losartan potasowy
Losartan potasowy to lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu wiązania angiotensyny II z receptorem AT1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego.
Oprócz działania hipotensyjnego, losartan potasowy wykazuje działanie nefroprotekcyjne, szczególnie korzystne u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Lek ten zmniejsza również ryzyko udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca. Stosowany jest również w prewencji wtórnej po zawale serca.
W porównaniu do inhibitorów ACE, losartan potasowy rzadziej wywołuje kaszel jako efekt uboczny, co czyni go wartościową alternatywą dla pacjentów nietolerujących tej grupy leków. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, hiperkaliemię oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi chorobami nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to preparat zawierający losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty wynikające ze skojarzenia obu substancji, jak i działania charakterystyczne dla każdej z nich osobno. W badaniach klinicznych najczęstszym działaniem niepożądanym było zawroty głowy, występujące u ≥1% pacjentów. Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują m.in. hiperkaliemię, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT), zapalenie wątroby (rzadko), niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca, objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, reakcje nadwrażliwości, a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak hiponatremia czy hipoglikemia.
agranulocytoza, aktywność AlAT, blok AV II stopnia, bradykardia zatokowa, cholestaza wewnątrzwątrobowa, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, hemoliza, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, plamica Schoenleina-Henocha, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Presartan H 100 mg + 25 mg
Presartan H, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, charakteryzuje się złożonym profilem interakcji farmakologicznych wynikających z działania obu składników. Istotne klinicznie interakcje obejmują m.in. ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas. Losartan może zmniejszać wydalanie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w osoczu ze względu na ryzyko toksyczności. NLPZ, w tym inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z istniejącą niewydolnością nerek. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora AT1 lub aliskirenem jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Hydrochlorotiazyd może upośledzać tolerancję glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych, zwłaszcza metforminy, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej przy niewydolności nerek.
amina presyjna, antagonista receptora AT1, blokada układu RAA, dna moczanowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatriemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor COX-2, interakcje lekowe, jodowy środek kontrastujący, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek urykozuryczny, leki oszczędzające potas, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwgrzybicze, leki urykozuryczne, losartan potasowy, mielosupresja, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, presartan H, środek zwiotczający mięśnie, tolerancja glukozy, torsades de pointes, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorista HL 100 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Lorista HL, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominujące objawy to nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia lub bradykardia wynikająca z pobudzenia układu przywspółczulnego, a także hipokaliemia, hipochloremia i hiponatremia spowodowane nasilonym działaniem moczopędnym hydrochlorotiazydu. Hipokaliemia jest szczególnie niebezpieczna u pacjentów stosujących jednocześnie glikozydy naparstnicy, zwiększając ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Warto podkreślić, że brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki wywołującej przedawkowanie, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej i ścisłego monitorowania pacjenta.
bradykardia, drgawki, działanie moczopędne, encefalopatia wątrobowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, lek wazopresyjny, losartan potasowy, naparstnica, nerw błędny, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odwodnienie, omdlenie, osłabienie mięśniowe, śpiączka wątrobowa, tachykardia, układ przywspółczulny, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Presartan H 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Presartan H, zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które istotnie wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Szczególnie narażone na te objawy są osoby w początkowej fazie terapii oraz po zwiększeniu dawki leku. W związku z tym, lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, zalecając indywidualną ocenę reakcji na lek przed podjęciem takich czynności. Monitorowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych jest kluczowe, a w razie potrzeby należy rozważyć czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów.
choroby współistniejące, działania niepożądane, hydrochlorotiazyd, indywidualna wrażliwość, interakcje lekowe, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, modyfikacja dawki, obsługa maszyn, początkowa faza leczenia, presartan H, sedacja, senność, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Presartan 50 mg
Losartan potasowy, będący antagonistą receptora AT1 dla angiotensyny II, wykazuje selektywne blokowanie tego receptora, co prowadzi do skutecznej redukcji ciśnienia tętniczego zarówno u dorosłych, jak i dzieci (6-16 lat) z nadciśnieniem. W badaniach klinicznych dawki od 25 do 100 mg/dobę wykazały istotne obniżenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego, przy czym efekt hipotensyjny utrzymuje się przez całą dobę bez efektu „z odbicia”. Losartan nie wpływa istotnie na częstość akcji serca i jest dobrze tolerowany, z mniejszą częstością działań niepożądanych związanych z bradykininą w porównaniu do inhibitorów ACE. W badaniu LIFE (n=9193, wiek 55-80 lat) losartan 50-100 mg/dobę zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 13% (p=0,021) oraz ryzyko udaru mózgu o 25% (p=0,001) w porównaniu z atenololem, przy podobnym obniżeniu ciśnienia (<140/90 mm Hg). Wyniki te nie odnoszą się do pacjentów rasy czarnej, u których losartan był mniej skuteczny.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora AT1, beta-adrenolityk, białkomocz, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca typu 2, dializoterapia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, konwertaza angiotensyny, kwas karboksylowy E 3174, losartan potasowy, mięsień gładki naczyń, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, schyłkowa niewydolność nerek, sercowo-naczyniowy, stężenie kreatyniny, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan H 100 mg + 25 mg
Presartan H, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia losartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia krwi. Lek nie jest zalecany jako terapia początkowa. Dawka podtrzymująca to zazwyczaj 1 tabletka Presartan H 50 mg + 12,5 mg raz na dobę, a w przypadku niewystarczającej odpowiedzi dawkę można zwiększyć do 1 tabletki 100 mg + 25 mg raz na dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po 3-4 tygodniach terapii. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min oraz u pacjentów hemodializowanych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i sodu.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie krwi, dawka podtrzymująca, dysfagia, efekt przeciwnadciśnieniowy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, monoterapia losartanem, nadciśnienie tętnicze, niedobór płynów, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Hyzaar 50 mg + 12,5 mg
Preparat HYZAAR, zawierający losartan potasowy (50 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki oszczędzające potas, suplementy potasu oraz substytuty soli potasowej mogą prowadzić do hiperkaliemii, co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania. Ryfampicyna i flukonazol obniżają stężenie aktywnego metabolitu losartanu, potencjalnie osłabiając jego skuteczność. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe losartanu oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest niezalecana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Alkohol oraz leki o działaniu hipotensyjnym mogą nasilać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, a tiazydy mogą wpływać na tolerancję glukozy, wymagając dostosowania terapii przeciwcukrzycowej.
amfoterycyna B, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklofosfamid, dna moczanowa, enzym CYP450, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kolestyramina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, losartan potasowy, metotreksat, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, sól litu, spironolakton, torsade de pointes, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica kolestypolowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 50 mg + 12,5 mg
Preparat Losartan Hydrochlorotiazyd Krka, zawierający losartan potasowy (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany do stosowania w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować niekorzystny wpływ na perfuzję płodowo-łożyskową, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w stanach takich jak obrzęki ciążowe, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej preparat, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa, a także wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu, jeśli ekspozycja miała miejsce od II trymestru.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diuretyk tiazydowy, hamowanie wydzielania mleka, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, odwodnienie, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, terapia przeciwnadciśnieniowa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu, zwiększona diureza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Losartan Krka 50 mg
Losartan Krka, zawierający losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest wskazany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Ponadto, lek znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę w celu nefroprotekcji oraz spowolnienia progresji choroby nerek. W terapii przewlekłej niewydolności serca Losartan Krka stosuje się wyłącznie u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory ≤ 40%, u których leczenie inhibitorami ACE jest przeciwwskazane lub źle tolerowane (np. kaszel suchy, obrzęk naczynioruchowy). Lek wykazuje także działanie ochronne w redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i potwierdzonym przerostem lewej komory serca w EKG, co potwierdzają dane z badania LIFE.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie elektrokardiograficzne, białkomocz, choroba nerek, cukrzyca typu 2, filtracja kłębuszkowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nefroprotekcja, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, stężenie kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, udar mózgu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Losartan Krka 50 mg
Losartan Krka jest dostępny w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg losartanu potasowego, co odpowiada odpowiednio 22,9 mg, 45,8 mg i 91,5 mg czystego losartanu. Tabletki powlekane różnią się wyglądem i wymiarami: 25 mg to żółte, owalne tabletki (8,5 mm × 4,5 mm) z rowkiem podziału umożliwiającym podział na dwie równe dawki; 50 mg to białe, okrągłe tabletki (7,9 mm × 8,2 mm) z rowkiem podziału, który nie służy do dzielenia; 100 mg to białe, owalne tabletki (15 mm × 8 mm) bez możliwości dzielenia. Zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 27,3 mg, 54,7 mg i 109,3 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. celaktozę, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian oraz barwniki (żółcień chinolinowa E104 w dawce 25 mg i tytanu dwutlenek E171 w dawkach 50 mg i 100 mg).
blister PCV/PVDC/Aluminium, celaktoza, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza w proszku, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, losartan potasowy, lubrykat, okres ważności leku, otoczka tabletki, rowek podziału, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek dezintegrujący, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lozap HCT 50 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Lozap HCT, zawierającego losartan potasowy (50 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia tętniczego, tachykardii lub bradykardii oraz zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hipochloremia i hiponatremia, a także odwodnienia. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II przez losartan oraz nasilonej diurezy indukowanej przez hydrochlorotiazyd. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, wdrożyć leczenie podtrzymujące, w tym płynoterapię i suplementację elektrolitów, oraz monitorować ciśnienie tętnicze, tętno, EKG, gospodarkę elektrolitową, funkcję nerek i wątroby oraz bilans płynów. Wczesne wywołanie wymiotów może być rozważane, jeśli przedawkowanie jest świeże.
bilans płynów, bradykardia, diureza, funkcja nerki, funkcja wątroby, glikozyd nasercowy, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, Lozap HCT, naparstnica, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, receptor angiotensyny II, śpiączka wątrobowa, tachykardia, układ przywspółczulny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Losartan Krka 50 mg
Przedawkowanie losartanu potasowego, stosowanego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg (odpowiednio 22,9 mg, 45,8 mg i 91,5 mg czystego losartanu), prowadzi do nasilonych efektów hipotensyjnych wynikających z blokady receptorów angiotensyny II. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze, tachykardię jako mechanizm kompensacyjny, a w cięższych przypadkach bradykardię związaną z aktywacją nerwu błędnego. Dodatkowo mogą wystąpić zawroty głowy, omdlenia oraz zaburzenia elektrolitowe, głównie hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Ciężkość objawów koreluje z dawką przyjętego leku, a ryzyko powikłań jest wyższe u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością narządową oraz u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, ARB, bradykardia, działanie hipotensyjne, hemodializa, hiperkaliemia, hipotensja, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, omdlenie, perfuzja mózgowa, receptor angiotensyny II, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia, technika nerkozastępcza, układ przywspółczulny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Loreblok HCT, zawierającego 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone do 6 miesięcy na szczurach i psach, wskazały na zmiany głównie związane z losartanem, w tym obniżenie parametrów hematologicznych: liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Zaobserwowano także podwyższone stężenie azotu mocznikowego w surowicy, sugerujące potencjalny wpływ na funkcję nerek. Dodatkowo, zmniejszenie masy serca nie wiązało się z odchyleniami histologicznymi w tkance mięśnia sercowego.
azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie teratogenności, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwawienie z przewodu pokarmowego, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, śmierć płodu, toksyczność nerkowa płodu, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Loreblok 50 mg
Produkt leczniczy Loreblok zawierający losartan potasowy w dawce 50 mg stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory oraz u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w celu uzyskania optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca dawkę rozpoczyna się od 12,5 mg i stopniowo zwiększa co tydzień do 50 mg. U osób powyżej 75 roku życia oraz u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć, natomiast u ciężkich zaburzeń stosowanie leku jest przeciwwskazane. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym dializowanych.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz w cukrzycy typu 2, ciśnienie tętnicze, dane farmakokinetyczne, dawka podtrzymująca, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializoterapia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Losartan Krka 100 mg
Losartan Krka, zawierający losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg (odpowiednio 22,9 mg, 45,8 mg i 91,5 mg substancji aktywnej), jest wskazany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Ponadto, znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę, gdzie stanowi element kompleksowego leczenia nefropatii cukrzycowej. W przewlekłej niewydolności serca losartan jest alternatywą dla inhibitorów ACE u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory ≤40% i stabilnym stanem klinicznym, zwłaszcza przy nietolerancji inhibitorów ACE (np. kaszel). Lek jest także stosowany w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory potwierdzonym EKG, co potwierdzają wyniki badania LIFE.
badanie EKG, badanie LIFE, białkomocz, choroba nerek, cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nefropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, tabletka powlekana, udar mózgu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lozap HCT 50 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Lozap HCT, zawierający losartan potasowy 50 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie poprzez występowanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ tego leku na funkcje psychomotoryczne, istnieje konieczność poinformowania pacjenta o potencjalnym ryzyku, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz po zwiększeniu dawki, kiedy to ryzyko wystąpienia objawów upośledzających koncentrację i koordynację ruchową jest największe.
adaptacja organizmu, bezpieczeństwo farmakoterapii, działania niepożądane, działania niepożądane neurologiczne, farmakoterapia, hydrochlorotiazyd, inicjacja leczenia, losartan potasowy, losartan potasowy z hydrochlorotiazydem, modyfikacja dawkowania, początkowy okres terapii, produkt leczniczy, senność, zawroty głowy, zwiększenie dawki leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lozap 50 50 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej produktu Lozap 50, wykazały brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku pod względem mutagenności i karcynogenności. Farmakologicznie losartan działa jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II, co tłumaczy jego efekty hipotensyjne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co jest typowe dla leków działających na układ renina-angiotensyna.
aberracja chromosomowa, antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie hipotensyjne, działanie karcynogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja płodu, mutacja genowa, nadżerka, nerki płodu, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr fizjologiczny, potencjał rakotwórczy, regulacja ciśnienia krwi, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cozaar 100 mg
COZAAR 100 mg to tabletki powlekane zawierające 100 mg losartanu potasowego, stosowanego głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają charakterystyczny kształt kropli łzy i są oznaczone numerem 960. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną (51,0 mg na tabletkę), skrobię żelowaną kukurydzianą, magnezu stearynian, hydroksypropylocelulozę, hypromelozę, wosk carnauba oraz dwutlenek tytanu. Istotnym aspektem jest zawartość potasu w ilości 8,48 mg (0,216 mEq) na tabletkę, co może mieć kliniczne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki potasowej, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na poziom potasu.
blistry PVC PE PVDC, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan potasowy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, wosk carnauba, zaburzenia gospodarki potasowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Lorista HD to lek przeciwnadciśnieniowy zawierający 100 mg losartanu potasowego (91,52 mg losartanu) oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, łączący mechanizmy działania antagonisty receptora angiotensyny II i diuretyku tiazydowego. Połączenie to wykazuje addycyjny efekt obniżający ciśnienie tętnicze, wynikający z uzupełniających się mechanizmów: hydrochlorotiazyd zwiększa aktywność reninową osocza, wydzielanie aldosteronu, obniża stężenie potasu i podnosi poziom angiotensyny II, natomiast losartan blokuje receptor angiotensyny II i hamuje wydzielanie aldosteronu, co przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez diuretyk. Ponadto, losartan wykazuje działanie urykozuryczne, łagodzące wzrost stężenia kwasu moczowego wywołany przez hydrochlorotiazyd, co zmniejsza ryzyko hiperurykemii podczas terapii skojarzonej.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie rozkurczowe, działanie urykozuryczne, efekt przeciwnadciśnieniowy, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, kwas moczowy, laktoza, lek moczopędny, losartan, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, tachyfilaksja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Lek Lorista HD występuje w formie tabletek powlekanych zawierających 100 mg losartanu potasowego (odpowiadającego 91,52 mg losartanu) oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, owalny kształt i wymiary 8 mm × 15 mm przy grubości 5,1-6,1 mm. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest laktoza w ilości 119,95 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Skład tabletki obejmuje również skrobię żelowaną kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka zawiera hypromelozę, makrogol 4000, żółcień chinolinową (E 104), talk i dwutlenek tytanu (E 171).
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan potasowy, makrogol, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, pojemnik polietylenowy, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cozaar 100 mg
Losartan potasowy, aktywny składnik leku Cozaar, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych pod kątem genotoksyczności i karcinogenności, nie wykazując potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz zmiany nerkowe, w tym podwyższone stężenie azotu mocznikowego i sporadyczne zwiększenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo, stwierdzono zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem losartanu na układ renina-angiotensyna przy wysokich dawkach stosowanych w modelach zwierzęcych.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwawienia, krwinki czerwone, losartan potasowy, nadżerki, owrzodzenia, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, śmiertelność płodowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lozap 50 50 mg
Losartan potasowy, antagonista receptora angiotensyny II typu AT1, wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1, co prowadzi do zahamowania efektów angiotensyny II, takich jak wazokonstrykcja i uwalnianie aldosteronu. W badaniach klinicznych losartan w dawce 50 mg raz na dobę obniżał skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze, utrzymując efekt przez 24 godziny bez efektu „z odbicia” po odstawieniu. W badaniu LIFE u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca losartan zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 13% (p=0,021) oraz ryzyko udaru mózgu o 25% (p=0,001) w porównaniu z atenololem. W badaniu RENAAL u pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem losartan (50-100 mg/dobę) zmniejszył ryzyko podwojenia stężenia kreatyniny o 25,3% (p=0,006) oraz ryzyko schyłkowej niewydolności nerek o 28,6% (p=0,002). W badaniu HEAAL wyższa dawka losartanu (150 mg) zmniejszyła ryzyko zgonów lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 10,1% (p=0,027) w porównaniu z dawką 50 mg.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, bloker receptora angiotensyny II, bradykinina, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, dializoterapia, działanie nefroprotekcyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, kwas karboksylowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, proliferacja komórek mięśni gładkich, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębkowe, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II typu AT1, rytm dobowy, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, stosunek białka do kreatyniny, udar mózgu, wazokonstryktor, zawał mięśnia sercowego, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cozaar 50 mg
COZAAR 50 mg to tabletki powlekane zawierające 50 mg losartanu potasowego jako substancji czynnej. Tabletki mają biały, owalny kształt, oznaczenie „952” oraz rowek dzielący, który nie jest przeznaczony do dzielenia tabletki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (25,5 mg/tabletkę), celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian. Istotne jest, że jedna tabletka zawiera 4,24 mg potasu (0,108 mEq), co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej. Preparat dostępny jest w różnych opakowaniach: blistry PVC/PE/PVDC (7–500 tabletek) oraz butelki HDPE (100 lub 300 tabletek), z różnymi zaleceniami dotyczącymi przechowywania, w tym ochroną przed światłem i wilgocią oraz temperaturą poniżej 25°C dla butelek.
blister PVC/PE/PVDC, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, potas, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, tabletka powlekana, wosk carnauba, zaburzenia gospodarki elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka zawiera 100 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, w tym pochodne sulfonamidów, oraz u osób z nietolerancją laktozy (83,98 mg w tabletce). Lek nie powinien być stosowany przy opornej na leczenie hipokaliemii, hiperkalcemii i hiponatremii, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (uszkodzenia miąższu, zastój żółci, obturacja dróg żółciowych), ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz bezmoczu. Przeciwwskazaniem jest także objawowa hiperurykemia i dna moczanowa, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów przez hydrochlorotiazyd. Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest zakazane z powodu ryzyka uszkodzenia płodu. Ponadto, łączenie leku z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, bezmocz, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, incydent sercowo-naczyniowy, klirens kreatyniny, kreatynina, kwas moczowy, losartan potasowy, mocznik, nietolerancja laktozy, obturacja dróg żółciowych, pochodne sulfonamidów, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lozap HCT 50 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Lozap HCT, zawierający losartan potasowy (50 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), należy do grupy leków działających na układ renina-angiotensyna, łącząc mechanizmy blokady receptora angiotensyny II oraz efekt diuretyczny. Synergistyczne działanie obu substancji skutkuje znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego, potwierdzonym klinicznie, z efektem hipotensyjnym utrzymującym się przez 24 godziny po pojedynczej dawce. Hydrochlorotiazyd zwiększa aktywność reninową osocza, stymuluje wydzielanie aldosteronu, obniża stężenie potasu w surowicy oraz podwyższa poziom angiotensyny II, natomiast losartan przeciwdziała tym efektom, hamując receptor angiotensyny II i ograniczając utratę potasu, co zapewnia stabilność elektrolitową i korzystny profil bezpieczeństwa.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptorów angiotensyny, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, blokery receptora angiotensyny, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, diuretyk, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, potas w surowicy, tachyfilaksja, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Presartan 100 mg
Losartan potasowy, będący antagonistą receptora AT1 dla angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, obejmującą zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja na losartan w tym okresie może prowadzić do poważnych powikłań u noworodka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia, które mogą wymagać intensywnego nadzoru medycznego. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży, a w przypadku rozpoznania ciąży podczas leczenia losartanem, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego.
antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, hiperkaliemia, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, ryzyko teratogenne, stężenie potasu, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczne działanie na płód, trymestr ciąży, wcześniak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cozaar 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące losartanu potasowego, substancji czynnej produktu COZAAR 50 mg, nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej. Jednakże wielokrotne podawanie losartanu wiązało się z istotnym obniżeniem parametrów hematologicznych, takich jak liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny oraz hematokryt, co sugeruje potencjalny wpływ na układ krwiotwórczy. Ponadto, obserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy, wskazujące na możliwe zaburzenia funkcji nerek, zgodne z mechanizmem działania leku na układ renina-angiotensyna-aldosteron. W badaniach przedklinicznych odnotowano także zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych w mięśniu sercowym, co wyklucza bezpośrednie uszkodzenie strukturalne tego narządu.
azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy, malformacja, mięsień sercowy, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry hematologiczne, przewód pokarmowy, rozwój płodu, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorista 50 mg
Lek Lorista zawiera losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera odpowiednio 27,3 mg, 54,7 mg lub 109,3 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy uwzględnianiu nietolerancji laktozy u pacjentów. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę oraz tytanu dwutlenek (E 171). Tabletki różnią się wyglądem i właściwościami farmaceutycznymi: 25 mg są żółte, owalne z rowkiem podziału umożliwiającym dzielenie dawki, 50 mg białe, okrągłe z rowkiem podziału nieprzeznaczonym do łamania, a 100 mg białe, owalne bez rowka podziału.
blister PCV/PVDC/Aluminium, cellaktoza, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, losartan potasowy, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, rowek podziału, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Presartan 50 mg
Losartan potasowy jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, co może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane, a dane epidemiologiczne sugerują potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne podobne do innych antagonistów receptora AT1 dla angiotensyny II (AIIRAs). W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentek przyjmujących losartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, dysfagia, hiperkaliemia, kostnienie czaszki, laktacja, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametr nerkowy, przepływ nerkowy, terapia przeciwnadciśnieniowa, teratogenność - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cozaar 12,5 mg
COZAAR 12,5 mg to tabletki powlekane zawierające 12,5 mg losartanu potasowego jako substancję czynną, przeznaczone do podawania doustnego. Każda tabletka dostarcza również 1,06 mg potasu (0,027 mEq), co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi. Lek zawiera 25,25 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u osób z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, owalny kształt i oznaczenie „11” na jednej stronie. Powłoka tabletek chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi i maskuje smak. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, magnezu stearynian oraz barwniki i wosk carnauba.
blister PVC/PE/PVDC, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, potas, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wosk carnauba - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Presartan 100 mg
Losartan potasowy (Presartan 100 mg) może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, które upośledzają koordynację ruchową oraz wydłużają czas reakcji. Ryzyko to jest szczególnie istotne w początkowym okresie terapii (pierwsze 1-2 tygodnie) oraz po zwiększeniu dawki, kiedy to zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów lub ograniczenie ich do minimum przez 7-10 dni. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie leków o działaniu sedatywnym potęguje efekt upośledzający sprawność psychomotoryczną, co wymaga całkowitego unikania prowadzenia pojazdów do czasu konsultacji lekarskiej. W trakcie stabilnej terapii bez objawów niepożądanych ryzyko jest niskie, jednak pacjent powinien zachować standardową ostrożność.
adaptacja organizmu, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, efekt addytywny, historia choroby, indywidualna reakcja na lek, interakcja lekowa, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, monitorowanie bezpieczeństwa, politerapia, preparat o działaniu sedatywnym, Presartan, profil bezpieczeństwa, senność, sprawność psychomotoryczna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
HYZAAR Forte, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jednym ze składników nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Nie jest zalecany jako terapia początkowa. Dawka maksymalna to jedna tabletka na dobę, a pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po 3-4 tygodniach. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u pacjentów hemodializowanych. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej należy wyrównać hipowolemię i/lub stężenie sodu.
efekt przeciwnadciśnieniowy, hemodializa, hipowolemie, hydrochlorotiazyd, interakcje leków, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, monoterapia losartanem, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, preparat złożony, stężenie sodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej