Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 2

Przeciwwskazania stosowania substancji poliowirus typ 2

Poliowirus typ 2 jest jednym z trzech serotypów wirusa polio, który stanowi składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis. W preparacie Boostrix Polio występuje jako inaktywowany poliowirus (szczep MEF-1) w ilości 8 jednostek antygenu D na dawkę szczepionki (0,5 ml). Bezpieczeństwo stosowania tej substancji wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed podaniem szczepionki, ze względu na możliwość wystąpienia przeciwwskazań i potencjalnych działań niepożądanych.¹

Nadwrażliwość jako przeciwwskazanie

Poliowirus typ 2, jako składnik szczepionki Boostrix Polio, nie powinien być podawany pacjentom z potwierdzoną nadwrażliwością na tę substancję czynną. Jest to bezwzględne przeciwwskazanie do zastosowania preparatu. Również nadwrażliwość na którykolwiek z pozostałych składników szczepionki stanowi przeciwwskazanie do jej podania.²

Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że pacjenci z nadwrażliwością na neomycynę, polimyksynę lub formaldehyd również nie powinni otrzymywać szczepionki zawierającej poliowirus typ 2, gdyż substancje te są używane w procesie wytwarzania i mogą występować w śladowych ilościach w końcowym preparacie.^{3 4}

Reakcje po wcześniejszych szczepieniach

Istotnym przeciwwskazaniem do zastosowania szczepionki zawierającej poliowirus typ 2 jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu szczepionek przeciwko poliomyelitis. Bezwzględnie należy odroczyć lub zaniechać szczepienia u pacjentów, u których wystąpiły takie reakcje.⁵

Również przejściowa trombocytopenia lub powikłania neurologiczne, które wystąpiły po wcześniejszych szczepieniach przeciwko błonicy i/lub tężcowi, są przeciwwskazaniem do zastosowania preparatu Boostrix Polio, a tym samym substancji poliowirus typ 2 zawartej w tej szczepionce.⁶

Encefalopatia o nieznanej etiologii

Szczepionka zawierająca poliowirus typ 2 (w składzie Boostrix Polio) jest przeciwwskazana u osób, u których stwierdzono encefalopatię o nieznanej etiologii, która wystąpiła w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca. W takiej sytuacji zaleca się rezygnację ze szczepienia przeciw krztuścowi i kontynuowanie cyklu szczepień szczepionkami przeciw błonicy, tężcowi i polio. Niemniej jednak, w przypadku kiedy szczepionka przeciwko poliomyelitis jest podawana w preparacie złożonym (takim jak Boostrix Polio), należy rozważyć alternatywne schematy szczepienia.⁷

Ostre choroby przebiegające z gorączką

Podanie szczepionki zawierającej poliowirus typ 2 powinno zostać odroczone u pacjentów będących w okresie ostrych i ciężkich chorób przebiegających z gorączką. Jest to przeciwwskazanie względne, które ustępuje po wyleczeniu pacjenta. Należy jednak podkreślić, że łagodna infekcja, bez wysokiej gorączki, nie stanowi przeciwwskazania do podania szczepionki z poliowirusem typ 2.⁸

Uwagi dotyczące specjalnych grup pacjentów

Przy kwalifikowaniu pacjenta do podania szczepionki zawierającej poliowirus typ 2 należy zwrócić szczególną uwagę na skład preparatu i możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych. Preparaty takie jak Boostrix Polio, zawierające poliowirus typ 2, mogą również zawierać śladowe ilości substancji pomocniczych, które mogą wywołać reakcje u osób wrażliwych.<sup data-drug="Boostrix Polio" data-section="Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna" title="Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Szczepionka zawiera 9

Warto zauważyć, że szczepionka zawierająca poliowirus typ 2 (szczep MEF-1) jest produkowana przy użyciu hodowli komórkowej VERO, co również może mieć znaczenie przy ocenie przeciwwskazań u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na składniki podłoża hodowlanego.¹⁰

Podsumowanie przeciwwskazań

Lekarze powinni odradzić pacjentowi stosowanie preparatów zawierających poliowirus typ 2 w następujących sytuacjach:

• Potwierdzona nadwrażliwość na poliowirus lub inne składniki preparatu
• Nadwrażliwość na substancje pomocnicze lub śladowe ilości substancji używanych w procesie produkcji (neomycyna, polimyksyna, formaldehyd)
• Wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu szczepionek przeciwko poliomyelitis
• Stwierdzona encefalopatia o nieznanej etiologii po wcześniejszych szczepieniach
• Przejściowa trombocytopenia lub powikłania neurologiczne po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy i/lub tężcowi
• Ostre i ciężkie choroby przebiegające z gorączką (przeciwwskazanie czasowe)

¹¹

Podejmując decyzję o zastosowaniu szczepionki zawierającej poliowirus typ 2, lekarz powinien dokładnie przeanalizować historię medyczną pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem występowania wcześniejszych reakcji poszczepiennych oraz chorób towarzyszących, które mogą stanowić przeciwwskazanie do podania preparatu.