Przedawkowanie
Prenessa 8 mg

Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w leku Prenessa 8 mg, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się m.in. ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym, zaburzeniami elektrolitowymi (szczególnie hiperkaliemią), niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącej do hipoperfuzji narządów i zaburzeń metabolicznych. Występują także tachykardia (>100/min), bradykardia (<60/min), hiperwentylacja, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel spowodowany wzrostem stężenia bradykininy w drogach oddechowych.

Przedawkowanie leku Prenessa (peryndopryl tert-butyloamina)

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym peryndoprylu zawartego w leku Prenessa 8 mg, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Należy podkreślić, że dane kliniczne dotyczące przedawkowania peryndoprylu u ludzi są ograniczone, co podkreśla konieczność szczególnej czujności w przypadku podejrzenia przedawkowania.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie peryndoprylu może manifestować się szeregiem objawów klinicznych, które są bezpośrednio związane z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Objawy te wynikają głównie z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron i mogą zagrażać życiu pacjenta.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm patofizjologiczny
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do zapaści krążeniowej Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Wstrząs krążeniowy Stan zagrożenia życia charakteryzujący się niedostateczną perfuzją narządów Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia tętniczego
Zaburzenia elektrolitowe Nieprawidłowe stężenia elektrolitów w surowicy, szczególnie potasu Wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji nerek z możliwym wzrostem stężenia kreatyniny Hipoperfuzja nerek wskutek niedociśnienia
Hiperwentylacja Zwiększona częstość i głębokość oddechów Reakcja kompensacyjna na zaburzenia metaboliczne
Tachykardia Przyspieszona czynność serca (>100 uderzeń/min) Mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na niedociśnienie
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca Zaburzenia rytmu serca
Bradykardia Zwolniona czynność serca (<60 uderzeń/min) Bezpośredni wpływ na układ przewodzący serca
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub niestabilności Hipoperfuzja mózgu wskutek niedociśnienia
Niepokój Stan psychicznego pobudzenia, lęku Reakcja na zaburzenia hemodynamiczne i metaboliczne
Kaszel Suchy, uporczywy kaszel Zwiększone stężenie bradykininy w drogach oddechowych

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania peryndoprylu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, z możliwością stałego monitorowania funkcji życiowych. Strategia terapeutyczna obejmuje kilka kluczowych elementów postępowania:3

  1. Wyrównanie hipowolemii – dożylne podanie roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w celu uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej4
  2. Pozycja przeciwwstrząsowa – przy niedociśnieniu tętniczym należy ułożyć pacjenta na wznak z uniesionymi kończynami dolnymi, co zwiększa powrót żylny i poprawia rzut serca5
  3. Farmakoterapia wspomagająca – w przypadku opornego niedociśnienia należy rozważyć podanie:
    • Angiotensyny II – jako bezpośredniego antagonisty efektu inhibitora ACE6
    • Katecholamin dożylnie – w celu wazokonstrykcji i zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego7
  4. Hemodializa – peryndopryl może być usuwany z krążenia układowego poprzez zastosowanie technik nerkozastępczych8
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku opornej na leczenie bradykardii zastosowanie elektrostymulacji serca9
  6. Monitorowanie – konieczne jest stałe monitorowanie:
    • Podstawowych czynności życiowych (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja, częstość oddechów)10
    • Stężenia elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie potasu)11
    • Stężenia kreatyniny – jako wskaźnika funkcji nerek12

Powikłania przedawkowania

Nieleczone lub nieodpowiednio leczone przedawkowanie peryndoprylu może prowadzić do szeregu poważnych powikłań, w tym niewydolności wielonarządowej. Szczególnie niebezpieczne są powikłania wynikające z długotrwałego niedociśnienia tętniczego, które może spowodować nieodwracalne uszkodzenie nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemia, mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, potencjalnie zagrażających życiu.13

Wnioski kliniczne

Przedawkowanie peryndoprylu (Prenessa) stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej intensywnej opieki medycznej. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi, kluczowe znaczenie ma rozpoznanie objawów klinicznych oraz wdrożenie szybkiego i odpowiedniego postępowania. Elementy terapii obejmują uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej, pozycjonowanie pacjenta, farmakoterapię wspomagającą oraz w wybranych przypadkach dializoterapię i elektrostymulację serca. Stałe monitorowanie funkcji życiowych oraz parametrów biochemicznych ma zasadnicze znaczenie dla prowadzenia skutecznej terapii i zapobiegania powikłaniom.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl