Właściwości farmakodynamiczne preparatu Triveram

Triveram jest produktem złożonym, zawierającym trzy substancje czynne: atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę. Pod względem klasyfikacji farmakoterapeutycznej preparat należy do grupy leków wpływających na stężenie lipidów w skojarzeniu z innymi lekami, kod ATC: C10BX11.¹

Mechanizmy działania poszczególnych składników

Atorwastatyna – mechanizm działania

Atorwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, która stanowi enzym ograniczający szybkość biosyntezy cholesterolu. Enzym ten katalizuje przemianę 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu, będącego prekursorem steroli, w tym cholesterolu. Mechanizm działania atorwastatyny obejmuje również procesy wątrobowe, gdzie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL) i transportowane w osoczu do tkanek obwodowych. Z VLDL powstają lipoproteiny o małej gęstości (LDL), które ulegają katabolizmowi głównie za pośrednictwem receptorów o dużym powinowactwie do LDL.²

Peryndopryl – mechanizm działania

Peryndopryl działa jako inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę I w angiotensynę II (inhibitor ACE). Enzym konwertujący, znany również jako kinaza, jest egzopeptydazą odpowiadającą za przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, substancję kurczącą naczynia. Dodatkowo enzym ten pobudza degradację bradykininy, substancji rozszerzającej naczynia, do nieczynnych heptapeptydów. Hamowanie ACE prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, co skutkuje zwiększeniem aktywności reninowej osocza (poprzez zahamowanie negatywnego sprzężenia zwrotnego związanego z uwalnianiem reniny) oraz zmniejszeniem sekrecji aldosteronu. Z uwagi na inaktywację bradykininy, zahamowanie ACE powoduje również zwiększoną aktywność krążących miejscowo układów kalikreina-kinina, co aktywuje także układ prostaglandyn. Ten mechanizm najprawdopodobniej przyczynia się do działania obniżającego ciśnienie tętnicze i jest odpowiedzialny za niektóre działania niepożądane, jak kaszel. Peryndopryl działa poprzez swój aktywny metabolit, peryndoprylat, natomiast pozostałe metabolity nie wykazują aktywności hamującej ACE in vitro.³

Amlodypina – mechanizm działania

Amlodypina jest inhibitorem napływu jonów wapniowych należącym do grupy dihydropirydyny. Funkcjonuje jako powolny bloker kanału wapniowego (antagonista jonów wapniowych) i hamuje przezbłonowy przepływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz komórek błony mięśniowej naczyń.⁴

Działanie farmakodynamiczne składników Triveram

Atorwastatyna – działanie farmakodynamiczne

Podstawowe działanie farmakodynamiczne atorwastatyny polega na zmniejszaniu stężenia cholesterolu w osoczu i lipoprotein w surowicy poprzez hamowanie reduktazy HMG-CoA. To hamowanie prowadzi do zahamowania biosyntezy cholesterolu w wątrobie i zwiększenia liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, co nasila wychwyt i katabolizm cząsteczek LDL. W rezultacie dochodzi do zmniejszenia produkcji LDL oraz zmniejszenia całkowitej liczby cząsteczek LDL w krążeniu.

Atorwastatyna wywołuje nasilony i długotrwały wzrost aktywności receptora LDL, jednocześnie korzystnie modyfikując jakość krążących cząsteczek LDL. Substancja ta skutecznie obniża stężenie LDL-C także u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zwykle nie reagują na standardowe produkty lecznicze zmniejszające stężenie lipidów we krwi.⁵

Peryndopryl – działanie farmakodynamiczne

Peryndopryl wykazuje skuteczność terapeutyczną we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego: łagodnym, umiarkowanym i ciężkim. Powoduje obniżenie zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego, niezależnie od pozycji ciała pacjenta (leżącej lub stojącej).

Główne działanie peryndoprylu to zmniejszenie oporu obwodowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W konsekwencji następuje zwiększenie przepływu obwodowego, bez wpływu na częstość akcji serca. Charakterystyczną cechą jest również zwiększenie przepływu krwi przez nerki, podczas gdy filtracja kłębuszkowa (GFR) pozostaje zazwyczaj niezmieniona.

W leczeniu niewydolności serca peryndopryl przyczynia się do zmniejszenia pracy serca poprzez redukcję obciążenia następczego (afterload) i obciążenia wstępnego (preload).⁶

Amlodypina – działanie farmakodynamiczne

Mechanizm przeciwnadciśnieniowego działania amlodypiny wynika z bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń. Mimo że dokładny mechanizm zmniejszania objawów dławicowych przez amlodypinę nie jest w pełni poznany, wiadomo, że substancja ta redukuje następstwa niedokrwienia na dwa główne sposoby:

1. Amlodypina rozszerza obwodowe tętniczki, zmniejszając całkowite opory obwodowe (afterload), które musi pokonać mięsień sercowy. Przy niezmienionej częstości akcji serca, to zmniejszenie obciążenia redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na energię i zmniejsza zużycie tlenu.
2. Mechanizm działania amlodypiny najprawdopodobniej opiera się również na rozszerzaniu głównych tętnic wieńcowych i tętniczek wieńcowych, zarówno w obszarach zdrowych, jak i niedokrwionych. Takie rozszerzenie naczyń zwiększa zaopatrzenie w tlen u pacjentów ze skurczem tętnic wieńcowych (dławica Prinzmetala).

Efekty te mają szczególne znaczenie kliniczne w leczeniu choroby wieńcowej i nadciśnienia tętniczego.⁷

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Należy podkreślić, że dotychczas nie prowadzono badań klinicznych produktu Triveram w odniesieniu do wskaźników chorobowości i śmiertelności (badania morbidity-mortality). Dostępne dane kliniczne dotyczą działania poszczególnych składników aktywnych produktu, natomiast nie ma kompleksowych badań oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia skojarzonego w postaci preparatu złożonego Triveram.⁸

Charakterystyka składników produktu Triveram

Triveram jest preparatem złożonym, dostępnym w różnych dawkach, zawierającym trzy substancje czynne: atorwastatynę wapniową, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę bezylan. Produkt jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w następujących konfiguracjach dawek:

Taki skład pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając nasilenie hipercholesterolemii, nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej.⁹