zaburzenie pokrzywkowe

Zaburzenie pokrzywkowe to grupa schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się nagłym pojawianiem się na skórze bąbli pokrzywkowych, które są uniesionymi, zaczerwienionymi wykwitami o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Pokrzywka może występować jako reakcja ostra (trwająca krócej niż 6 tygodni) lub przewlekła (utrzymująca się powyżej 6 tygodni).

Etiologia zaburzeń pokrzywkowych jest złożona i obejmuje reakcje immunologiczne zależne od IgE, reakcje pseudoalergiczne, autoreaktywność oraz bezpośrednią aktywację komórek tucznych. Do najczęstszych czynników wyzwalających należą alergeny pokarmowe, leki, infekcje, czynniki fizykalne (np. zimno, ciepło, ucisk), a także czynniki psychogenne. W około 40-50% przypadków pokrzywki przewlekłej przyczyna pozostaje nieustalona.

Diagnostyka zaburzeń pokrzywkowych obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, podstawowe badania laboratoryjne oraz testy prowokacyjne w przypadku podejrzenia pokrzywki fizykalnej. W leczeniu stosuje się stopniowane podejście terapeutyczne, począwszy od leków przeciwhistaminowych drugiej generacji (jako leczenie pierwszego rzutu), poprzez zwiększanie ich dawki, dołączanie omalizumabu, cyklosporyny A, aż po krótkotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów w ciężkich zaostrzeniach.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl