Przedawkowanie leku Triveram

Dotychczas nie zgromadzono szczegółowych informacji dotyczących przedawkowania produktu leczniczego Triveram u ludzi. Ze względu na złożony skład leku, zawierającego trzy substancje czynne (atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę), objawy przedawkowania mogą być złożone i wynikać z działania poszczególnych składników.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Triveram mogą obejmować symptomy charakterystyczne dla każdej z trzech substancji czynnych wchodzących w skład preparatu. Stopień nasilenia objawów zależy od przyjętej dawki oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego postępowania.²

Postępowanie w przedawkowaniu leku Triveram

Wobec braku swoistych wytycznych dotyczących przedawkowania preparatu złożonego Triveram, postępowanie powinno uwzględniać zasady leczenia przedawkowania poszczególnych substancji czynnych, z równoczesnym monitorowaniem wszystkich potencjalnych powikłań.³

Przedawkowanie atorwastatyny

Przy przedawkowaniu atorwastatyny nie opisano specyficznych objawów klinicznych. W przypadku jej przedawkowania nie istnieje swoiste leczenie. Należy wdrożyć postępowanie objawowe i środki podtrzymujące czynności życiowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej. Ze względu na znaczny stopień wiązania atorwastatyny z białkami osocza, hemodializa nie zwiększy w istotny sposób klirensu tego leku.⁴

Przedawkowanie peryndoprylu

Inhibitory konwertazy angiotensyny, do których należy peryndopryl, mogą w przypadku przedawkowania wywoływać szereg charakterystycznych objawów. Najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do wstrząsu. Ponadto mogą wystąpić zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, zaburzenia oddechowe i rytmu serca.⁵

W leczeniu przedawkowania peryndoprylu zaleca się dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu. W przypadku wystąpienia znacznego niedociśnienia należy ułożyć pacjenta w pozycji Trendelenburga. Jeżeli to postępowanie jest niewystarczające, można rozważyć podanie we wlewie angiotensyny II i/lub dożylne podanie katecholamin. Peryndopryl może być skutecznie usuwany z krążenia ogólnego za pomocą hemodializy. W przypadku wystąpienia bradykardii opornej na leczenie wskazane jest zastosowanie rozrusznika serca. Konieczne jest stałe monitorowanie czynności życiowych, stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy.⁶

Przedawkowanie amlodypiny

Dostępne dane kliniczne wskazują, że przedawkowanie amlodypiny prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych z odruchową tachykardią. Obserwowano przypadki głębokiego i przedłużającego się niedociśnienia tętniczego, które może doprowadzić do wstrząsu, włącznie z przypadkami zakończonymi zgonem. Szczególnie istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i może wymagać wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do jego wystąpienia mogą być wczesne interwencje resuscytacyjne, zwłaszcza przeciążenie płynami, mające na celu utrzymanie perfuzji i pojemności minutowej serca.⁷

Postępowanie w przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia spowodowanego przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnego wsparcia układu sercowo-naczyniowego, w tym częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego, uniesienia kończyn oraz ścisłej kontroli objętości płynów krążących i diurezy. W celu przywrócenia prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych i ciśnienia tętniczego można zastosować leki wazokonstrykcyjne, jeśli nie są przeciwwskazane. Dożylne podanie glukonianu wapnia może korzystnie wpłynąć na odwrócenie efektów blokady kanałów wapniowych.⁸

W niektórych przypadkach warto rozważyć płukanie żołądka. Wykazano, że u zdrowych ochotników podanie węgla aktywnego do 2 godzin po zażyciu 10 mg amlodypiny zmniejsza szybkość jej wchłaniania. Ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza, dializa prawdopodobnie nie przyniesie oczekiwanych korzyści terapeutycznych.⁹

Monitorowanie pacjenta

Ze względu na możliwość wystąpienia zagrażających życiu powikłań po przedawkowaniu Triveram, pacjent powinien być hospitalizowany i poddany intensywnemu monitorowaniu obejmującemu:¹⁰

• Regularne pomiary ciśnienia tętniczego i tętna
• Monitorowanie czynności elektrokardiograficznej (EKG)
• Kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej
• Monitorowanie funkcji nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, GFR)
• Ocenę funkcji wątroby (aktywność enzymów wątrobowych)
• Pomiar aktywności kinazy kreatynowej (CK)
• Ocenę stanu nawodnienia i diurezy
• Monitorowanie stanu układu oddechowego (szczególnie pod kątem obrzęku płuc)

Okres obserwacji powinien być wystarczająco długi, aby wykryć ewentualne opóźnione powikłania, takie jak niekardiogenny obrzęk płuc w przypadku przedawkowania amlodypiny, który może pojawić się nawet po 24-48 godzinach.¹¹