Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Gerocilan

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, została przeprowadzona w szeregu badań przedklinicznych. Przeprowadzone analizy obejmowały standardowe badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki tych badań nie wskazują na występowanie szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania leku zgodnie z zaleceniami¹.

Wpływ na rozwój płodu i reprodukcję

W badaniach oceniających potencjalne działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne tadalafilu nie stwierdzono negatywnego wpływu substancji na rozwój płodów. Badania przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni – szczurach i myszach, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg masy ciała na dobę. Nawet przy zastosowaniu tak wysokich dawek nie zaobserwowano działania szkodliwego na zarodki i płody².

W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego przeprowadzonych na szczurach, ustalono, że dawka 30 mg/kg masy ciała na dobę nie powodowała żadnych zauważalnych efektów negatywnych. Warto podkreślić, że u ciężarnych samic szczura ekspozycja na substancję czynną, mierzona jako AUC (pole pod krzywą zależności stężenia od czasu) dla niezwiązanego leku, była około 18-krotnie wyższa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po przyjęciu dawki terapeutycznej 20 mg³.

Wpływ na płodność

Badania przeprowadzone na szczurach obu płci nie wykazały negatywnego wpływu tadalafilu na płodność. Zarówno u samców, jak i samic szczurów parametry rozrodcze pozostawały w normie⁴.

Wpływ długoterminowej ekspozycji na tkanki rozrodcze

Interesujące wyniki uzyskano w badaniach długoterminowych prowadzonych na psach. U zwierząt otrzymujących tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg masy ciała na dobę lub wyższych obserwowano zmiany histopatologiczne w tkankach rozrodczych. Dawki te powodowały ekspozycję systemową co najmniej 3,7 do 18,6 razy większą niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg. U niektórych psów wystąpił zanik nabłonka kanalików nasiennych, co w konsekwencji prowadziło do zmniejszenia spermatogenezy⁵.

Porównanie ekspozycji w badaniach przedklinicznych i u ludzi

Należy zaznaczyć, że pomimo obserwowanych zmian histopatologicznych w tkankach rozrodczych psów przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki tadalafilu, podobnych efektów nie zaobserwowano u ludzi. Szczegółowe dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu zostały omówione w punkcie 5.1 charakterystyki produktu leczniczego⁶.