nagła utrata włosów

Nagła utrata włosów, określana medycznie jako ostre wypadanie włosów lub łysienie ostre, stanowi objaw, który może być związany z różnorodnymi schorzeniami i czynnikami. W przeciwieństwie do przewlekłego, stopniowego przerzedzania się włosów, proces ten charakteryzuje się gwałtownym nasileniem utraty włosów w krótkim czasie.

Z perspektywy klinicznej, nagła utrata włosów może przyjmować różne formy, w tym łysienie plackowate (alopecia areata), łysienie telogenowe (telogen effluvium) czy łysienie wywołane lekami i substancjami toksycznymi. Łysienie plackowate objawia się nagłym pojawieniem się okrągłych lub owalnych, dobrze odgraniczonych ognisk wyłysienia, a jego podłoże jest autoimmunologiczne. Łysienie telogenowe charakteryzuje się rozlanym przerzedzeniem włosów, często następującym 2-3 miesiące po zadziałaniu czynnika wyzwalającego.

Wśród głównych przyczyn nagłej utraty włosów wymienia się: silny stres fizyczny lub psychiczny, poważne choroby ogólnoustrojowe (infekcje, choroby autoimmunologiczne), zaburzenia hormonalne (zwłaszcza tarczycy), niedobory żywieniowe (szczególnie żelaza, cynku, witaminy D i B12), działania niepożądane leków, chemioterapię, radioterapię oraz czynniki genetyczne. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad medyczny, badanie skóry owłosionej głowy, trichogram, badania hormonalne i immunologiczne.

Leczenie nagłej utraty włosów zależy od jej przyczyny i może obejmować: korekty niedoborów żywieniowych, leczenie chorób podstawowych, miejscowe lub ogólnoustrojowe stosowanie kortykosteroidów (w łysieniu plackowatym), minoksydyl, immunoterapię kontaktową oraz metody wspomagające, takie jak mezoterapia skóry głowy czy leczenie osoczem bogatopłytkowym (PRP). W większości przypadków łysienia telogenowego rokowanie jest pomyślne, a włosy odrastają samoistnie po ustąpieniu czynnika wywołującego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl