Działania niepożądane
Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg

Lek Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje biorównoważność z jednoskładnikowymi preparatami sytagliptyny i metforminy. Profil bezpieczeństwa obejmuje poważne działania niepożądane, takie jak ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), oraz hipoglikemię, której częstość wzrasta do 13,8% przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika i do 10,9% z insuliną. Inne często zgłaszane działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, świąd, wysypka oraz zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowa choroba płuc. Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12, manifestującego się niedokrwistością megaloblastyczną. W badaniu TECOS u 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/d przy eGFR 30–50 ml/min/1,73 m²) częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, z ciężką hipoglikemią występującą u 2,7% pacjentów na sytagliptynie stosujących insulinę/sulfonylomocznik oraz 1,0% u pacjentów bez tych leków.

Działania niepożądane leku Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma

Znajomość profilu bezpieczeństwa leku Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma jest kluczowa dla zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa farmakoterapii pacjentów z cukrzycą typu 2. Chociaż nie prowadzono specyficznych badań klinicznych dla tego produktu leczniczego w postaci tabletek, wykazano jego biorównoważność z jednoskładnikowymi tabletkami zawierającymi sytagliptynę i metforminę jako substancje czynne.1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W trakcie stosowania leku odnotowano poważne działania niepożądane, do których należą przede wszystkim zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipoglikemię, której częstość występowania wzrasta znacząco w przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) oraz insuliną (10,9%).2

Działania niepożądane w ujęciu tabelarycznym

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA według układów i narządów oraz częstości występowania. Dane te pochodzą zarówno z kontrolowanych badań klinicznych z użyciem placebo, jak i z obserwacji po wprowadzeniu produktu do obrotu.3

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Trombocytopenia Rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne Częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Często
Zaburzenia układu nerwowego Senność Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowa choroba płuc Częstość nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Niezbyt często
Nudności Często
Wzdęcia Często
Zaparcia Niezbyt często
Ból w górnej części brzucha Niezbyt często
Wymioty Często
Ostre zapalenie trzustki Często
Martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana
Wysypka Częstość nieznana
Pokrzywka Częstość nieznana
Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana
Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana
Pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Częstość nieznana
Bóle mięśni Częstość nieznana
Ból pleców Częstość nieznana
Artropatia Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek
Ostra niewydolność nerek
Częstość nieznana
Częstość nieznana

Szczegółowe informacje o wybranych działaniach niepożądanych

Działania niepożądane w terapii skojarzonej

Należy zwrócić uwagę, że częstość występowania niektórych działań niepożądanych wzrasta przy stosowaniu sytagliptyny i metforminy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi w porównaniu z monoterapią tymi substancjami. Do takich działań niepożądanych należą:4

  • Hipoglikemia – występuje bardzo często w przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną5
  • Zaparcia – występują często przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika6
  • Obrzęki obwodowe – występują często przy jednoczesnym stosowaniu pioglitazonu7
  • Ból głowy i suchość w ustach – występują niezbyt często podczas stosowania z insuliną8

Działania niepożądane sytagliptyny w monoterapii

W badaniach porównujących sytagliptynę stosowaną w monoterapii w dawce 100 mg raz na dobę z placebo odnotowano następujące działania niepożądane:9

  • Ból głowy
  • Hipoglikemia
  • Zaparcia
  • Zawroty głowy

Ponadto, u pacjentów leczonych sytagliptyną zgłaszano z częstością co najmniej 5% (niezależnie od związku przyczynowego z lekiem):10

Niezbyt często (z częstością >0,5% większą niż w grupie kontrolnej) raportowano:11

Działania niepożądane metforminy

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są bardzo często zgłaszane zarówno w badaniach klinicznych metforminy, jak i po wprowadzeniu jej do obrotu. Należą do nich:12

  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka
  • Ból brzucha
  • Utrata apetytu

Objawy te występują najczęściej na początku leczenia i w większości przypadków ustępują samoistnie.13

Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem metforminy to:14

Długotrwałe leczenie metforminą może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12, co w rzadkich przypadkach może skutkować klinicznie istotnym niedoborem tej witaminy, manifestującym się np. niedokrwistością megaloblastyczną.15

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe – badanie TECOS

Badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin) oceniające wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy objęło 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę przy eGFR ≥30 i <50 ml/min/1,73 m²) oraz 7339 pacjentów otrzymujących placebo.16 Całkowita częstość występowania ciężkich działań niepożądanych była podobna w obu grupach.17

W podgrupie pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik na początku badania odnotowano:18

W podgrupie pacjentów niestosujących insuliny i/lub sulfonylomocznika na początku badania odnotowano:19

  • Częstość występowania ciężkiej hipoglikemii: 1,0% w grupie sytagliptyny vs 0,7% w grupie placebo

Częstość występowania obiektywnie potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki wyniosła 0,3% w grupie sytagliptyny i 0,2% w grupie placebo.20

Monitorowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu kluczowe jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku.21 Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Szczególnie istotne zagrożenia związane z działaniami niepożądanymi leku Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma obejmują:

  1. Zapalenie trzustki – zarówno ostre, jak i cięższe postaci martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym zgonu.22
  2. Reakcje nadwrażliwości – w tym reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.23
  3. Hipoglikemia – szczególnie niebezpieczna w terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną, gdzie występuje z wysoką częstością (do 13,8%), może prowadzić do utraty przytomności i wymaga natychmiastowego leczenia.24
  4. Ciężkie reakcje skórne – w tym zespół Stevensa-Johnsona, które mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowego przerwania leczenia.25
  5. Ostra niewydolność nerek – zagrażające życiu powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.26
  6. Kwasica mleczanowa – bardzo rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłanie związane ze stosowaniem metforminy, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.27
  7. Śródmiąższowa choroba płuc – poważne powikłanie mogące prowadzić do niewydolności oddechowej.28
  8. Niedobór witaminy B12 – przy długotrwałym stosowaniu metforminy, mogący prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej.29
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl