Interakcje leku
Presartan H 100 mg + 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Presartan H (losartan potasowy 100 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) jako preparat złożony wykazuje złożony profil interakcji wynikający z działania obu składników aktywnych. Klinicznie istotne interakcje mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną, bezpieczeństwo stosowania oraz parametry farmakokinetyczne produktu leczniczego.¹

Interakcje związane z losartanem

Leki wpływające na metabolizm losartanu takie jak ryfampicyna i flukonazol mogą zmniejszać stężenie aktywnych metabolitów losartanu we krwi, co potencjalnie może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe. Chociaż nie ustalono dokładnego znaczenia klinicznego tych interakcji, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.²

Preparaty zawierające potas – Jednoczesne stosowanie losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon), suplementami potasu lub substytutami soli kuchennej zawierającymi potas może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Tego typu leczenie skojarzone nie jest zalecane ze względu na ryzyko hiperkaliemii.³

Lit – Losartan, podobnie jak inne leki wpływające na wydalanie sodu, może zmniejszać wydalanie litu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania soli litu z antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II konieczne jest monitorowanie stężenia litu w osoczu w celu uniknięcia toksyczności.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Jednoczesne stosowanie losartanu z NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywnymi NLPZ) może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym potencjalnej ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z uprzednimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Podczas stosowania takiego leczenia skojarzonego zaleca się:

• odpowiednie nawodnienie pacjenta
• monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii oraz podczas jej trwania
• szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku

⁵

Substancje powodujące niedociśnienie – Stosowanie losartanu jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen czy amifostyna, może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia. Należy monitorować ciśnienie tętnicze przy łączeniu tych leków.⁶

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) – Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora AT1 dla angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania objawów niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek). Nie zaleca się takiego połączenia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.⁷

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Alkohol, barbiturany, opioidy i leki przeciwdepresyjne – Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z tymi substancjami może nasilać niedociśnienie ortostatyczne, co jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z hipowolemią.⁸

Leki przeciwcukrzycowe – Hydrochlorotiazyd może upośledzać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawkowania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku rozwinięcia się czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.⁹

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, co prowadzi do efektu addytywnego i może wymagać dostosowania dawek.¹⁰

Żywice jonowymienne – Cholestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu z przewodu pokarmowego. Pojedyncza dawka cholestyraminy wiąże hydrochlorotiazyd i zmniejsza jego wchłanianie z przewodu pokarmowego o 85%, natomiast kolestypol redukuje to wchłanianie o 43%. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, hydrochlorotiazyd powinien być podawany co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po przyjęciu żywic jonowymiennych.¹¹

Kortykosteroidy, ACTH – Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z kortykosteroidami lub ACTH może nasilać niedobory elektrolitów, szczególnie hipokaliemię. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz, w razie potrzeby, jego suplementacja są wskazane podczas terapii skojarzonej.¹²

Aminy presyjne – Hydrochlorotiazyd może zmniejszać odpowiedź na aminy zwiększające ciśnienie krwi (np. adrenalinę), jednak nie w stopniu wymagającym rezygnacji z ich stosowania. Należy jednak monitorować reakcję pacjenta na te leki.¹³

Niepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe – Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie, takich jak tubokuraryna. Zaleca się monitorowanie siły mięśniowej oraz odpowiednie dostosowanie dawek leków zwiotczających.¹⁴

Lit – Hydrochlorotiazyd, podobnie jak inne leki moczopędne, zmniejsza klirens nerkowy litu, co powoduje znaczące ryzyko toksycznego działania litu. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli terapia skojarzona jest niezbędna, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy i dostosowywać dawkę litu.¹⁵

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w osoczu, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, sulfinopirazon). Może być konieczne zwiększenie dawki tych leków. Ponadto, jednoczesne stosowanie tiazydów z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁶

Leki przeciwcholinergiczne – Atropina, biperyden i inne leki o działaniu przeciwcholinergicznym mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i spowalnianie opróżniania żołądka. Może to prowadzić do nasilenia działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu.¹⁷

Leki cytotoksyczne – Hydrochlorotiazyd może zmniejszać nerkowe wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu), co skutkuje nasileniem ich działania mielosupresyjnego. Należy monitorować parametry morfologii krwi oraz rozważyć dostosowanie dawek leków cytotoksycznych.¹⁸

Salicylany – W przypadku stosowania dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Należy zachować szczególną ostrożność przy leczeniu skojarzonym, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek.¹⁹

Metylodopa – Istnieją pojedyncze doniesienia o wystąpieniu niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy. Należy regularnie monitorować parametry morfologii krwi w czasie stosowania tego połączenia.²⁰

Cyklosporyna – Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii oraz powikłań typowych dla dny moczanowej. U pacjentów otrzymujących to połączenie leków należy regularnie monitorować stężenie kwasu moczowego w surowicy.²¹

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane stosowaniem hydrochlorotiazydu mogą przyczyniać się do wystąpienia zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy. Zaleca się monitorowanie stężenia elektrolitów (potas, magnez) oraz wykonywanie badania EKG podczas stosowania tego połączenia leków.²²

Leki, na których działanie wpływają zaburzenia stężenia potasu – Podczas jednoczesnego stosowania Presartanu H z lekami, których działanie zależy od prawidłowego stężenia potasu w osoczu, lub z lekami wywołującymi torsades de pointes, zaleca się okresowe oznaczanie stężenia potasu w osoczu oraz wykonywanie EKG. Dotyczy to w szczególności:

• glikozydów naparstnicy
• leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• niektórych leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamezyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• innych leków (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie)

²³

Sole wapnia – Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie wapnia w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia jednocześnie z Presartanem H, zaleca się monitorowanie stężenia wapnia w osoczu i odpowiednie dostosowanie dawki suplementów.²⁴

Wpływ na wyniki badań diagnostycznych – Hydrochlorotiazyd może wpływać na metabolizm wapnia, co może prowadzić do zaburzenia wyników badań czynności przytarczyc. Zaleca się odstawienie hydrochlorotiazydu przed wykonaniem testów czynności przytarczyc.²⁵

Karbamazepina – Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z karbamazepiną wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawowej hiponatremii. W trakcie takiego leczenia skojarzonego konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów biochemicznych, w szczególności stężenia sodu w surowicy.²⁶

Jodowe środki kontrastujące – U pacjentów z odwodnieniem spowodowanym przez hydrochlorotiazyd istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek po podaniu jodowych środków kontrastujących, szczególnie w dużych dawkach. Przed planowanym zastosowaniem jodowych środków kontrastujących należy odpowiednio nawodnić pacjenta.²⁷

Amfoterycyna B, kortykosteroidy, ACTH, środki przeczyszczające i glicyryzyna – Stosowanie hydrochlorotiazydu jednocześnie z tymi lekami może nasilać zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemię. Zaleca się monitorowanie stężenia elektrolitów podczas terapii skojarzonej.²⁸

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Presartan H (losartan potasowy + hydrochlorotiazyd) może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych związanych z niedociśnieniem. Mechanizm tej interakcji polega na:

• Nasilaniu przez alkohol niedociśnienia ortostatycznego wywoływanego przez hydrochlorotiazyd
• Rozszerzaniu naczyń krwionośnych przez alkohol, co sumuje się z efektem wazodylatacyjnym losartanu
• Możliwym nasileniu moczopędnego działania hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do odwodnienia i elektroliemii

²⁹

Pacjenci leczeni Presartanem H powinni zostać poinformowani o konieczności ograniczenia spożycia alkoholu, szczególnie na początku leczenia oraz przy każdej zmianie dawkowania leku. W przypadku konieczności spożycia alkoholu zaleca się:

• Ograniczenie ilości wypijanego alkoholu do minimum
• Zapewnienie odpowiedniego nawodnienia
• Unikanie gwałtownej zmiany pozycji ciała z leżącej do stojącej
• Natychmiastowe przerwanie spożywania alkoholu w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, nudności lub osłabienia

Tabela interakcji produktu Presartan H