Profil bezpieczeństwa leku Simlerid (sytagliptyna)

Sytagliptyna, substancja czynna leku Simlerid występującego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest związana z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi personelu medycznego. Ciężkie działania niepożądane zgłaszane podczas terapii tym lekiem obejmują zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko występowania hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (4,7–13,8%) oraz insuliny (9,6%).¹

Rozpoznawanie i monitoring działań niepożądanych

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania sytagliptyny zostały zidentyfikowane zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Częstość występowania tych działań jest zróżnicowana – od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Warto zauważyć, że niektóre działania niepożądane mają częstość nieznaną, co oznacza, że nie można jej określić na podstawie dostępnych danych.²

Klasyfikacja działań niepożądanych według układów i narządów

Poniżej przedstawione zostały działania niepożądane sytagliptyny z uwzględnieniem ich częstości występowania oraz klasyfikacji układowej:

Dodatkowe obserwacje działań niepożądanych

Oprócz wymienionych powyżej specyficznych działań niepożądanych, u pacjentów leczonych sytagliptyną zaobserwowano również inne zaburzenia występujące z częstością co najmniej 5%. Do najczęstszych należą zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła. Te działania niepożądane zgłaszano niezależnie od ustalonego związku przyczynowego z podawaniem sytagliptyny.³

Dodatkowe działania niepożądane, które występowały częściej u pacjentów leczonych sytagliptyną (z częstością >0,5% większą niż w grupie kontrolnej, ale nieprzekraczającą 5% częstości ogólnej), obejmowały zapalenia kości i stawów oraz ból kończyn.⁴

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Badania kliniczne przeprowadzone wśród młodszych pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat) z cukrzycą typu 2 wykazały, że profil działań niepożądanych sytagliptyny jest porównywalny z tym obserwowanym u dorosłych. Nie zaobserwowano istotnych różnic w bezpieczeństwie stosowania leku w tej grupie wiekowej.⁵

Interakcje lekowe a nasilenie działań niepożądanych

Warto zwrócić uwagę na zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych podczas stosowania sytagliptyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi w porównaniu z monoterapią. Szczególnie istotne są następujące obserwacje:⁶

• Hipoglikemia – występuje bardzo często przy jednoczesnym stosowaniu z sulfonylomocznikiem i metforminą
• Grypa – często przy stosowaniu z insuliną (zarówno z metforminą, jak i bez niej)
• Nudności i wymioty – często przy stosowaniu z metforminą
• Wzdęcia – często przy stosowaniu z metforminą lub pioglitazonem
• Zaparcia – często w leczeniu skojarzonym z sulfonylomocznikiem i metforminą
• Obrzęki obwodowe – często przy stosowaniu z pioglitazonem oraz w leczeniu skojarzonym z pioglitazonem i metforminą
• Senność i biegunka – niezbyt często przy stosowaniu z metforminą
• Suchość w jamie ustnej – niezbyt często przy stosowaniu z insuliną (zarówno z metforminą, jak i bez niej)

Powyższe interakcje wskazują na konieczność ścisłego monitorowania pacjentów, u których stosowana jest terapia skojarzona.⁷

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe sytagliptyny

Badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin) dostarczyło istotnych danych na temat bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego sytagliptyny. W badaniu wzięło udział 7 332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę u pacjentów z eGFR ≥ 30 i < 50 ml/min/1,73 m²) oraz 7 339 pacjentów otrzymujących placebo.⁸

Wyniki badania wykazały, że całkowita częstość występowania ciężkich działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących sytagliptynę była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Szczegółowa analiza wykazała:⁹

• Wśród pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik na początku badania, częstość występowania ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% w grupie sytagliptyny i 2,5% w grupie placebo
• U pacjentów niestosujących insuliny i/lub sulfonylomocznika początkowo, częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła 1,0% w grupie sytagliptyny i 0,7% w grupie placebo
• Częstość potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki wyniosła 0,3% u pacjentów leczonych sytagliptyną i 0,2% w grupie otrzymującej placebo

Dane te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego sytagliptyny.¹⁰

Znaczenie monitorowania działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego Simlerid do obrotu szczególnie istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych. System zgłaszania pozwala na nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹¹