Przedawkowanie
Lorista 50 mg

Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej leku Lorista, może prowadzić do istotnego niedociśnienia tętniczego, tachykardii lub bradykardii, wynikających z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1) oraz odruchów kompensacyjnych układu sercowo-naczyniowego. Objawy te mogą skutkować zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami świadomości, co wymaga pilnej interwencji medycznej. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania losartanu, konieczna jest szczególna ostrożność i ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza parametrów hemodynamicznych, stanu świadomości oraz równowagi wodno-elektrolitowej, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia potasu.

Przedawkowanie leku Lorista (losartan potasowy)

Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej leku Lorista, stanowi potencjalnie niebezpieczny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przedawkowania losartanu u ludzi są ograniczone, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności przy obserwacji pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania losartanu potasowego mogą wystąpić charakterystyczne objawy, głównie związane z nadmiernym efektem hipotensyjnym leku. Klinicysta powinien być przygotowany na rozpoznanie i leczenie tych objawów w trybie pilnym.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do zawrotów głowy, omdleń, zaburzeń świadomości Nadmierny efekt blokady receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1)
Tachykardia Przyspieszona czynność serca jako mechanizm kompensacyjny Odpowiedź odruchowa na spadek ciśnienia tętniczego
Bradykardia Zwolniona czynność serca Pobudzenie układu przywspółczulnego (nerw błędny)

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania losartanu potasowego powinno być ukierunkowane na stabilizację parametrów życiowych pacjenta ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego i czynności serca. Postępowanie terapeutyczne zależy od czasu, jaki upłynął od momentu przyjęcia leku, a także od rodzaju i nasilenia występujących objawów.3

Strategia terapeutyczna

W przypadku przedawkowania losartanu należy zastosować następujące interwencje medyczne:4

  • Dekontaminacja przewodu pokarmowego – po niedawnym przyjęciu doustnym leku wskazane jest podanie odpowiedniej dawki węgla aktywowanego, który wiąże losartan w przewodzie pokarmowym i zapobiega jego dalszemu wchłanianiu
  • Monitorowanie parametrów życiowych – konieczna jest ścisła kontrola ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji, stanu świadomości oraz równowagi wodno-elektrolitowej
  • Leczenie objawowego niedociśnienia – podawanie płynów dożylnie, w cięższych przypadkach zastosowanie leków wazopresyjnych
  • Wyrównanie zaburzeń rytmu serca – w zależności od rodzaju arytmii (tachykardia/bradykardia) odpowiednie postępowanie farmakologiczne

Ograniczenia hemodializy w przedawkowaniu

Należy pamiętać, że losartan potasowy oraz jego aktywny metabolit charakteryzują się znacznym wiązaniem z białkami osocza, co ogranicza możliwości ich eliminacji z organizmu. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania losartanu ani jego aktywnego metabolitu z organizmu pacjenta.5

Monitorowanie kliniczne po przedawkowaniu

Pacjenci po przedawkowaniu losartanu powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją kliniczną przez co najmniej 24 godziny lub dłużej w zależności od nasilenia objawów. Szczególnej uwagi wymagają:6

  1. Parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, tętno)
  2. Stan świadomości
  3. Funkcja nerek (diureza, parametry biochemiczne)
  4. Równowaga elektrolitowa (zwłaszcza stężenie potasu, uwzględniając potasową postać leku)

Długotrwała obserwacja jest szczególnie istotna ze względu na możliwość występowania późnych powikłań oraz długi okres półtrwania aktywnego metabolitu losartanu w organizmie.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl