Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania
Targocid 200 mg

Dawkowanie teikoplaniny (Targocid) wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i ciężkości zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. W terapii stosuje się fazę nasycającą i podtrzymującą, z dawkami nasycającymi od 6 do 12 mg/kg m.c. podawanymi co 12 godzin (3-5 dawek), a dawkami podtrzymującymi 6-12 mg/kg m.c. raz na dobę. Minimalne stężenia terapeutyczne w surowicy mierzone metodą FPIA powinny wynosić ≥15 mg/l dla zakażeń skóry, tkanek miękkich, płuc i dróg moczowych, ≥20 mg/l dla zakażeń kości i stawów oraz 30-40 mg/l dla infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Monitorowanie stężeń teikoplaniny w osoczu jest niezbędne co najmniej raz w tygodniu, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Okres leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia wynosi minimum 21 dni, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 4 miesięcy.

Pobierz ChPL PDF Targocid – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub roztworu doustnego – 200 mg

Wskazania

Substancja czynna

teikoplanina

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Targocid

Dawkowanie leku Targocid (teikoplanina) wymaga starannego dostosowania do rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek i funkcja nerek. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej i zminimalizowania ryzyka działań niepożądanych.¹

Monitorowanie stężeń teikoplaniny w surowicy

Istotnym elementem terapii teikoplaniną jest monitorowanie jej stężeń w surowicy w stanie stacjonarnym po zakończeniu podawania dawki nasycającej. Celem tego działania jest potwierdzenie osiągnięcia odpowiedniego minimalnego stężenia terapeutycznego:²

W większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi, minimalne stężenia teikoplaniny powinny wynosić co najmniej 10 mg/l przy pomiarze metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) lub co najmniej 15 mg/l przy użyciu metody immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPIA)³
W przypadku zapalenia wsierdzia i innych ciężkich zakażeń, minimalne stężenia powinny wynosić 15-30 mg/l (metoda HPLC) lub 30-40 mg/l (metoda FPIA)⁴

Aby zapewnić utrzymanie terapeutycznych stężeń leku podczas leczenia podtrzymującego, kontrolę minimalnych stężeń teikoplaniny w osoczu należy przeprowadzać co najmniej raz w tygodniu.⁵

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek

Dawkowanie teikoplaniny zależy od rodzaju zakażenia i obejmuje fazę nasycającą oraz podtrzymującą. Dawkę należy dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości.⁶

Wskazanie	Dawka nasycająca	Docelowe stężenia minimalne (dni 3-5)	Dawka podtrzymująca	Docelowe stężenia minimalne w leczeniu podtrzymującym
Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami Zapalenie płuc Zakażenia dróg moczowych z powikłaniami	6 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo 3 razy, co 12 godzin	>15 mg/l*	6 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę	>15 mg/l* raz na tydzień
Zakażenia kości i stawów	12 mg/kg m.c. dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin	>20 mg/l*	12 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę	>20 mg/l*
Infekcyjne zapalenie wsierdzia	12 mg/kg m.c. dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin	30 do 40 mg/l*	12 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę	>30 mg/l*
*Zmierzone za pomocą metody FPIA

Czas trwania leczenia

Okres leczenia teikoplaniną powinien być określony na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia zaleca się co najmniej 21-dniową terapię. Leczenie nie powinno być prowadzone dłużej niż 4 miesiące.⁷

Leczenie skojarzone

Ze względu na ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego (obejmujące tylko bakterie Gram-dodatnie), teikoplanina nie jest odpowiednia do stosowania w monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń. Wyjątkami są sytuacje, gdy patogen został już zidentyfikowany i określono jego wrażliwość na teikoplaninę lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie na nią wrażliwy.⁸

Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile

W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile, zalecana dawka teikoplaniny wynosi 100 do 200 mg podawane doustnie dwa razy na dobę przez okres od 7 do 14 dni.⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna aż do czwartego dnia leczenia. Od tego momentu dawkowanie należy dostosować, aby utrzymać minimalne stężenie w surowicy wynoszące co najmniej 10 mg/l (metoda HPLC) lub co najmniej 15 mg/l (metoda FPIA).¹¹

Po czwartym dniu leczenia należy zastosować następujące modyfikacje dawkowania:¹²

W lekkiej i umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę tej dawki raz na dobę.¹³
W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u pacjentów hemodializowanych: dawkę należy zmniejszyć do ⅓ zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub ⅓ tej dawki raz na dobę.¹⁴

Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.¹⁵

Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, należy stosować następujący schemat:¹⁶

W pierwszym tygodniu: 20 mg/l do każdego worka z roztworem do dializy
W drugim tygodniu: 20 mg/l do co drugiego worka
W trzecim tygodniu: 20 mg/l do worka pozostawianego na noc

Dawkowanie w pediatrii

Dawkowanie teikoplaniny w pediatrii zależy od wieku dziecka:¹⁷

Dzieci powyżej 12 lat

U dzieci w wieku powyżej 12 lat zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych.¹⁸

Noworodki i niemowlęta w wieku do 2 miesięcy

Dawka nasycająca: Pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia leczenia.¹⁹
Dawka podtrzymująca: Pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała dożylnie w infuzji raz na dobę.²⁰

Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat

Dawka nasycająca: Pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie co 12 godzin, powtarzana 3 razy.²¹
Dawka podtrzymująca: Pojedyncza dawka 6-10 mg/kg masy ciała podana dożylnie raz na dobę.²²

Sposób podawania

Teikoplaninę można podawać różnymi drogami, w zależności od wskazania i stanu pacjenta:²³

Dożylnie: we wstrzyknięciu trwającym od 3 do 5 minut lub w 30-minutowej infuzji
Domięśniowo: bezpośrednie wstrzyknięcie
Doustnie: w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile²⁴

U noworodków należy stosować wyłącznie metodę podawania w infuzji.²⁵

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Dawkowanie i sposób podawania Targocid 200 mg