postać rzutowa stwardnienia rozsianego

Postać rzutowa stwardnienia rozsianego (RRMS – Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) to najczęściej występująca forma stwardnienia rozsianego, która charakteryzuje się występowaniem wyraźnych zaostrzeń (rzutów) objawów neurologicznych, po których następują okresy remisji z całkowitym lub częściowym ustąpieniem objawów. Rzuty są wynikiem aktywnego procesu zapalnego w ośrodkowym układzie nerwowym, prowadzącego do demielinizacji i uszkodzenia aksonów.

Rzuty choroby definiuje się jako nowe lub nasilające się objawy neurologiczne utrzymujące się przez co najmniej 24 godziny, nie związane z infekcją lub gorączką. Typowe objawy rzutu mogą obejmować zaburzenia widzenia, osłabienie kończyn, zaburzenia czucia, problemy z koordynacją ruchową, zaburzenia równowagi oraz dysfunkcje zwieraczy. Częstotliwość rzutów jest zmienna – mogą występować kilka razy w roku lub z wieloletnimi przerwami.

Diagnostyka RRMS opiera się na kryteriach McDonalda, obejmujących badanie MRI mózgu i rdzenia kręgowego, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz ocenę kliniczną rozsiewu objawów w czasie i przestrzeni. Leczenie RRMS koncentruje się na terapii modyfikującej przebieg choroby (DMT), której celem jest zmniejszenie częstości i nasilenia rzutów oraz spowolnienie progresji niepełnosprawności. W ostrej fazie rzutu standardem postępowania jest podanie wysokich dawek kortykosteroidów.

U około 65-70% pacjentów z początkowym przebiegiem rzutowo-remisyjnym, po 10-15 latach trwania choroby dochodzi do przejścia w postać wtórnie postępującą (SPMS), charakteryzującą się stopniowym narastaniem niepełnosprawności, z rzadziej występującymi lub nieobecnymi rzutami. Wczesne rozpoczęcie skutecznego leczenia DMT może znacząco opóźnić tę konwersję i poprawić długoterminowe rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl