Działania niepożądane
Sytagliptyna

Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje korzystny profil skuteczności w kontroli glikemii, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki (częstość w badaniu TECOS 0,3% vs 0,2% placebo), reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, śródmiąższowa choroba płuc oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy pemfigoid pęcherzowy. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%), a w badaniu TECOS ciężka hipoglikemia u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki wynosiła 2,7% (vs 2,5% placebo). Do częstych działań niepożądanych należą również bóle głowy, zaparcia, zawroty głowy oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza w skojarzeniu z metforminą (nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka). Wśród rzadkich, ale istotnych powikłań wymienia się małopłytkowość, zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek.

Działania niepożądane sytagliptyny

Sytagliptyna jest lekiem przeciwcukrzycowym z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), który powszechnie stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2. Pomimo udowodnionej skuteczności klinicznej, jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia szeregu działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi personelu medycznego.1 2

Profil bezpieczeństwa sytagliptyny

Profil bezpieczeństwa sytagliptyny został dokładnie przeanalizowany zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i na podstawie obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Zgłaszano ciężkie działania niepożądane, wśród których szczególne znaczenie kliniczne mają zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, które znacząco wzrasta w przypadku stosowania sytagliptyny w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) oraz z insuliną (częstość 9,6%).3 4

W badaniach klinicznych prowadzonych u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 w wieku od 10 do 17 lat, profil działań niepożądanych sytagliptyny był zasadniczo porównywalny z profilem obserwowanym u osób dorosłych. Warto jednak zauważyć, że u dzieci i młodzieży przyjmujących lub nieprzyjmujących insulinę podstawową, stosowanie sytagliptyny wiązało się ze zwiększonym ryzykiem hipoglikemii.5

Najczęstsze działania niepożądane

Wśród najczęściej występujących działań niepożądanych związanych ze stosowaniem sytagliptyny jako monoterapii znajdują się:

  • Ból głowy6
  • Hipoglikemia7
  • Zaparcia8
  • Zawroty głowy9

Oprócz wymienionych powyżej działań niepożądanych związanych bezpośrednio ze stosowaniem sytagliptyny, działania niepożądane zgłaszane niezależnie od związku przyczynowego z produktem leczniczym, które występowały z częstością co najmniej 5% i częściej u pacjentów leczonych sytagliptyną niż w grupie kontrolnej, obejmowały zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła.10

Dodatkowo, działania niepożądane zgłaszane z częstością mniejszą niż 5%, ale większą o co najmniej 0,5% u pacjentów leczonych sytagliptyną w porównaniu z grupą kontrolną, obejmowały zapalenia kości i stawów oraz ból kończyn.11

Działania niepożądane dla terapii skojarzonej

Obserwowano większą częstość występowania niektórych działań niepożądanych przy stosowaniu sytagliptyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi w porównaniu z sytagliptyną stosowaną w monoterapii:

  • Hipoglikemia (bardzo często w przypadku leczenia skojarzonego z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą)12
  • Grypa (często przy stosowaniu z insuliną, zarówno z metforminą, jak i bez niej)13
  • Nudności i wymioty (często przy stosowaniu z metforminą)14
  • Wzdęcia (często przy stosowaniu z metforminą lub pioglitazonem)15
  • Zaparcia (często w leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą)16
  • Obrzęki obwodowe (często przy stosowaniu z pioglitazonem oraz w leczeniu skojarzonym z pioglitazonem i metforminą)17
  • Senność i biegunkę (niezbyt często przy stosowaniu z metforminą)18
  • Suchość w jamie ustnej (niezbyt często przy stosowaniu z insuliną, zarówno z metforminą, jak i bez niej)19

Szczegółowe zagrożenia związane z działaniami niepożądanymi

Poważne działania niepożądane

Wśród ciężkich działań niepożądanych sytagliptyny szczególne znaczenie kliniczne mają:

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki, w tym ostre zapalenie trzustki, martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, jest jednym z najpoważniejszych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem sytagliptyny. Opisywano przypadki zapalenia trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez. Częstość występowania tego powikłania nie jest dokładnie znana.20

W badaniu TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin), które oceniało wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy, częstość występowania obiektywnie potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki w grupie pacjentów leczonych sytagliptyną wynosiła 0,3%, a w grupie otrzymującej placebo 0,2%.21

Reakcje nadwrażliwości

Po wprowadzeniu sytagliptyny do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne. Częstość tego typu reakcji nie może być określona na podstawie dostępnych danych.22

Śródmiąższowa choroba płuc

Śródmiąższowa choroba płuc jest kolejnym poważnym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem sytagliptyny, którego częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych danych.23

Reakcje skórne

Wśród ciężkich reakcji skórnych, które raportowano po wprowadzeniu sytagliptyny do obrotu, znalazły się:

  • Obrzęk naczynioruchowy24
  • Wysypka25
  • Pokrzywka26
  • Zapalenie naczyń skóry27
  • Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona28
  • Pemfigoid pęcherzowy29
Zaburzenia nerkowe

W wyniku stosowania sytagliptyny obserwowano również przypadki zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, których częstość występowania pozostaje nieznana.30

Hipoglikemia

Hipoglikemia jest często występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem sytagliptyny. Ryzyko jej wystąpienia znacząco wzrasta w przypadku stosowania leku w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną.31

W badaniu TECOS, w populacji pacjentów, którzy w chwili rozpoczęcia badania stosowali insulinę i/lub pochodną sulfonylomocznika, częstość występowania ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% w grupie leczonej sytagliptyną i 2,5% w grupie otrzymującej placebo. Natomiast wśród pacjentów, którzy nie stosowali tych leków, częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła odpowiednio 1,0% i 0,7%.32

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są częstym powikłaniem terapii sytagliptyną, szczególnie w skojarzeniu z metforminą. Obejmują one:

  • Biegunkę33
  • Nudności34
  • Wzdęcia35
  • Zaparcia36
  • Ból w górnej części brzucha37
  • Wymioty38

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Po wprowadzeniu sytagliptyny do obrotu odnotowano przypadki zaburzeń mięśniowo-szkieletowych, w tym:

  • Bóle stawów39
  • Bóle mięśni40
  • Ból pleców41
  • Artropatia42

Zaburzenia hematologiczne

Zaburzenia hematologiczne związane ze stosowaniem sytagliptyny obejmują przede wszystkim małopłytkowość (trombocytopenię), która występuje rzadko.43

Tabela działań niepożądanych sytagliptyny

Poniższa tabela przedstawia zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych w związku ze stosowaniem sytagliptyny, wraz z ich częstością występowania oraz opisem.

Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Małopłytkowość (trombocytopenia) Rzadko Zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększające ryzyko krwawień
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne Częstość nieznana Potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne wymagające natychmiastowej interwencji
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hipoglikemia Często Nadmierne obniżenie poziomu glukozy we krwi, szczególnie w terapii skojarzonej
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Często Dolegliwość występująca niezależnie od przyjmowanych dawek
Zawroty głowy Niezbyt często Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
Senność Niezbyt często Obserwowana głównie w skojarzeniu z metforminą
Zaburzenia układu oddechowego
Śródmiąższowa choroba płuc Częstość nieznana Poważne, potencjalnie zagrażające życiu powikłanie
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaparcia Niezbyt często Częściej przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą
Biegunka Niezbyt często Częściej przy stosowaniu z metforminą
Nudności Często Częściej przy stosowaniu z metforminą
Wymioty Częstość nieznana Częściej przy stosowaniu z metforminą
Wzdęcia Często Częściej przy stosowaniu z metforminą lub pioglitazonem
Ból w górnej części brzucha Niezbyt często Może być wczesnym objawem zapalenia trzustki
Ostre zapalenie trzustki Częstość nieznana Ciężkie powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji
Martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki Częstość nieznana Może prowadzić do zgonu
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Świąd Niezbyt często Może być objawem rozwijającej się reakcji alergicznej
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana Zagrażający życiu obrzęk tkanek miękkich, szczególnie niebezpieczny w obrębie twarzy i gardła
Wysypka Częstość nieznana Objaw reakcji nadwrażliwości
Pokrzywka Częstość nieznana Objaw reakcji alergicznej
Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana Zapalenie małych naczyń krwionośnych skóry
Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne
Pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana Autoimmunologiczna choroba pęcherzowa skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
Bóle stawów Częstość nieznana Mogą prowadzić do ograniczenia sprawności
Bóle mięśni Częstość nieznana Mogą występować wraz z uczuciem osłabienia
Ból pleców Częstość nieznana Może ograniczać codzienne funkcjonowanie
Artropatia Częstość nieznana Choroba stawów, ograniczająca ruchomość
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia czynności nerek Częstość nieznana Wymagają monitorowania parametrów nerkowych
Ostra niewydolność nerek Częstość nieznana Stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe

Badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin) było obszernym badaniem oceniającym wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy. Do badania włączono 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę, jeśli wartość początkowa eGFR wynosiła ≥ 30 i < 50 ml/min/1,73 m²) oraz 7339 pacjentów otrzymujących placebo.44

Całkowita częstość występowania ciężkich działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących sytagliptynę była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Nie odnotowano istotnych różnic w częstości występowania poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych między grupami.45

Monitorowanie bezpieczeństwa i postępowanie

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych podczas stosowania sytagliptyny, konieczne jest odpowiednie monitorowanie pacjentów, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz przy zmianach schematu terapeutycznego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Objawy zapalenia trzustki (silny ból brzucha, nudności, wymioty) – wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji medycznej
  • Wystąpienie reakcji nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk) – konieczne może być odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania
  • Hipoglikemię – szczególnie u pacjentów leczonych jednocześnie pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną
  • Objawy ze strony układu oddechowego – kaszel, duszność
  • Zaburzenia czynności nerek – regularnie monitorować parametry nerkowe, zwłaszcza u osób z już istniejącymi zaburzeniami funkcji nerek

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.46

Podsumowanie ryzyka związanego z działaniami niepożądanymi

Sytagliptyna, pomimo korzystnego profilu skuteczności w kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, związana jest z szeregiem działań niepożądanych, które mogą mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo pacjenta. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc oraz ciężkie reakcje skórne.

Hipoglikemia pozostaje najczęstszym klinicznie istotnym działaniem niepożądanym, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. Należy również zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które, choć zwykle nie są ciężkie, mogą wpływać na jakość życia pacjentów i ich przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.

Znajomość profilu działań niepożądanych sytagliptyny ma kluczowe znaczenie dla właściwego prowadzenia terapii, monitorowania pacjentów oraz wczesnego wykrywania i leczenia potencjalnie poważnych powikłań.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl