Właściwości farmakokinetyczne leku Gerocilan (tadalafil)

Właściwości farmakokinetyczne tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan w dawce 20 mg, obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku w organizmie. Szczegółowa charakterystyka tych procesów pozwala na lepsze zrozumienie działania leku w organizmie pacjenta i dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb klinicznych.¹

Wchłanianie

Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po około 2 godzinach od momentu przyjęcia leku. Istotne jest, że bezwzględna dostępność biologiczna tadalafilu po podaniu doustnym nie została dotychczas precyzyjnie określona.²

Na szybkość i stopień wchłaniania tadalafilu nie wpływają posiłki, co oznacza, że lek Gerocilan może być przyjmowany niezależnie od jedzenia. Również pora przyjmowania leku (rano czy wieczorem) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na parametry wchłaniania substancji czynnej.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu tadalafil jest szeroko dystrybuowany w tkankach organizmu, o czym świadczy średnia objętość dystrybucji wynosząca około 63 litrów. W stężeniach terapeutycznych aż 94% substancji czynnej występującej w osoczu wiąże się z białkami. Co istotne, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wiązanie tadalafilu z białkami osocza nie ulega zmianie.⁴

Warto zauważyć, że mniej niż 0,0005% podanej dawki leku pojawia się w nasieniu u zdrowych osób, co może mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania leku u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym.⁵

Biotransformacja

Tadalafil podlega procesom metabolicznym głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450. Głównym metabolitem wykrywanym w krwioobiegu jest glukuronian metylokatecholu. Aktywność farmakologiczna tego metabolitu względem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) jest co najmniej 13000 razy słabsza niż aktywność tadalafilu. W związku z tym, przy obserwowanych stężeniach, metabolit ten jest uznawany za klinicznie nieaktywny.⁶

Wydalanie

U zdrowych osób średni klirens tadalafilu po podaniu doustnym wynosi 2,5 l/godzinę, a średni okres półtrwania jest stosunkowo długi i wynosi 17,5 godziny. Tadalafil jest wydalany głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, przy czym dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z kałem (około 61% dawki), a mniejsza część (około 36% dawki) jest wydalana z moczem.⁷

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka tadalafilu u zdrowych osób wykazuje charakter liniowy względem dawki i czasu. W zakresie dawek od 2,5 do 20 mg, ekspozycja (AUC) zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Stan stacjonarny tadalafilu w osoczu jest osiągany w ciągu 5 dni przyjmowania leku raz na dobę.⁸

Istotną informacją jest to, że farmakokinetyka określona w ujęciu populacyjnym u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest podobna do farmakokinetyki u osób bez tych zaburzeń.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku (65 lat lub więcej) obserwuje się zmniejszenie klirensu tadalafilu po podaniu doustnym, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji (AUC) o 25% w porównaniu z osobami młodszymi (19-45 lat). Ten związany z wiekiem efekt nie jest jednak uznawany za znaczący klinicznie i nie wymaga modyfikacji dawkowania leku.¹⁰

Niewydolność nerek

W badaniach farmakologicznych po podaniu pojedynczej dawki tadalafilu (5-20 mg) stwierdzono, że ekspozycja (AUC) na tadalafil jest zwiększona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:

• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 51-80 ml/min) ekspozycja była dwukrotnie większa niż u osób zdrowych
• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 31-50 ml/min) ekspozycja również była dwukrotnie większa
• U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie ekspozycja także była dwukrotnie większa, a stężenie maksymalne (Cmax) było o 41% większe w porównaniu z osobami zdrowymi

Warto podkreślić, że hemodializa w nieistotnym stopniu wpływa na eliminację tadalafilu.¹¹

Niewydolność wątroby

Ekspozycja na tadalafil (AUC) po podaniu dawki 10 mg u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Child-Pugh) jest porównywalna z ekspozycją u osób zdrowych. Dostępne są jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh).¹²

W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, lekarz przepisujący produkt Gerocilan powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Należy zwrócić uwagę na brak danych dotyczących podawania tadalafilu w dawkach większych niż 10 mg u osób z zaburzeniami czynności wątroby.¹³

Pacjenci z cukrzycą

U pacjentów chorych na cukrzycę ekspozycja na tadalafil (AUC) jest o około 19% mniejsza niż u osób zdrowych. Ta różnica w ekspozycji nie jest jednak na tyle znacząca, aby wymagała modyfikacji dawki.¹⁴