Właściwości farmakokinetyczne leku Alacare

Farmakokineyka leku Alacare (8 mg, plaster leczniczy) zawierającego kwas 5-aminolewulinowy została dokładnie zbadana w kontekście jego zastosowania w leczeniu zmian typu rogowacenia słonecznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące procesów farmakokinetycznych tego preparatu w organizmie pacjenta.¹

Parametry farmakokinetyczne we krwi

W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zmianami typu rogowacenia słonecznego zlokalizowanymi na głowie i/lub twarzy, którzy otrzymali 8 plastrów Alacare na okres 4 godzin, uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne dla egzogennego kwasu 5-aminolewulinowego:²

Należy podkreślić, że wartości Cmax zostały skorygowane o pomiar wyjściowy przed leczeniem, co pozwoliło na dokładną ocenę stężenia egzogennego kwasu 5-aminolewulinowego w krwi pacjentów.³

Maksymalne stężenie substancji czynnej we krwi (Tmax) zostało osiągnięte po 4 godzinach od aplikacji plastra, co pokrywa się z zalecanym czasem stosowania preparatu Alacare.⁴

Wydalanie kwasu 5-aminolewulinowego

Badania wykazały, że wydalanie kwasu 5-aminolewulinowego z moczem było niewielkie w ciągu pierwszych 12 godzin po aplikacji plastra.⁵ Maksymalne wydalanie substancji czynnej osiągnęło zaledwie 2,06% całkowitej podanej dawki, przy medianie wynoszącej 1,39%.⁶ Te dane wskazują na niski poziom systemowego wchłaniania kwasu 5-aminolewulinowego po zastosowaniu plastra Alacare.

Metabolizm do protoporfiryny IX (PPIX)

Protoporfiryna IX (PPIX) jest kluczowym metabolitem w kontekście działania fotodynamicznego kwasu 5-aminolewulinowego. W przeprowadzonych badaniach nie wykryto PPIX w żadnej z analizowanych próbek osocza.⁷ Sugeruje to, że metabolizm egzogennego kwasu 5-aminolewulinowego do PPIX zachodzi głównie miejscowo w obrębie skóry, bez znaczącego przedostawania się PPIX do krwiobiegu.

Fluorescencja PPIX w tkankach

Dodatkowe badanie kliniczne przeprowadzone z udziałem 12 pacjentów ze zmianami typu rogowacenia słonecznego o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zlokalizowanymi na głowie i/lub twarzy, wykazało istotne różnice w poziomie fluorescencji PPIX pomiędzy zmienioną chorobowo a zdrową skórą.⁸

Zaobserwowano, że:⁹

• Swoista fluorescencja PPIX wywołana przez plaster Alacare była znacząco większa w obrębie zmian skórnych niż w zdrowej skórze
• Poziom fluorescencji wzrastał wprost proporcjonalnie do czasu ekspozycji na substancję czynną z plastra Alacare

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, wydłużenie czasu aplikacji plastra powyżej zalecanych 4 godzin nie wpływało na dalsze zwiększenie fluorescencji PPIX.¹⁰ Wskazuje to na osiągnięcie maksymalnego nasycenia tkanek docelowych metabolitem aktywnym po 4 godzinach stosowania plastra, co potwierdza optymalny czas aplikacji produktu Alacare.