Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Prenessa 8 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z tert-butyloaminą obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz kancerogenności. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach nerki były głównym narządem docelowym, jednak uszkodzenia nerkowe miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE, w tym peryndopryl, mogą powodować działania niepożądane w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu z tert-butyloaminą obejmowały szereg testów toksykologicznych, badań mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz badań kancerogenności. Dane te stanowią istotne źródło informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych u ludzi.1

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej przeprowadzonych po podaniu doustnym peryndoprylu z tert-butyloaminą na modelach zwierzęcych (szczury i małpy) głównym narządem docelowym, wykazującym wrażliwość na działanie leku, były nerki. Istotną obserwacją było to, że uszkodzenia nerek powstałe w wyniku podawania leku miały charakter odwracalny, co sugeruje potencjalną regenerację tkanki nerkowej po przerwaniu ekspozycji na lek.2

Potencjał mutagenny

Kompleksowa ocena potencjału mutagennego peryndoprylu z tert-butyloaminą została przeprowadzona zarówno w warunkach in vitro jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały działania mutagennego badanej substancji, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych przy stosowaniu leku.3

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na:

  • szczurach
  • myszach
  • królikach
  • małpach

Wyniki tych badań nie wykazały bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu z tert-butyloaminą.4

Jednakże należy podkreślić, że inhibitory enzymu konwertazy angiotensyny (ACE), do których należy peryndopryl, mogą wywoływać działania niepożądane w późnej fazie rozwoju płodu. U gryzoni i królików zaobserwowano następujące negatywne efekty:5

  • śmierć płodu
  • wady wrodzone, szczególnie uszkodzenia nerek
  • zwiększoną śmiertelność przedurodzeniową
  • zwiększoną śmiertelność pourodzeniową

Potencjał kancerogenny

Długoterminowe badania oceniające potencjał rakotwórczy peryndoprylu z tert-butyloaminą przeprowadzono na szczurach i myszach. W tych badaniach nie zaobserwowano działania kancerogennego, co wskazuje na niskie ryzyko wywoływania nowotworów przez badaną substancję.6

Podsumowując, przedkliniczne dane o bezpieczeństwie peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa z wyjątkiem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu w późnej fazie ciąży, co jest charakterystyczne dla całej grupy inhibitorów ACE.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl