Właściwości farmakodynamiczne
Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Triveram

Triveram należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki wpływające na stężenie lipidów w skojarzeniu z innymi lekami, kod ATC: C10BX11. Jest to produkt złożony zawierający trzy substancje czynne: atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, których działanie farmakodynamiczne jest zróżnicowane i wzajemnie uzupełniające się w terapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego¹.

Mechanizm działania poszczególnych składników

Mechanizm działania Triveram opiera się na synergistycznym efekcie trzech substancji czynnych, z których każda charakteryzuje się odmiennym punktem uchwytu działania w patofizjologii chorób układu sercowo-naczyniowego².

Mechanizm działania atorwastatyny

Atorwastatyna działa jako selektywny, kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA – enzymu ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu. Enzym ten katalizuje przemianę 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu, który jest prekursorem steroli, w tym cholesterolu. W wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL) i transportowane w osoczu do tkanek obwodowych. Z VLDL powstają lipoproteiny o małej gęstości (LDL), które są katabolizowane głównie za pośrednictwem receptorów o dużym powinowactwie do LDL³.

Mechanizm działania peryndoprylu

Peryndopryl funkcjonuje jako inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę I w angiotensynę II (inhibitor ACE). Enzym konwertujący, określany również jako kinaza, jest egzopeptydazą, która przekształca angiotensynę I w angiotensynę II – substancję powodującą skurcz naczyń. Dodatkowo enzym ten pobudza rozkład bradykininy (substancji rozszerzającej naczynia) do nieczynnych heptapeptydów. Zahamowanie ACE prowadzi do:

• zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu
• zwiększenia aktywności reninowej osoczu (poprzez zahamowanie negatywnego sprzężenia zwrotnego uwalniania reniny)
• zmniejszenia sekrecji aldosteronu

Ponadto, ze względu na inaktywację bradykininy, zahamowanie ACE powoduje zwiększoną aktywność krążących miejscowych układów kalikreina-kinina, co aktywuje również układ prostaglandyn. Ten mechanizm prawdopodobnie przyczynia się do działania obniżającego ciśnienie tętnicze oraz odpowiada za niektóre działania niepożądane (np. kaszel). Peryndopryl działa za pośrednictwem swojego aktywnego metabolitu – peryndoprylatu, podczas gdy inne metabolity nie wykazują aktywności hamującej ACE in vitro⁴.

Mechanizm działania amlodypiny

Amlodypina funkcjonuje jako inhibitor napływu jonów wapniowych należący do grupy dihydropirydyny (powolny bloker kanału wapniowego lub antagonista jonów wapniowych). Jej działanie polega na hamowaniu przezbłonowego przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek błony mięśniowej naczyń⁵.

Działanie farmakodynamiczne poszczególnych składników

Działanie farmakodynamiczne atorwastatyny

Atorwastatyna wykazuje wielokierunkowe działanie w zakresie gospodarki lipidowej:

• zmniejsza stężenie cholesterolu w osoczu i lipoprotein w surowicy poprzez hamowanie reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zahamowania biosyntezy cholesterolu w wątrobie
• zwiększa liczbę receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, co nasila wychwyt i katabolizm LDL
• zmniejsza wytwarzanie LDL oraz ilość cząsteczek LDL
• prowadzi do nasilonego i utrzymującego się wzrostu aktywności receptora LDL
• powoduje korzystne zmiany jakościowe krążących cząsteczek LDL

Co istotne, atorwastatyna skutecznie zmniejsza LDL-C u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na inne produkty lecznicze zmniejszające stężenie lipidów we krwi⁶.

Działanie farmakodynamiczne peryndoprylu

Peryndopryl wykazuje silne działanie przeciwnadciśnieniowe oraz korzystny wpływ w niewydolności serca:

Wpływ na nadciśnienie tętnicze:

• jest skuteczny we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego: łagodnym, umiarkowanym i ciężkim
• zmniejsza wartości ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego jak i rozkurczowego, niezależnie od pozycji ciała (leżącej i stojącej)
• powoduje redukcję oporu obwodowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego
• zwiększa przepływ obwodowy krwi bez wpływu na częstość akcji serca
• zwiększa przepływ krwi przez nerki, podczas gdy filtracja kłębuszkowa (GFR) zazwyczaj pozostaje niezmieniona

Wpływ na niewydolność serca:

• zmniejsza pracę serca poprzez redukcję obciążenia następczego (afterload)
• redukuje obciążenie wstępne (preload)

⁷.

Działanie farmakodynamiczne amlodypiny

Mechanizm przeciwnadciśnieniowego działania amlodypiny wynika z bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń. Dodatkowo amlodypina zmniejsza objawy dławicowe poprzez dwa mechanizmy działania:

1. Redukcja obciążenia następczego – amlodypina rozszerza obwodowe tętniczki, co zmniejsza całkowite opory obwodowe (afterload), które muszą być pokonane przez mięsień sercowy. Przy zachowanej stałej częstości akcji serca, to zmniejszenie obciążenia redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na energię i zmniejsza zużycie tlenu.
2. Rozszerzenie naczyń wieńcowych – amlodypina prawdopodobnie rozszerza główne tętnice wieńcowe i tętniczki wieńcowe, zarówno w obszarach prawidłowo ukrwionych, jak i niedokrwionych. Takie rozszerzenie naczyń zwiększa zaopatrzenie w tlen u pacjentów ze skurczem tętnic wieńcowych (dławica Prinzmetala).

⁸.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Warto zaznaczyć, że dla produktu Triveram jako połączenia trzech substancji czynnych nie prowadzono dotychczas badań w odniesieniu do wskaźników chorobowości i śmiertelności (badania morbidity-mortality). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania opierają się na istniejących danych dla poszczególnych substancji czynnych oraz ich znanych interakcji farmakodynamicznych⁹.