Przedawkowanie leku Zidenac

Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu, substancji czynnej leku Zidenac (1 mg/g żel), może wystąpić głównie w przypadku przypadkowego połknięcia większej ilości preparatu. Zatrucie ma charakterystyczny przebieg z objawami typowymi dla antagonistów receptorów histaminowych H1 i rozwija się w trzech następujących po sobie fazach: senność, pobudzenie, a następnie śpiączka z niewydolnością oddechową¹.

Różnice w obrazie klinicznym przedawkowania

Należy zwrócić szczególną uwagę na istotną różnicę w przebiegu zatrucia między dorosłymi a dziećmi. U dzieci zarówno pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego jak i objawy przeciwcholinergiczne są znacznie bardziej nasilone niż obserwuje się to u pacjentów dorosłych².

Objawy przedawkowania dimetyndenu maleinianu

Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu manifestuje się szerokim spektrum objawów, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Obejmują one zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, sercowo-naczyniowe oraz okulistyczne³.

Specyfika przedawkowania u niemowląt i małych dzieci

Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu u niemowląt i małych dzieci charakteryzuje się szczególnie nasilonymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego. W tej grupie wiekowej zatrucie manifestuje się następującymi objawami⁴:

• Pobudzenie – nadmierna aktywność psychoruchowa
• Omamy – zaburzenia percepcji powodujące doświadczanie nieistniejących bodźców
• Dezorientacja – zaburzenie świadomości co do miejsca, czasu i osoby
• Ataksja – zaburzenie koordynacji ruchowej
• Skurcze mięśni – mimowolne napięcie grup mięśniowych
• Gorączka – podwyższenie temperatury ciała
• Drgawki toniczno-kloniczne – naprzemienne napięcie i rozluźnienie mięśni

W przypadku zastosowania dużych dawek dimetyndenu maleinianu u dzieci mogą wystąpić poważne komplikacje takie jak⁵:

• Śpiączka – głębokie zaburzenie świadomości z brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne
• Zaburzenia czynności serca – nieprawidłowości w rytmie lub przewodzeniu impulsów

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W leczeniu przedawkowania dimetyndenu maleinianu nie istnieje specyficzne antidotum. Postępowanie terapeutyczne opiera się na standardowych procedurach stosowanych w zatruciach lekami przeciwhistaminowymi⁶.

Zalecane są następujące działania⁷:

1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego:
   • Podanie węgla aktywnego – aby ograniczyć wchłanianie substancji czynnej
   • Zastosowanie środków przeczyszczających – w celu przyspieszenia eliminacji leku
2. Postępowanie podtrzymujące:
   • Monitorowanie i wspomaganie podstawowych funkcji życiowych (oddychanie i krążenie)
   • W razie potrzeby – tlenoterapia, wspomaganie oddechu
3. Leczenie objawowe:
   • W przypadku niedociśnienia tętniczego – podanie leków zwężających naczynia krwionośne w celu normalizacji ciśnienia⁸

Ważne jest, by w trakcie leczenia przedawkowania dimetyndenu maleinianu nie stosować leków z grupy analeptyków (środków pobudzających ośrodkowy układ nerwowy), gdyż mogą one nasilić objawy zatrucia i pogorszyć rokowanie⁹.