konieczne |
| Digoksyna | Sytagliptyna zwiększa osoczowe AUC (o 11%) i Cmax (o 18%) digoksyny | Niski | Dostosowanie dawki nie jest zalecane, ale monitorowanie pacjentów z ryzykiem zatrucia |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania