Właściwości farmakodynamiczne
Streptomycinum TZF 1 g

Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk naturalny produkowany przez Streptomyces griseus, działa bakteriobójczo poprzez nieodwracalne wiązanie z podjednostką 30S rybosomu, hamując biosyntezę białek bakteryjnych. Jej aktywność jest optymalna w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i wykazuje synergizm z β-laktamami, co zwiększa skuteczność terapii, zwłaszcza wobec paciorkowców. W praktyce klinicznej streptomycyna stosowana jest głównie w formie siarczanu i stanowi kluczowy lek w terapii gruźlicy, jednak wyłącznie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwprątkowymi (izoniazyd, ryfampicyna, pirazynamid) ze względu na szybki rozwój oporności przy monoterapii.

Właściwości farmakodynamiczne streptomycyny

Streptomycyna należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnego, podgrupy aminoglikozydów, oznaczonej kodem ATC: J01GA01. Jest to naturalny antybiotyk aminoglikozydowy wytwarzany przez bakterie Streptomyces griseus. W praktyce klinicznej streptomycyna stosowana jest przede wszystkim w postaci siarczanu.1

Mechanizm działania bakteriobójczego

Bakteriobójczy mechanizm działania streptomycyny opiera się na blokowaniu biosyntezy białka bakteryjnego poprzez nieodwracalne wiązanie z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego. Co istotne, aktywność bakteriobójcza tego antybiotyku jest najwyższa w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i znacząco się zmniejsza wraz z obniżaniem pH środowiska.2

Streptomycyna wykazuje działanie synergistyczne z antybiotykami β-laktamowymi, co jest szczególnie widoczne w odniesieniu do bakterii z rodzaju paciorkowców. Ta właściwość pozwala na zwiększenie skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym stosowaniu obu grup antybiotyków.3

Zastosowanie w leczeniu gruźlicy

Streptomycyna stanowi jeden z podstawowych leków wykorzystywanych w terapii gruźlicy. Ze względu na szybki rozwój oporności, streptomycyna nigdy nie jest stosowana w monoterapii, lecz zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi, takimi jak izoniazyd, ryfampicyna czy pirazynamid.4

W przypadku monoterapii streptomycyną oporność prątków gruźlicy rozwija się bardzo szybko. Natomiast zastosowanie terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwprątkowymi pozwala na osiągnięcie silnego efektu bakteriobójczego oraz znacząco zmniejsza ryzyko selekcji szczepów opornych na wszystkie leki stosowane w kombinacji.5

Oporność bakterii na streptomycynę

Drobnoustroje wykazujące oporność na streptomycynę są zazwyczaj oporne również na inne antybiotyki aminoglikozydowe ze względu na podobne mechanizmy działania i oporności. Istnieją jednak wyjątki od tej reguły – niektóre szczepy z rodzaju Enterococcus, które wykazują oporność na gentamycynę, mogą pozostawać wrażliwe na działanie streptomycyny.6

Spektrum przeciwbakteryjne

Streptomycyna wykazuje działanie bakteriobójcze w warunkach in vitro wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów. Spektrum działania obejmuje następujące bakterie:7

Bakterie Gram-dodatnie Bakterie Gram-ujemne
  • Mycobacterium tuberculosis
  • Mycobacterium kansassi
  • Mycobacterium ulcerans
  • Enterococcus faecalis
  • Streptococcus viridans
  • Aerobacter aerogenes
  • Klebsiella pneumoniae
  • Escherichia coli
  • Proteus spp.
  • Haemophilus influenzae
  • Haemophilus ducreyi
  • Yersinia pestis
  • Calymmatobacterium granulomatis
  • Brucella spp.
  • Francisella tularensis

Spektrum przeciwbakteryjne streptomycyny obejmuje szereg patogenów Gram-dodatnich, w tym przede wszystkim prątki Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansassi i Mycobacterium ulcerans, a także bakterie z rodzaju Enterococcus i Streptococcus.8

Wśród bakterii Gram-ujemnych wrażliwych na streptomycynę znajdują się m.in. Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, bakterie z rodzaju Proteus, patogeny z rodzaju Haemophilus (H. influenzae, H. ducreyi), a także czynniki etiologiczne rzadkich chorób zakaźnych takich jak Yersinia pestis (dżuma), Brucella spp. (bruceloza) czy Francisella tularensis (tularemia).9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl