Triveram
Tabletki powlekane, 20 mg + 10 mg + 5 mg
Lek zawiera trzy substancje czynne: atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej u dorosłych pacjentów z towarzyszącą hipercholesterolemią lub hiperlipidemią mieszaną. Produkt jest przeznaczony dla osób, które były wcześniej skutecznie leczone tymi składnikami podawanymi oddzielnie w odpowiednich dawkach. Tabletki powlekane umożliwiają wygodne stosowanie skojarzonej terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Triveram to lek złożony dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w stałych dawkach. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana na czczo, co zapewnia optymalną absorpcję. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii; dawkowanie powinno być najpierw dostosowane indywidualnie dla każdego składnika, a następnie można przejść na odpowiednią formę złożoną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min oraz u osób z aktywną chorobą wątroby. W populacji pediatrycznej brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, dlatego nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem terapii.
Interakcje lekowe stanowią istotny element terapii Triveramem, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych (elbaswir z grazoprewirem) oraz letermowiru, gdzie dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania Triveramu u pacjentów przyjmujących jednocześnie letermowir i cyklosporynę ze względu na ryzyko poważnych interakcji. Preparat dostępny jest w kilku wariantach dawkowania, z różną zawartością atorwastatyny (10–40 mg), peryndoprylu (5–10 mg) i amlodypiny (5–10 mg), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Należy również uwzględnić zawartość laktozy w tabletkach, która waha się od 26,09 mg do 104,35 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, bezpieczeństwo stosowania, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, leki przeciwwirusowe, letermowir, nietolerancja laktozy, peryndopryl z argininą, podawanie doustne, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie cytomegalowirusem -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną (20 mg), peryndopryl z argininą (10 mg, odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę bezylan (5 mg), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla każdego ze składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zapalenie nosa i gardła, hiperglikemię, bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśniowo-szkieletowe, nieprawidłowe wyniki badań wątrobowych oraz zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej. Działania te zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów poddawanych terapii.
Ze względu na złożony skład Triveramu, istotne jest szczegółowe monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka (np. z niewydolnością wątroby, nerek, osoby starsze). Zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, neutropenia) mogą zwiększać ryzyko krwawień i infekcji, natomiast hiperglikemia wymaga kontroli u chorych z cukrzycą lub predyspozycją do niej. Dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, w tym bóle mięśni i stawów oraz podwyższona kinaza kreatynowa, mogą wskazywać na miopatię statynową, z potencjalnym ryzykiem rabdomiolizy. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych zaleca się rozważenie modyfikacji dawki lub zmianę terapii, a także edukację pacjenta w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów wymagających pilnej konsultacji medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
amlodypina bezylan, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, atorwastatyna wapniowa, ból głowy, dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, eozynofilia, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, morfologia krwi, nadwrażliwość, neutropenia, niestrawność, obrzęk stawu, palpitacje, parametry wątrobowe, peryndopryl arginina, przewód pokarmowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, system MedDRA, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie nosa i gardła, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowląt – atorwastatyna jest bezwzględnie przeciwwskazana, peryndopryl niezalecany, a amlodypina przenika do mleka. W przypadku prowadzenia pojazdów zaleca się ostrożność z uwagi na możliwe działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zmęczenie czy nudności, szczególnie na początku terapii. Spożycie alkoholu powinno być ograniczone, zwłaszcza u pacjentów spożywających znaczne ilości, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii.
U pacjentów senioralnych oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Triveram można stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 60 ml/min, natomiast u osób z klirensem < 60 ml/min jest niewskazany. W populacji powyżej 70. roku życia zaleca się monitorowanie funkcji nerek i mięśni, aby zminimalizować ryzyko rabdomiolizy. W przypadku zaburzeń czynności wątroby produkt jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby lub utrzymującym się wzroście aminotransferaz, co wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 27,46 mg do 109,84 mg w zależności od dawki). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują czynną chorobę wątroby, niewyjaśnione i utrzymujące się ponad 3-krotne przekroczenie normy aminotransferaz, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Ze względu na metabolizm atorwastatyny wątrobowy oraz teratogenne działanie inhibitorów ACE i statyn, stosowanie Triveramu w tych stanach jest niebezpieczne. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (w tym przerostową kardiomiopatią zawężającą, zwężeniem zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale.
Interakcje lekowe stanowią istotne przeciwwskazanie do stosowania Triveramu, zwłaszcza z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, produktami z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan (konieczne 36-godzinne odstępy). Ryzyko powikłań obejmuje rabdomiolizę i obrzęk naczynioruchowy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, po zabiegach pozaustrojowych z kontaktami krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym oraz przy znacznym obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych. Wymagana jest ostrożność i monitorowanie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby, niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), łagodnym do umiarkowanego niedociśnieniem tętniczym, niewyrównaną cukrzycą oraz stosujących leki potencjalnie wchodzące w interakcje z atorwastatyną, amlodypiną lub peryndoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
afereza lipoprotein, amlodypina, atorwastatyna, autoregulacja przepływu nerkowego, ciężkie niedociśnienie, czynna choroba wątroby, GFR, glekaprewir/pibrentaswir, hemofiltracja, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki aktywne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, statyna, stenoza aortalna, teratogenność, upośledzona funkcja wątroby, wstrząs kardiogenny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej -
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Triveram, zawierającego atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, może prowadzić do złożonych objawów wynikających z działania poszczególnych składników. Atorwastatyna może powodować zaburzenia czynności wątroby i wzrost aktywności kinazy kreatynowej, jednak brak jest specyficznych objawów klinicznych i swoistego leczenia; zaleca się leczenie objawowe oraz monitorowanie funkcji wątroby i CK, przy czym hemodializa jest nieskuteczna z powodu silnego wiązania z białkami osocza. Peryndopryl może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek oraz zaburzenia rytmu serca; leczenie obejmuje dożylne podanie 0,9% NaCl, ułożenie w pozycji Trendelenburga, rozważenie angiotensyny II i katecholamin, hemodializę oraz stosowanie rozrusznika serca w przypadku opornej bradykardii. Amlodypina powoduje znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię, długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs oraz niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin; leczenie wymaga aktywnego podtrzymywania układu sercowo-naczyniowego, monitorowania funkcji serca i układu oddechowego, dożylnego podania glukonianu wapnia, leków wazokonstrykcyjnych oraz ewentualnego płukania żołądka i podania węgla aktywnego do 2 godzin od zażycia.
Ze względu na ryzyko zagrażających życiu powikłań, pacjent po przedawkowaniu Triveram powinien być hospitalizowany i poddany intensywnemu monitorowaniu obejmującemu regularne pomiary ciśnienia tętniczego i tętna, monitorowanie EKG, kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej, ocenę funkcji nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, GFR), funkcji wątroby (aktywność enzymów wątrobowych), pomiar aktywności kinazy kreatynowej, ocenę stanu nawodnienia i diurezy oraz monitorowanie układu oddechowego ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka obrzęku płuc. Okres obserwacji powinien być wystarczająco długi, aby wykryć opóźnione powikłania, zwłaszcza niekardiogenny obrzęk płuc po amlodypinie, który może ujawnić się nawet po 24-48 godzinach od przedawkowania. Postępowanie terapeutyczne powinno być kompleksowe i uwzględniać leczenie objawowe oraz specyficzne interwencje dla każdego ze składników preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
angiotensyna II, badanie EKG, białko osocza, bradykardia, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholaminy, kinaza kreatynowa, klirens leku, kreatynina, leki wazokonstrykcyjne, naczynia obwodowe, nawodnienie, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk płuc, palpitacje, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, skład leku, substancje czynne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia wątroby -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako całość; bezpieczeństwo opiera się na danych poszczególnych składników. Atorwastatyna wykazuje toksyczność dla płodu u szczurów i królików przy dawkach toksycznych, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową, a także przenikanie przez łożysko z podobnymi stężeniami w osoczu i mleku. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, brak działania embriotoksycznego i teratogennego, ale jako inhibitor ACE może powodować śmierć płodu i wady wrodzone, zwłaszcza uszkodzenia nerek. Nie wykazano mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu w badaniach długoterminowych.
Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. Nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (około 8-krotnie większych niż u ludzi). U samców szczurów podawanie bezylanu amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg mc./dobę (zbliżonych do maksymalnej dawki klinicznej) nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego żadnego ze składników Triveramu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, opóźniony rozwój potomstwa, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerek -
Skład i postać leku
Triveram to złożony produkt leczniczy w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę (10–40 mg), peryndopryl z argininą (5–10 mg) oraz amlodypinę (5–10 mg) w pięciu różnych konfiguracjach dawek, co pozwala na indywidualizację terapii. Każda tabletka zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych oraz laktozę jednowodną w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg (w postaci laktozy jednowodnej od 27,46 mg do 109,84 mg). Tabletki różnią się kształtem, wymiarami i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia węglan, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, maltodekstryna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
Triveram jest dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek, w pojemnikach z polipropylenu (PP) lub polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z odpowiednimi zamknięciami, w tym z kapsułką pochłaniającą wilgoć dla większych opakowań. Warunki przechowywania różnią się w zależności od opakowania i dawki; dla dawki 40 mg + 10 mg + 10 mg zaleca się przechowywanie poniżej 30°C w szczelnie zamkniętym pojemniku. Okres ważności wynosi 2 lata, a tabletki w pojemnikach HDPE 100-tabletkowych zachowują trwałość przez 100 dni po otwarciu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
amlodypina, amlodypiny bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, peryndopryl z argininą, rdzeń tabletki, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, węglan wapnia -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Atorwastatyna może obniżać stężenie mewalonianu u płodu, co zaburza biosyntezę cholesterolu, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Peryndopryl, inhibitor ACE, jest szczególnie niebezpieczny w II i III trymestrze ciąży, powodując nefrotoksyczność, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne powikłania u noworodków, takie jak niewydolność nerek i hiperkaliemia. Amlodypina, choć dane kliniczne są ograniczone, wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Triveram, a w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia leczenie należy przerwać i zastąpić bezpieczniejszą alternatywą.
Podczas karmienia piersią Triveram jest przeciwwskazany z powodu przenikania składników aktywnych do mleka matki i potencjalnego ryzyka dla niemowląt. Atorwastatyna i jej metabolity wykazują podobne stężenia w mleku i osoczu u zwierząt, co może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. Peryndopryl nie jest zalecany w laktacji, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków, ze względu na brak danych bezpieczeństwa. Amlodypina przenika do mleka w dawkach od 3% do 15% dawki matki, a jej wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany. W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu atorwastatyny i peryndoprylu na płodność, natomiast dane dotyczące amlodypiny są ograniczone i sugerują możliwe przemijające zmiany w plemnikach. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentki o ryzyku stosowania Triveram w ciąży i laktacji oraz konieczności natychmiastowego przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
antagonista wapnia, atorwastatyna, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, hipercholesterolemia pierwotna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kostnienie czaszki, leczenie hipolipemizujące, małowodzie, mewalonian, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, przenikanie do mleka, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie za sprawą amlodypiny i peryndoprylu. Atorwastatyna nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, natomiast peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywoływać hipotensję, szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, co może skutkować zaburzeniami koncentracji. Amlodypina, antagonista wapnia, może powodować objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie czy nudności, które mogą osłabiać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Dawki preparatu (od 10 mg + 5 mg + 5 mg do 40 mg + 10 mg + 10 mg) różnią się zawartością amlodypiny i peryndoprylu, co wpływa na stopień ryzyka zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów.
Zaleca się szczególną ostrożność w początkowym okresie leczenia oraz po każdej zmianie dawki, kiedy ryzyko działań niepożądanych jest największe. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwracając uwagę na objawy takie jak zawroty głowy, senność, bóle głowy czy nudności, które powinny skłonić do powstrzymania się od prowadzenia pojazdów. Należy również uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak wiek pacjenta, choroby współistniejące (zwłaszcza neurologiczne) oraz stosowanie innych leków o działaniu hipotensyjnym lub depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy. Przed wprowadzeniem nowych leków konieczna jest konsultacja lekarska w celu oceny potencjalnych interakcji i minimalizacji ryzyka zaburzeń funkcji psychomotorycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dawka preparatu, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, hipotensja, konwertaza angiotensyny, lek hipolipemizujący, lek przeciwnadciśnieniowy, modyfikacja dawki, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, początek leczenia, prowadzenie pojazdów, reakcja hipotensyjna, senność, Triveram, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Triveram jest wskazany do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym lub stabilną chorobą wieńcową współistniejącą z pierwotną hipercholesterolemią lub hiperlipidemią mieszaną. Preparat zawiera stałe dawki atorwastatyny (10-40 mg), peryndoprylu (5-10 mg) oraz amlodypiny (5-10 mg) w formie tabletek powlekanych, dostępnych w pięciu różnych kombinacjach, co pozwala na indywidualizację terapii. Triveram jest przeznaczony dla pacjentów, u których wcześniej osiągnięto stabilizację ciśnienia tętniczego i/lub kontrolę objawów choroby wieńcowej oraz odpowiednie parametry lipidowe przy stosowaniu tych substancji czynnych w oddzielnych preparatach, w identycznych dawkach.
Stosowanie Triveramu umożliwia redukcję liczby przyjmowanych tabletek oraz uproszczenie schematu dawkowania, co może znacząco poprawić adherencję terapeutyczną i tym samym efektywność leczenia układu sercowo-naczyniowego. Preparat zawiera laktozę w ilościach zależnych od dawki: od 26,09 mg do 104,35 mg (odpowiednio 27,46 mg do 109,84 mg laktozy jednowodnej), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed włączeniem Triveramu należy potwierdzić skuteczność dotychczasowego leczenia poszczególnymi składnikami oraz spełnienie wskazań klinicznych, a także wykluczyć stosowanie u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
adherencja terapeutyczna, amlodypina, atorwastatyna, hiperlipidemia mieszana, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, peryndopryl, peryndopryl arginina, pierwotna hipercholesterolemia, stabilna choroba wieńcowa, tabletka powlekana, Triveram, zaburzenia lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy