Przedawkowanie
Olodaterol

Olodaterol, długo działający agonista receptorów beta2-adrenergicznych, stosowany w leczeniu POChP (m.in. w preparacie Spiolto Respimat w połączeniu z tiotropium), wykazuje potencjalne ryzyko przedawkowania, które może nasilać typowe działania niepożądane beta2-agonistów oraz antymuskarynowe tiotropium. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 10 µg olodaterolu i 5 µg tiotropium u pacjentów z POChP oraz do 40 µg olodaterolu i 10 µg tiotropium u zdrowych ochotników nie wywołały istotnych klinicznie objawów niepożądanych. Przedawkowanie może jednak prowadzić do objawów kardiologicznych (np. tachykardia >100/min, zaburzenia rytmu, nadciśnienie lub niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego), neurologicznych (zawroty głowy, nerwowość, bezsenność, drżenia), metabolicznych (hipokaliemia <3,5 mmol/l, hiperglikemia, kwasica metaboliczna) oraz ogólnych (suchość w ustach, skurcze mięśni, nudności, zmęczenie).

Przedawkowanie olodaterolu

Olodaterol jest długo działającym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych stosowanym w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), występującym m.in. w produkcie leczniczym Spiolto Respimat (w połączeniu z tiotropium). Dane dotyczące przedawkowania olodaterolu są ograniczone, jednak dostępne informacje kliniczne pozwalają na określenie potencjalnych zagrożeń związanych z zastosowaniem zbyt dużej dawki tej substancji.1

Badania kliniczne dawkowania

W badaniach klinicznych produkt Spiolto Respimat był testowany w dawkach wyższych niż terapeutyczne. U pacjentów z POChP badano dawkę do 5 mikrogramów tiotropium i 10 mikrogramów olodaterolu, natomiast u zdrowych ochotników dawkę sięgającą 10 mikrogramów tiotropium i 40 mikrogramów olodaterolu. W żadnym z tych przypadków nie zaobserwowano klinicznie istotnych objawów niepożądanych.2

Należy jednak pamiętać, że przedawkowanie olodaterolu może prowadzić do nasilenia działań charakterystycznych dla agonistów receptorów beta2-adrenergicznych. Przedawkowanie złożonego produktu leczniczego Spiolto Respimat może skutkować nie tylko nasileniem działania olodaterolu właściwego dla beta2-agonistów, ale również nasileniem antymuskarynowego działania tiotropium.3

Objawy przedawkowania olodaterolu

Przedawkowanie olodaterolu, jako beta2-agonisty, może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów związanych ze stymulacją receptorów adrenergicznych. Objawy te obejmują zarówno zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego, jak i dolegliwości neuropsychiczne czy metaboliczne.4

Kategoria objawów Objawy przedawkowania olodaterolu Opis
Objawy kardiologiczne Niedokrwienie mięśnia sercowego Zmniejszony przepływ krwi przez naczynia wieńcowe, mogący prowadzić do bólu w klatce piersiowej
Nadciśnienie Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego krwi
Niedociśnienie Obniżenie wartości ciśnienia tętniczego krwi
Tachykardia Przyspieszona czynność serca powyżej 100 uderzeń na minutę
Zaburzenia rytmu serca i kołatanie serca Nieprawidłowy rytm serca i subiektywne odczucie wzmożonej pracy serca
Objawy neurologiczne i psychiatryczne Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania
Nerwowość Wzmożone napięcie nerwowe, pobudzenie
Bezsenność Trudności z zasypianiem lub utrzymaniem snu
Niepokój Wewnętrzne napięcie, lęk
Ból głowy Dolegliwości bólowe w obrębie głowy o różnym charakterze i nasileniu
Drżenie Mimowolne, rytmiczne ruchy oscylacyjne części ciała
Objawy ogólne Suchość w ustach Zmniejszona produkcja śliny, uczucie suchości błon śluzowych
Skurcze mięśni Mimowolne, często bolesne skurcze mięśni szkieletowych
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w żołądku z potrzebą wymiotowania
Zmęczenie i złe samopoczucie Ogólne osłabienie, brak energii, pogorszenie stanu ogólnego
Zaburzenia metaboliczne Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu w surowicy krwi (<3,5 mmol/l)
Hiperglikemia Podwyższone stężenie glukozy we krwi
Kwasica metaboliczna Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej charakteryzujące się obniżeniem pH krwi i stężenia wodorowęglanów

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania olodaterolu, zawartego w produkcie leczniczym Spiolto Respimat, należy podjąć określone działania terapeutyczne:5

  • Przerwanie leczenia – natychmiastowe zaprzestanie podawania produktu leczniczego Spiolto Respimat
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące – ukierunkowane na złagodzenie występujących objawów i utrzymanie podstawowych funkcji życiowych
  • Hospitalizacja – w ciężkich przypadkach przedawkowania konieczna jest obserwacja i leczenie w warunkach szpitalnych

6

W leczeniu przedawkowania olodaterolu można rozważyć zastosowanie kardioselektywnych beta-blokerów, jednak należy zachować przy tym najwyższą ostrożność. Jest to spowodowane ryzykiem wywołania skurczu oskrzeli przez blokery receptorów beta-adrenergicznych, co może być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z POChP.7

Monitorowanie pacjenta

Podczas leczenia przedawkowania olodaterolu należy szczególnie monitorować parametry życiowe pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem:8

  • Funkcji układu sercowo-naczyniowego – regularne pomiary ciśnienia tętniczego, monitorowanie EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca i ewentualnych objawów niedokrwienia mięśnia sercowego
  • Parametrów metabolicznych – kontrola stężenia potasu, glukozy oraz równowagi kwasowo-zasadowej
  • Funkcji oddechowych – monitorowanie czynności oddechowej, saturacji, spirometria w przypadku podejrzenia skurczu oskrzeli

9

W przypadku wystąpienia hipokaliemii może być konieczna suplementacja potasu. Przy hiperglikemii może zaistnieć potrzeba zastosowania insuliny. W przypadku kwasicy metabolicznej niezbędna jest korekcja zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.10

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl