Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania streptomycyny

W terapii streptomycyną konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz ryzyko związane ze stosowaniem tego antybiotyku. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące środków ostrożności, które należy wdrożyć podczas leczenia produktem STREPTOMYCINUM TZF.¹

Monitorowanie funkcji słuchu

Podczas stosowania streptomycyny istnieje znaczące ryzyko wystąpienia zaburzeń słuchu oraz szumów usznych. W przypadku pacjentów, u których planowane jest długotrwałe leczenie tym antybiotykiem, zaleca się przeprowadzenie kompleksowej oceny słuchu przed rozpoczęciem terapii oraz regularnych badań kontrolnych w trakcie jej trwania. Ocena powinna obejmować próbę kaloryczną oraz test audiometryczny.²

W przypadku pojawienia się objawów ototoksycznego działania streptomycyny, takich jak:

• ból głowy
• nudności
• wymioty
• zaburzenia równowagi

lub gdy wyniki badań słuchu wskazują na uszkodzenie, należy natychmiast przerwać podawanie antybiotyku. Szybkie działanie może zapobiec trwałemu uszkodzeniu słuchu.³

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek znacznie wzrasta ryzyko ototoksycznego i neurotoksycznego działania streptomycyny. W tej grupie pacjentów konieczna jest modyfikacja dawkowania oraz szczególnie wnikliwa obserwacja kliniczna w kierunku objawów toksyczności.⁴

Stosowanie u małych dzieci

Małym dzieciom streptomycynę należy podawać z dużą ostrożnością, ściśle przestrzegając zaleconych dawek leku. Przekroczenie rekomendowanych dawek u małych dzieci może prowadzić do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, które może manifestować się następującymi objawami:

• osłupienie
• zwiotczenie
• śpiączka
• depresja oddechowa

Te poważne powikłania stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.⁵

Stosowanie podczas zabiegów chirurgicznych

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którym podano streptomycynę podczas zabiegu chirurgicznego. Po rozintubowaniu u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia bezdechu zagrażającego życiu. Zaleca się intensywną obserwację pacjenta po zabiegu operacyjnym w celu wczesnego wykrycia ewentualnych powikłań oddechowych.⁶

Leczenie chorób wenerycznych

Jeśli streptomycyna jest stosowana w leczeniu chorób wenerycznych (np. ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki) u pacjentów z podejrzeniem równoczesnego zakażenia kiłą, konieczne jest prowadzenie dodatkowej diagnostyki. Przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie oraz po zakończeniu należy wykonywać:

• badanie mikroskopowe w ciemnym polu widzenia
• badania serologiczne krwi (WR) co miesiąc przez minimum 4 miesiące

Takie postępowanie umożliwia wykrycie ewentualnego współistniejącego zakażenia kiłowego.⁷

Pacjenci z miastenią

U pacjentów z miastenią streptomycyna może powodować nasilenie objawów choroby. W tej grupie pacjentów zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania leku oraz ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.⁸

Ryzyko nadkażeń

Podczas stosowania streptomycyny istnieje ryzyko nadmiernego rozwoju drobnoustrojów niewrażliwych na ten antybiotyk, szczególnie Candida. Jeżeli w trakcie terapii rozwiną się nowe zakażenia grzybicze lub bakteryjne, należy przerwać podawanie streptomycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie ukierunkowane na nowo zidentyfikowane patogeny.⁹

Technika podawania leku

Streptomycynę należy podawać wyłącznie domięśniowo w duże grupy mięśni. Właściwa technika podania ma na celu:

• zapobieganie uszkodzeniu nerwów obwodowych
• minimalizację bólu w miejscu wstrzyknięcia
• ograniczenie podrażnienia tkanek

Prawidłowa technika iniekcji pozwala na zmniejszenie ryzyka miejscowych powikłań związanych z podaniem leku.¹⁰

Lek STREPTOMYCINUM TZF dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Jedna fiolka zawiera 1 g streptomycyny w postaci siarczanu. Proszek ma barwę białą lub prawie białą i przed podaniem wymaga rozpuszczenia zgodnie z zaleceniami dotyczącymi przygotowania roztworu.¹¹