Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oxycardil 120 120 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Oxycardil 120, obejmowała szeroki zakres badań in vitro i in vivo, które nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Testy mutagenności oraz badania kancerogenności przeprowadzone na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego tej substancji. Jednakże, badania reprodukcyjne ujawniły istotne działania toksyczne, w tym toksyczność zarodkową, teratogenność oraz zaburzenia płodności u myszy, szczurów i królików, co wskazuje na ryzyko dla rozwoju płodu i funkcji rozrodczych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej produktu Oxycardil 120, obejmuje szereg badań in vitro oraz in vivo, które dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku u ludzi. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.1

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjału genotoksycznego diltiazemu. Szeroko zakrojone badania in vitro oraz in vivo ukierunkowane na ocenę działania mutagennego nie wykazały takiego efektu. Podobnie, badania oceniające potencjał rakotwórczy diltiazemu przeprowadzone in vivo dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak działania kancerogennego tej substancji w warunkach eksperymentalnych.2

Wpływ na rozród i teratogenność

Badania przedkliniczne wykazały istotny wpływ diltiazemu na procesy reprodukcyjne oraz rozwój płodowy u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Zaobserwowano następujące efekty:3

  • Toksyczność zarodkowa – diltiazem powodował obumieranie zarodków u myszy, szczurów i królików
  • Działanie teratogenne – stwierdzono występowanie wad rozwojowych, szczególnie dotyczących kręgosłupa i kończyn u różnych gatunków gryzoni oraz u królików
  • Zaburzenia płodności – u szczurów odnotowano zaburzenia płodności po ekspozycji na diltiazem

Wady układu sercowo-naczyniowego

W badaniach na szczurach po dootrzewnowym podaniu diltiazemu w dużych dawkach rzadko obserwowano występowanie wad układu sercowo-naczyniowego. Efekt ten był jednak specyficzny dla wysokich dawek podawanych drogą parenteralną.4

Wpływ na przebieg ciąży i stan potomstwa

Ekspozycja na diltiazem w końcowym okresie ciąży u szczurów wiązała się z poważnymi komplikacjami położniczymi oraz zwiększoną śmiertelnością okołoporodową potomstwa. Zaobserwowano:5

  • Dystocję (trudności w porodzie) – mogącą wynikać z wpływu diltiazemu na mięśniówkę gładką macicy
  • Zwiększony wskaźnik umieralności okołoporodowej – wskazujący na negatywny wpływ diltiazemu na przeżywalność noworodków

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na potencjalne zagrożenia związane ze stosowaniem diltiazemu w okresie ciąży. Wyniki te należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku konieczności rozważenia terapii produktem Oxycardil 120 u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl