Właściwości farmakokinetyczne
Poliowirus typ 2

Właściwości farmakokinetyczne poliowirusa typ 2

Poliowirus typ 2 (szczep MEF-1) jest jednym z trzech serotypów wirusa polio, który znajduje się w składzie szczepionki Boostrix Polio w postaci inaktywowanego wirusa. W szczepionce Boostrix Polio każda dawka (0,5 ml) zawiera 8 jednostek antygenu D inaktywowanego poliowirusa typu 2, namnażanego w hodowli komórkowej VERO. ¹

Ocena właściwości farmakokinetycznych

Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi produktów immunologicznych, w przypadku inaktywowanego poliowirusa typu 2, podobnie jak dla innych składników szczepionki Boostrix Polio, ocena właściwości farmakokinetycznych nie jest wymagana. Wynika to ze specyficznego mechanizmu działania szczepionek, które wykazują efekt immunologiczny, a nie farmakologiczny w tradycyjnym rozumieniu. ²

Inaktywacja i adsorbcja poliowirusa typu 2

Poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w szczepionce Boostrix Polio jest inaktywowany, co oznacza, że zachowuje swoje właściwości antygenowe, jednocześnie tracąc zdolność do wywołania choroby. Inaktywowany poliowirus typu 2 jest adsorbowany na adjuwantach – wodorotlenku glinu, uwodnionym (Al(OH)3) oraz fosforanie glinu (AlPO4), które stanowią odpowiednio 0,3 miligrama Al³⁺ i 0,2 miligrama Al³⁺. ³

Proces adsorbcji na adjuwantach zawierających glin wpływa na kinetykę antygenu w organizmie, zapewniając powolne uwalnianie antygenu z miejsca wstrzyknięcia, co skutkuje przedłużoną stymulacją układu immunologicznego. Mechanizm ten zastępuje konwencjonalne procesy farmakokinetyczne charakterystyczne dla substancji o działaniu farmakologicznym. ⁴

Forma podania a właściwości farmakokinetyczne

Boostrix Polio jest podawany w postaci zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Szczepionka ma postać białej, mętnej zawiesiny, co wynika z obecności adsorbowanych komponentów, w tym inaktywowanego poliowirusa typu 2. ⁵

Ta postać farmaceutyczna zapewnia odpowiednią dystrybucję inaktywowanego poliowirusa typu 2 w miejscu podania, co jest istotne dla wywołania prawidłowej odpowiedzi immunologicznej. W przeciwieństwie do klasycznych procesów farmakokinetycznych (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie), inaktywowany poliowirus typu 2 działa głównie lokalnie, wywołując odpowiedź układu odpornościowego. ⁶

Zalety szczepionki z inaktywowanym poliowirusem typu 2

Wykorzystanie inaktywowanego poliowirusa typu 2 w szczepionce Boostrix Polio eliminuje ryzyko wystąpienia poliomyelitis wywołanego szczepem szczepionkowym, co stanowi istotną zaletę w kontekście globalnych działań na rzecz eradykacji polio. Inaktywowany poliowirus typu 2 zachowuje swoje właściwości antygenowe, indukując produkcję swoistych przeciwciał, przy jednoczesnym braku zdolności do replikacji i wywoływania infekcji. ⁷

Pozostałe komponenty formulacji a farmakokinetyka

Należy zauważyć, że w procesie wytwarzania szczepionki Boostrix Polio, w tym inaktywowanego poliowirusa typu 2, wykorzystywane są formaldehyd, neomycyna i polimyksyna, których śladowe ilości mogą być obecne w gotowym produkcie. ⁸

Dodatkowo, szczepionka zawiera również niewielkie ilości innych substancji, w tym mniej niż 0,07 nanograma kwasu para-aminobenzoesowego oraz 0,0298 mikrograma fenyloalaniny w każdej dawce. <sup data-drug="Boostrix Polio" data-section="Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna" title="Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Szczepionka zawiera 9

Te pomocnicze składniki, podobnie jak główne substancje czynne, nie podlegają klasycznej ocenie farmakokinetycznej ze względu na specyfikę działania produktów immunologicznych. ¹⁰