Interakcje leku
Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Preparat Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma zawiera sytagliptynę (50 mg 2x/dobę) oraz metforminę (1000 mg 2x/dobę). Badania kliniczne wykazały brak istotnego wpływu jednoczesnego podawania tych dawek na farmakokinetykę obu substancji. Jednakże istnieje szereg istotnych interakcji klinicznych, które należy uwzględnić. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy głodzeniu, niedożywieniu lub zaburzeniach czynności wątroby. Przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych konieczne jest przerwanie terapii na co najmniej 48 godzin i ocena czynności nerek po badaniu. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą pogarszać czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek i ewentualnej modyfikacji dawki.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje z alkoholem
- Interakcje ze środkami kontrastowymi zawierającymi jod
- Leki wpływające na czynność nerek
- Interakcje z lekami wpływającymi na układ transportu w kanalikach nerkowych
- Leki o wewnętrznej aktywności hiperglikemicznej
- Inhibitory ACE
- Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
- Interakcje z transporterami leków
- Interakcja z cyklosporyną
- Tabela interakcji leku Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Preparat Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Badania kliniczne wykazały, że równoczesne podawanie wielokrotnych dawek sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) pacjentom z cukrzycą typu 2 nie wpływa w istotny sposób na farmakokinetykę żadnej z tych substancji czynnych. Niemniej jednak, istnieje szereg istotnych interakcji, które należy uwzględnić podczas stosowania tego produktu leczniczego.1
Mimo iż nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych dotyczących interakcji produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma jako preparatu złożonego, dostępne są wyniki badań przeprowadzonych dla poszczególnych substancji czynnych, które stanowią podstawę do określenia potencjalnych interakcji.2
Interakcje z alkoholem
Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma jest niezalecane ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Zatrucie alkoholem w połączeniu z metforminą może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego konieczne jest poinformowanie pacjenta o całkowitym zakazie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.3
Interakcje ze środkami kontrastowymi zawierającymi jod
Stosowanie produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma musi zostać przerwane przed badaniem lub podczas badania obrazowego z użyciem środków kontrastowych zawierających jod. Nie wolno wznawiać stosowania leku przez co najmniej 48 godzin po badaniu. Wznowienie terapii możliwe jest dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna. Ta interakcja wynika z ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej związanej z czasowym pogorszeniem funkcji nerek po podaniu jodowych środków kontrastowych.4
Leki wpływające na czynność nerek
Niektóre produkty lecznicze mogą wywierać niekorzystny wpływ na czynność nerek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Do grupy tej należą:
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2
- Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
- Antagoniści receptora angiotensyny II
- Leki moczopędne, szczególnie pętlowe
W przypadku rozpoczynania terapii lub stosowania tych leków w skojarzeniu z produktem Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma, konieczne jest dokładne monitorowanie czynności nerek.5
Interakcje z lekami wpływającymi na układ transportu w kanalikach nerkowych
Jednoczesne stosowanie leków, które wpływają na wspólny układ transportu w kanalikach nerkowych biorących udział w wydalaniu metforminy, może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na metforminę oraz ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Dotyczy to inhibitorów:
- Transportera kationów organicznych 2 (OCT2)
- Transportera usuwania wielu leków i toksyn (MATE)
Przykładami takich leków są: ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir oraz cymetydyna. W przypadku konieczności ich jednoczesnego stosowania z produktem Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma, należy rozważyć:
- ścisłe monitorowanie kontroli glikemii
- dostosowanie dawki w ramach zalecanego dawkowania
- ewentualne zmiany w leczeniu cukrzycy
Każdorazowo należy dokonać oceny potencjalnych korzyści i zagrożeń związanych z jednoczesnym stosowaniem tych leków.6
Leki o wewnętrznej aktywności hiperglikemicznej
Niektóre leki wykazują działanie zwiększające stężenie glukozy we krwi, co może wpływać na skuteczność terapii produktem Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma. Do tej grupy należą:
- Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie lub miejscowo)
- Agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych
- Diuretyki
W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków, konieczne jest częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza na początku terapii. Może okazać się konieczne dostosowanie dawki produktu Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma w trakcie leczenia wyżej wymienionymi produktami leczniczymi oraz podczas ich odstawiania.7
Inhibitory ACE
W przeciwieństwie do leków o działaniu hiperglikemicznym, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) mogą obniżać stężenie glukozy we krwi. Ten efekt może prowadzić do wzmocnienia działania produktu Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma i zwiększonego ryzyka hipoglikemii. W razie konieczności, należy dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE oraz podczas ich odstawiania.8
Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
Badania in vitro oraz dane kliniczne wskazują, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji w następstwie jednoczesnego podania innych produktów leczniczych z sytagliptyną jest niewielkie. Głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczony metabolizm sytagliptyny jest CYP3A4, ze współudziałem CYP2C8.9
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, metabolizm z udziałem CYP3A4 ma tylko niewielki wpływ na klirens sytagliptyny. Jednak metabolizm może mieć istotniejszy wpływ na eliminację sytagliptyny w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Z tego powodu, silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek.10
Interakcje z transporterami leków
Badania transportu w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla:
- Glikoproteiny p
- Transportera anionów organicznych 3 (OAT3)
Transport sytagliptyny, w którym pośredniczy OAT3, może być hamowany przez probenecyd, jednak ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających jednoczesne stosowanie inhibitorów OAT3 z sytagliptyną.11
Interakcja z cyklosporyną
Przeprowadzono specjalne badanie w celu określenia wpływu cyklosporyny, silnego inhibitora glikoproteiny p, na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej 600 mg powodowało:
- zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) sytagliptyny o około 29%
- zwiększenie wartości Cmₐₓ sytagliptyny o około 68%
Tych zmian farmakokinetyki sytagliptyny nie uznano za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się istotnych interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.12
Tabela interakcji leku Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma
| Lek/Grupa leków | Rodzaj interakcji | Mechanizm | Zalecenia kliniczne | Poziom istotności interakcji |
|---|---|---|---|---|
| Alkohol | Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej | Potencjalizacja efektu metforminy na metabolizm kwasu mlekowego | Całkowite przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania | Wysoki |
| Środki kontrastowe zawierające jod | Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej | Czasowe pogorszenie funkcji nerek z zaburzeniem wydalania metforminy | Przerwanie stosowania leku przed badaniem i przez min. 48 godzin po badaniu | Wysoki |
| NLPZ (w tym inhibitory COX-2) | Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej | Niekorzystny wpływ na czynność nerek | Monitorowanie czynności nerek, rozważenie modyfikacji dawki | Średni |
| Inhibitory ACE | 1. Ryzyko kwasicy mleczanowej 2. Potencjalizacja efektu hipoglikemizującego |
1. Wpływ na czynność nerek 2. Własne działanie hipoglikemizujące |
Monitorowanie glikemii, dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego | Średni |
| Antagoniści receptora angiotensyny II | Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej | Niekorzystny wpływ na czynność nerek | Monitorowanie czynności nerek | Średni |
| Leki moczopędne, zwłaszcza pętlowe | 1. Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej 2. Działanie hiperglikemiczne |
1. Wpływ na czynność nerek 2. Własne działanie hiperglikemizujące |
Monitorowanie czynności nerek i glikemii, dostosowanie dawki | Średni |
| Inhibitory OCT2/MATE (ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir, cymetydyna) | Zwiększona ekspozycja na metforminę | Wpływ na wydalanie metforminy przez nerki | Ścisłe monitorowanie glikemii, rozważenie modyfikacji dawki | Średni do wysokiego |
| Glikokortykosteroidy | Osłabienie działania hipoglikemizującego | Własne działanie hiperglikemizujące | Częstsze monitorowanie glikemii, zwiększenie dawki leku przeciwcukrzycowego | Średni |
| Agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych | Osłabienie działania hipoglikemizującego | Własne działanie hiperglikemizujące | Częstsze monitorowanie glikemii, zwiększenie dawki leku przeciwcukrzycowego | Średni |
| Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) | Potencjalny wpływ na farmakokinetykę sytagliptyny | Hamowanie metabolizmu sytagliptyny | Szczególna ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek | Niski do średniego |
| Cyklosporyna | Zwiększenie AUC i Cmax sytagliptyny | Hamowanie glikoproteiny p | Brak konieczności modyfikacji dawki | Niski |
| Probenecyd | Potencjalne zahamowanie transportu sytagliptyny przez OAT3 | Wpływ na transport sytagliptyny | Prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego | Niski |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania