schyłkowa niewydolność serca

Schyłkowa niewydolność serca to zaawansowane stadium niewydolności serca, charakteryzujące się ciężkimi objawami utrzymującymi się w spoczynku, mimo optymalnego leczenia farmakologicznego. Według klasyfikacji NYHA odpowiada to IV klasie, gdzie pacjenci doświadczają znacznego ograniczenia aktywności fizycznej, a objawy występują nawet podczas minimalnego wysiłku lub spoczynku.

Stan ten charakteryzuje się postępującym pogorszeniem funkcji mięśnia sercowego, co prowadzi do niedostatecznego rzutu serca i niezdolności do zaspokojenia potrzeb metabolicznych organizmu. Pacjenci zazwyczaj prezentują nasilone objawy takie jak duszność spoczynkowa, ortopnoe, znaczne obrzęki obwodowe, wyniszczenie oraz nawracające hospitalizacje z powodu zaostrzeń choroby.

Leczenie schyłkowej niewydolności serca opiera się na optymalizacji farmakoterapii, rozważeniu zaawansowanych opcji terapeutycznych takich jak mechaniczne wspomaganie krążenia (np. LVAD), kwalifikacji do przeszczepu serca oraz kompleksowej opiece paliatywnej. Rokowanie w schyłkowej niewydolności serca jest poważne, z roczną śmiertelnością sięgającą 50%, co podkreśla znaczenie wczesnej interwencji i multidyscyplinarnego podejścia do leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl