Przeciwwskazania
Streptomycinum TZF 1 g

Streptomycinum TZF, zawierający 1 g streptomycyny w postaci siarczanu, jest antybiotykiem aminoglikozydowym o istotnym potencjale ototoksycznym i nefrotoksycznym. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na streptomycynę lub inne aminoglikozydy, chorobami narządu słuchu (zarówno ostrymi, jak i przewlekłymi), zaburzeniami błędnika oraz u chorych na miastenię gravis, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i poważnych powikłań, takich jak przełom miasteniczny. Przed podaniem leku konieczna jest szczegółowa ocena historii choroby i stanu pacjenta, zwłaszcza u osób z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.

Przeciwwskazania stosowania leku Streptomycinum TZF

Streptomycinum TZF w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający 1 g streptomycyny w postaci siarczanu, należy do grupy antybiotyków aminoglikozydowych. Jego stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych, które omówiono poniżej. Lekarz powinien dokładnie ocenić historię choroby pacjenta i jego stan zdrowia przed zaleceniem tego produktu leczniczego 1.

Nadwrażliwość na streptomycynę lub inne aminoglikozydy

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Streptomycinum TZF jest nadwrażliwość na streptomycynę lub inne antybiotyki należące do grupy aminoglikozydów. U pacjentów z historią reakcji alergicznych na antybiotyki aminoglikozydowe istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji krzyżowych. W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości na którąkolwiek substancję z tej grupy, należy bezwzględnie odstąpić od podawania leku 2.

Choroby narządu słuchu

Streptomycyna charakteryzuje się potencjalnym działaniem ototoksycznym, które może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia narządu słuchu. Z tego powodu preparat Streptomycinum TZF jest przeciwwskazany u pacjentów z istniejącymi już chorobami narządu słuchu. Dotyczy to zarówno pacjentów z ostrymi, jak i przewlekłymi schorzeniami uszu, niedosłuchem o różnej etiologii oraz tych, którzy w przeszłości doświadczyli uszkodzenia słuchu po stosowaniu leków ototoksycznych 3.

Zaburzenia błędnika

Stosowanie streptomycyny jest również przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami błędnika. Ze względu na potencjalne działanie uszkadzające na błędnik, które może prowadzić do zawrotów głowy, zaburzeń równowagi i koordynacji ruchowej, pacjenci z istniejącymi już dysfunkcjami tej części ucha wewnętrznego nie powinni otrzymywać leku Streptomycinum TZF. Zaburzenia błędnika mogą manifestować się zawrotami głowy, problemami z utrzymaniem równowagi, nudnościami, wymiotami lub oczopląsem 4.

Miastenia

Miastenia (myasthenia gravis) stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania streptomycyny. Antybiotyki aminoglikozydowe, w tym streptomycyna, mogą nasilać objawy miastenii poprzez blokowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, co może prowadzić do pogłębienia osłabienia mięśni i potęgować ryzyko wystąpienia przełomu miastenicznego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia. U pacjentów z rozpoznaną miastenią należy zatem kategorycznie unikać stosowania preparatu Streptomycinum TZF 5.

Sytuacje wymagające szczególnej rozwagi podczas kwalifikacji do leczenia

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, lekarz powinien dokładnie rozważyć zasadność stosowania streptomycyny u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, które mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Należy dokonać starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi czy osób długotrwale stosujących inne leki o potencjale nefro- i ototoksycznym 6.

Podsumowanie przeciwwskazań

Przed zaleceniem stosowania leku Streptomycinum TZF należy bezwzględnie wykluczyć następujące przeciwwskazania:

  • Nadwrażliwość na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe 7
  • Choroby narządu słuchu, niezależnie od ich etiologii 8
  • Zaburzenia błędnika, manifestujące się zawrotami głowy i problemami z równowagą 9
  • Miastenia, ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby poprzez blokowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego 10

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych przeciwwskazań, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia, dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i charakterystyki danego schorzenia.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl