refluks żołądkowo-przełykowy
Wskazanie

Refluks żołądkowo-przełykowy (GERD) to schorzenie, w którym zawartość żołądka cofa się do przełyku, powodując objawy takie jak zgaga, kwaśne odbijanie, ból w klatce piersiowej, trudności w połykaniu, czy uczucie cofania się pokarmu. Schorzenie to występuje, gdy dolny zwieracz przełyku (LES) nie zamyka się prawidłowo, co umożliwia cofanie się treści żołądkowej zawierającej kwas solny.

W leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego stosuje się różne grupy leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) stanowią pierwszą linię farmakoterapii i należą do nich: omeprazol (Polprazol, Helicid, Losec), pantoprazol (Controloc, Nolpaza, IPP), esomeprazol (Nexium, Emanera), lansoprazol (Lanzul) oraz rabeprazol (Pariet). Alternatywnie stosuje się antagonistów receptora H2, takie jak ranitydyna (Ranigast) czy famotydyna (Famogast), oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy, np. Maalox, Gaviscon, Rennie.

Największe trudności w leczeniu GERD dotyczą pacjentów z opornym na leczenie refluksem, u których standardowe dawki IPP nie przynoszą oczekiwanej poprawy. W takich przypadkach konieczne może być zwiększenie dawki, łączenie różnych grup leków lub rozważenie leczenia chirurgicznego, najczęściej fundoplikacji sposobem Nissena. Wyzwaniem jest również długotrwałe stosowanie IPP, które może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak zwiększone ryzyko złamań kości, niedobór witaminy B12, magnezu, czy infekcje przewodu pokarmowego.

Ważnym elementem leczenia refluksu są również zmiany stylu życia, które powinny towarzyszyć farmakoterapii. Obejmują one redukcję masy ciała, uniesienie wezgłowia łóżka, unikanie obfitych posiłków przed snem, ograniczenie spożycia pokarmów nasilających objawy (tłuste i ostre potrawy, kawa, alkohol, czekolada) oraz zaprzestanie palenia tytoniu. U pacjentów z przewlekłym refluksem konieczne jest regularne monitorowanie stanu przełyku z powodu ryzyka rozwoju przełyku Barretta i nowotworów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl