Interakcje leku
Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Szczepionka Varilrix jako preparat zawierający żywe, atenuowane wirusy ospy wietrznej szczepu Oka, może wchodzić w interakcje z różnymi produktami leczniczymi oraz wpływać na wyniki badań diagnostycznych. Warto zauważyć, że interakcje te mogą mieć istotny wpływ na skuteczność szczepienia oraz bezpieczeństwo pacjenta.¹

Interakcje z badaniami diagnostycznymi

Przeprowadzenie próby tuberkulinowej powinno nastąpić przed lub równocześnie z podaniem szczepionki Varilrix. Szczepionki zawierające żywe wirusy, w tym Varilrix, mogą czasowo zmniejszać wrażliwość skóry na tuberkulinę. Efekt ten może utrzymywać się nawet do 6 tygodni po szczepieniu. W związku z tym, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników, nie zaleca się przeprowadzania próby tuberkulinowej w okresie 6 tygodni po szczepieniu.²

Interakcje z preparatami krwiopochodnymi

U pacjentów, którzy otrzymali immunoglobulinę lub u których przeprowadzono przetoczenie krwi, szczepienie szczepionką Varilrix należy odroczyć na okres co najmniej 3 miesięcy. Powodem odroczenia jest możliwość nieuzyskania odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej z powodu obecności biernie nabytych przeciwciał przeciwko wirusowi ospy wietrznej.³

Interakcje z pochodnymi kwasu salicylowego

Przez 6 tygodni po szczepieniu przeciwko ospie wietrznej szczepionką Varilrix należy bezwzględnie unikać podawania pochodnych kwasu salicylowego. Zalecenie to wynika z doniesień o występowaniu zespołu Reye’a po zastosowaniu pochodnych kwasu salicylowego podczas naturalnego zakażenia wirusem ospy wietrznej.⁴

Interakcje z innymi szczepionkami

Sposób podawania szczepionki Varilrix w połączeniu z innymi szczepionkami różni się w zależności od stanu zdrowia pacjenta i rodzaju innych szczepionek.

Osoby zdrowe

Badania kliniczne wykazały, że szczepionka Varilrix może być podawana jednocześnie z wieloma szczepionkami zarówno monowalentnymi, jak i skojarzonymi. Podczas jednoczesnego podawania różnych szczepionek należy stosować różne miejsca wstrzyknięć.⁵

W przypadku, gdy szczepionka zawierająca wirus odry nie może być podana jednocześnie z preparatem Varilrix, zaleca się zachowanie przynajmniej miesięcznej przerwy między szczepieniami. Jest to spowodowane faktem, że szczepienie przeciwko odrze może tymczasowo obniżyć komórkową odpowiedź immunologiczną organizmu.⁶

Pacjenci z grup wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu ospy wietrznej

U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu ospy wietrznej, szczepionka Varilrix nie powinna być podawana jednocześnie z innymi żywymi, atenuowanymi szczepionkami. Szczepionki inaktywowane i Varilrix mogą być stosowane w dowolnej relacji czasowej, o ile nie występują inne przeciwwskazania. Podobnie jak w przypadku osób zdrowych, różne szczepionki w formie wstrzyknięć należy zawsze podawać w różne miejsca ciała.⁷

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Varilrix brak jest bezpośrednich informacji dotyczących interakcji szczepionki z alkoholem, należy podkreślić istotne aspekty kliniczne dotyczące tej interakcji.

Spożywanie alkoholu może wpływać na układ odpornościowy, potencjalnie osłabiając odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Alkohol może działać immunosupresyjnie, szczególnie przy regularnym i dużym spożyciu, co może teoretycznie zmniejszać skuteczność szczepionki zawierającej żywe, atenuowane wirusy, takiej jak Varilrix.

Ponadto, alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane po szczepieniu, takie jak ból głowy, zmęczenie czy złe samopoczucie. Z klinicznego punktu widzenia, zaleca się unikanie spożywania alkoholu przynajmniej przez 24-48 godzin po szczepieniu szczepionką Varilrix.

Tabela interakcji szczepionki Varilrix

Szczepionka Varilrix może być podawana jednocześnie z następującymi szczepionkami (wszystkie wymienione poniżej dotyczą osób zdrowych):

• szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR)
• szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, bezkomórkowa (DTPa)
• szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (bezkomórkowa), o zmniejszonej zawartości antygenów (dTpa)
• szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu b (Hib)
• inaktywowana szczepionka przeciwko polio (IPV)
• szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV)
• szczepionka sześciowalentna (DTPa-HBV-IPV/Hib)
• szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (HAV)
• szczepionka przeciwko meningokokom grupy B (Bexsero)
• szczepionka skoniugowana przeciwko meningokokom grupy C (MenC)
• szczepionka skoniugowana przeciw meningokokom grup A, C, W oraz Y (MenACWY)
• skoniugowana szczepionka przeciw pneumokokom (PCV)