Interakcje leku
GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu leczniczego GluaMet, zawierającego połączenie wildagliptyny i metforminy, nie przeprowadzono dedykowanych badań interakcji. Poniższe informacje przedstawiają dostępne dane dotyczące obu substancji czynnych rozpatrywanych osobno, które należy uwzględnić podczas terapii skojarzonej.¹

Interakcje związane z wildagliptyną

Wildagliptyna charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji z innymi równocześnie stosowanymi lekami. Ze względu na fakt, że wildagliptyna nie jest substratem enzymów cytochromu P (CYP) 450 oraz nie wykazuje działania hamującego ani indukującego względem tych enzymów, ryzyko interakcji z lekami będącymi substratami, inhibitorami lub induktorami enzymatycznego układu CYP 450 jest minimalne.²

Interakcje z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi

Badania kliniczne z udziałem pacjentów przyjmujących wildagliptynę w skojarzeniu z pioglitazonem, metforminą lub gliburydem nie wykazały występowania klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych w badanej populacji docelowej.³

Interakcje z innymi grupami leków

Przeprowadzone badania interakcji wildagliptyny z digoksyną (substrat P-glikoproteiny) oraz warfaryną (substrat CYP2C9) u zdrowych ochotników nie wykazały istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.⁴

Podobnie nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych w badaniach z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem i symwastatyną podawanymi zdrowym uczestnikom badania. Należy jednak zaznaczyć, że wyniki te nie zostały potwierdzone w populacji docelowej pacjentów z cukrzycą.⁵

Szczególne interakcje wildagliptyny

U pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory ACE wraz z wildagliptyną może wystąpić zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Jest to istotna interakcja kliniczna wymagająca uwagi przy stosowaniu tych leków łącznie.⁶

Działanie hipoglikemizujące wildagliptyny może zostać osłabione przez niektóre leki, w tym:⁷

• Tiazydowe leki moczopędne – zmniejszają wrażliwość na insulinę
• Kortykosteroidy – podwyższają stężenie glukozy we krwi
• Leki stosowane w leczeniu chorób tarczycy – mogą wpływać na metabolizm węglowodanów
• Sympatykomimetyki – stymulują wydzielanie glukozy z wątroby

Interakcje związane z metforminą

Niezalecane jednoczesne stosowanie:

Alkohol: Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie metforminy wiąże się z istotnie podwyższonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, szczególnie w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.⁸

Jodowe środki kontrastowe: Stosowanie metforminy musi zostać przerwane przed badaniem obrazowym wykorzystującym te środki lub podczas jego przeprowadzania. Ponowne włączenie metforminy powinno nastąpić nie wcześniej niż po 48 godzinach od badania i wyłącznie po potwierdzeniu prawidłowej i stabilnej czynności nerek.⁹

Skojarzenia leków wymagające zachowania środków ostrożności:

Określone grupy leków mogą negatywnie wpływać na funkcję nerek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej podczas terapii metforminą:¹⁰

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2
• Inhibitory ACE – mogą wpływać na filtrację kłębuszkową
• Antagoniści receptora angiotensyny II – potencjalny wpływ na funkcję nerek
• Leki moczopędne – szczególnie pętlowe, mogą powodować odwodnienie

Podczas łącznego stosowania powyższych leków z metforminą wymagane jest ścisłe monitorowanie czynności nerek.

Leki o działaniu hiperglikemicznym mogą osłabiać skuteczność metforminy. Do grupy tej należą:¹¹

• Glikokortykosteroidy – nasilają glukoneogenezę wątrobową
• Agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych – zwiększają wydzielanie glukozy
• Leki moczopędne – mogą powodować hiperglikemię poprzez różne mechanizmy

U pacjentów stosujących jednocześnie te leki należy zwiększyć częstotliwość monitorowania stężenia glukozy we krwi, szczególnie na początku terapii. W razie potrzeby dawkę produktu GluaMet można dostosować podczas terapii skojarzonej oraz po odstawieniu wymienionych leków.

Z drugiej strony, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) mogą wykazywać działanie hipoglikemizujące, co może powodować konieczność dostosowania dawki produktu GluaMet podczas równoczesnego stosowania tych leków oraz po ich odstawieniu.¹²

Interakcje na poziomie transporterów nerkowych

Jednoczesne stosowanie leków, które wpływają na działanie wspólnych układów transportujących zlokalizowanych w kanalikach nerkowych, odpowiedzialnych za wydalanie metforminy, może prowadzić do zwiększenia jej ogólnoustrojowej ekspozycji. Dotyczy to inhibitorów takich transporterów jak:¹³

• Transporter kationów organicznych-2 (OCT2)
• Transporter ekstruzji wielolekowej i toksyn (MATE)

Przykładowe leki wchodzące w tego typu interakcje to:

• Ranolazyna – lek przeciwdławicowy
• Wandetanib – stosowany w leczeniu nowotworów
• Dolutegrawir – lek przeciwwirusowy
• Cymetydyna – lek stosowany w chorobie wrzodowej

Interakcje GluaMet z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem GluaMet jest przeciwwskazane ze względu na znacząco zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej. Mechanizm tej interakcji polega na konkurencyjnym metabolizmie alkoholu i metforminy w wątrobie, co prowadzi do zwiększonego stężenia mleczanów we krwi.¹⁴

Ryzyko tej interakcji jest szczególnie wysokie w następujących sytuacjach:

• Głodzenie – gdy organizm jest w stanie katabolizmu
• Niedożywienie – przy obniżonych rezerwach glikogenu
• Zaburzenia czynności wątroby – gdy metabolizm alkoholu i metforminy jest dodatkowo upośledzony

Pacjentów należy stanowczo poinformować o konieczności całkowitego unikania spożywania alkoholu podczas leczenia produktem GluaMet.

Tabela interakcji GluaMet z innymi lekami