Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sytagliptyna
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie tego leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. W monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPARγ) ryzyko hipoglikemii jest porównywalne do placebo, natomiast w połączeniu z insuliną lub sulfonylomocznikami ryzyko hipoglikemii wzrasta, co może wymagać zmniejszenia dawek tych leków. U pacjentów z GFR < 45 ml/min lub schyłkową niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki sytagliptyny, a preparaty złożone z metforminą są przeciwwskazane przy GFR < 30 ml/min. Należy również monitorować czynność nerek i w razie potrzeby tymczasowo odstawiać lek.
Ogólne ostrzeżenia i przeciwwskazania dotyczące stosowania sytagliptyny
Sytagliptyny nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Jest to podstawowe ograniczenie dotyczące stosowania tej substancji, które wymaga szczególnej uwagi przy kwalifikacji pacjentów do leczenia.1 2
Ryzyko ostrego zapalenia trzustki
Stosowanie inhibitorów DPP-4, w tym sytagliptyny, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Jest to poważne powikłanie, które wymaga szczególnej uwagi zarówno ze strony lekarza przepisującego lek, jak i pacjenta.3
Lekarz powinien poinformować pacjentów o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki, którym jest uporczywy, silny ból brzucha. Wczesne rozpoznanie symptomów może mieć kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka ciężkich powikłań.4
W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zapalenie trzustki, zaleca się następujące postępowanie:
- Natychmiastowe odstawienie sytagliptyny oraz innych potencjalnie budzących wątpliwości produktów leczniczych
- Wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostycznego i leczniczego
- W przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia sytagliptyną
5
Po odstawieniu sytagliptyny (z leczeniem wspomagającym lub bez) zaobserwowano ustąpienie zapalenia trzustki, jednakże odnotowano bardzo rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki i/lub zgonu.6
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie. U tych pacjentów korzyści z leczenia sytagliptyną powinny być starannie zrównoważone z potencjalnym zwiększonym ryzykiem nawrotu zapalenia trzustki.7
Ryzyko hipoglikemii w leczeniu skojarzonym
W monoterapii sytagliptyną oraz w skojarzeniu z lekami, które same nie powodują hipoglikemii (np. metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ), częstość występowania hipoglikemii była podobna do obserwowanej u pacjentów przyjmujących placebo.8
Jednak stosowanie sytagliptyny w połączeniu z lekami, które mogą powodować hipoglikemię, wiąże się z podwyższonym ryzykiem jej wystąpienia:
- Hipoglikemia była obserwowana podczas stosowania sytagliptyny w skojarzeniu z insuliną
- Hipoglikemia występowała również przy łączeniu sytagliptyny z sulfonylomocznikiem
9
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipoglikemii, w przypadku terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną, można rozważyć stosowanie mniejszej dawki tych leków.10
Dostosowanie dawkowania przy zaburzeniach czynności nerek
Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, aby uzyskać stężenie leku w osoczu zbliżone do tego, jakie występuje u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.11
Zalecenia dotyczące dawkowania przy różnym stopniu niewydolności nerek
U pacjentów z GFR < 45 ml/min, a także u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wymagających stosowania hemodializy lub dializy otrzewnowej zaleca się zmniejszenie dawki sytagliptyny w celu uzyskania w osoczu stężenia zbliżonego do tego, jakie stwierdza się u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.12
Przed zastosowaniem sytagliptyny w skojarzeniu z innym przeciwcukrzycowym produktem leczniczym, należy sprawdzić warunki stosowania tego produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.13
W przypadku stosowania leków złożonych zawierających sytagliptynę i metforminę (np. Ansifora Duo, Juzimette, Lonamo Duo), należy przestrzegać dodatkowych ograniczeń:
- Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z GFR < 30 ml/min
- Należy tymczasowo odstawić lek w razie występowania stanów wpływających na czynność nerek
14
Ciężkie reakcje nadwrażliwości
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości u pacjentów leczonych sytagliptyną. Reakcje te stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i wymagają natychmiastowego działania.15
Ciężkie reakcje nadwrażliwości obejmują:
- Anafilaksję – stan zagrażający życiu wymagający natychmiastowej interwencji
- Obrzęk naczynioruchowy – potencjalnie niebezpieczny obrzęk tkanek podskórnych
- Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona
16
Początek tych reakcji występował w ciągu pierwszych 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia, a w przypadku kilku zgłoszeń – po pierwszej dawce. Oznacza to, że ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest największe w początkowym okresie leczenia.17
Postępowanie przy podejrzeniu reakcji nadwrażliwości
W przypadku podejrzenia reakcji nadwrażliwości należy:
- Natychmiast przerwać stosowanie sytagliptyny
- Zbadać inne możliwe przyczyny zdarzenia
- Zastosować alternatywną metodę leczenia cukrzycy
18
Pemfigoid pęcherzowy
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie pemfigoidu pęcherzowego u pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę. Jest to kolejne istotne powikłanie skórne, które wymaga uwagi klinicznej.19
W przypadku podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego należy przerwać stosowanie sytagliptyny. Pemfigoid pęcherzowy jest autoimmunologiczną chorobą skóry, charakteryzującą się tworzeniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych.20
Ryzyko kwasicy mleczanowej w lekach skojarzonych z metforminą
W przypadku stosowania preparatów złożonych zawierających sytagliptynę i metforminę (np. Ansifora Duo, Combodiab, Eprocliv) należy pamiętać o ryzyku wystąpienia kwasicy mleczanowej – rzadkiego, ale ciężkiego powikłania metabolicznego związanego z metforminą.21
Kwasica mleczanowa występuje najczęściej w przypadkach:
- Ostrego pogorszenia czynności nerek
- Chorób układu krążenia
- Chorób układu oddechowego
- Posocznicy
22
W przypadkach nagłego pogorszenia czynności nerek dochodzi do kumulacji metforminy, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej.23
Sytuacje wymagające szczególnej uwagi:
W przypadku odwodnienia (ciężkie wymioty, biegunka, gorączka lub zmniejszona podaż płynów) należy tymczasowo wstrzymać stosowanie metforminy, a tym samym leku złożonego zawierającego sytagliptynę i metforminę.24
U pacjentów leczonych preparatami zawierającymi metforminę należy ostrożnie rozpoczynać leczenie produktami leczniczymi, które mogą ciężko zaburzyć czynność nerek, takimi jak:
- Leki przeciwnadciśnieniowe
- Leki moczopędne
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
25
Inne czynniki ryzyka kwasicy mleczanowej to:
- Nadmierne spożycie alkoholu
- Niewydolność wątroby
- Źle kontrolowana cukrzyca
- Ketoza
- Długotrwałe głodzenie
- Stany związane z niedotlenieniem
- Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych mogących wywołać kwasicę mleczanową
26
Objawy kwasicy mleczanowej:
Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o objawach kwasicy mleczanowej, które obejmują:
- Duszność kwasiczą
- Ból brzucha
- Skurcze mięśni
- Astenię (ogólne osłabienie)
- Hipotermię (obniżenie temperatury ciała)
- Następująca po tych objawach śpiączka
27
W razie wystąpienia podejrzanych objawów pacjent powinien odstawić lek zawierający metforminę i szukać natychmiastowej pomocy medycznej.28
Odchylenia od wartości prawidłowych w wynikach badań laboratoryjnych w kwasicy mleczanowej obejmują:
- Zmniejszenie wartości pH krwi (< 7,35)
- Zwiększenie stężenia mleczanów w osoczu (> 5 mmol/l)
- Zwiększenie luki anionowej
- Zwiększenie stosunku mleczanów do pirogronianów
29
Postępowanie przed zabiegiem chirurgicznym
W przypadku leków złożonych zawierających sytagliptynę i metforminę, podawanie produktu leczniczego musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym.30
Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym lub wznowieniu odżywiania doustnego oraz dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest stabilna.31
Podawanie środków kontrastowych zawierających jod
Dla leków złożonych zawierających sytagliptynę i metforminę, donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod może doprowadzić do nefropatii wywołanej środkiem kontrastowym, powodując kumulację metforminy i zwiększenie ryzyka kwasicy mleczanowej.32
Zalecenia dotyczące postępowania:
- Należy przerwać stosowanie preparatu przed badaniem lub podczas badania obrazowego
- Nie stosować leku przez co najmniej 48 godzin po badaniu
- Można wznowić podawanie produktu leczniczego po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna
33
Monitorowanie zmian stanu klinicznego pacjentów
Pacjenci z cukrzycą typu 2 uprzednio dobrze wyrównaną w wyniku stosowania sytagliptyny lub leków złożonych ją zawierających, u których wystąpią nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub choroby kliniczne (zwłaszcza niesprecyzowane i słabo określone) powinni zostać niezwłocznie poddani badaniu na obecność oznak kwasicy ketonowej lub kwasicy mleczanowej.34
Badanie powinno obejmować:
- Stężenie elektrolitów i ketonów w surowicy
- Stężenie glukozy we krwi
- W przypadku wskazań: odczyn pH krwi i stężenia mleczanów, pirogronianów i metforminy
35
Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych dwóch rodzajów kwasicy, należy natychmiast odstawić lek i zastosować odpowiednie środki zaradcze.36
Niedobór witaminy B12 w lekach skojarzonych z metforminą
W przypadku stosowania preparatów złożonych zawierających sytagliptynę i metforminę, należy pamiętać, że metformina może zmniejszyć stężenia witaminy B12 w surowicy.37
Ryzyko niskich stężeń witaminy B12 zwiększa się wraz z:
- Zwiększaniem dawki metforminy
- Wydłużaniem czasu trwania leczenia
- Występowaniem u pacjentów czynników ryzyka o potwierdzonym związku z niedoborem witaminy B12
38
W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (takiego jak niedokrwistość lub neuropatia) należy monitorować stężenia witaminy B12 w surowicy.39
U pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia niedoboru witaminy B12 mogą być konieczne okresowe kontrole stężenia witaminy B12. Leczenie metforminą należy kontynuować dopóki jest tolerowane i nie ma przeciwwskazań do jego stosowania oraz zapewniono odpowiednie leczenie wyrównujące niedobór witaminy B12 zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.40
Zawartość sodu w produktach z sytagliptyną
Produkty lecznicze zawierające sytagliptynę zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.41
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania