Przedawkowanie
Tiotropium

Tiotropium, długo działający antagonista receptorów muskarynowych (LAMA), stosowany głównie w leczeniu POChP, wykazuje niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przedawkowaniu, co wynika z ograniczonej biodostępności systemowej po podaniu wziewnym oraz minimalnej po podaniu doustnym. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 340 μg jednorazowo u zdrowych ochotników oraz do 170 μg/dobę przez 7 dni powodują jedynie łagodne objawy, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej. W badaniach z pacjentami z POChP stosującymi do 43 μg/dobę przez 4 tygodnie nie odnotowano istotnych działań niepożądanych. W przypadku preparatu złożonego Spiolto Respimat (tiotropium/olodaterol) dawki do 5/10 μg u pacjentów z POChP oraz do 10/40 μg u zdrowych ochotników nie wywołały klinicznie istotnych objawów, choć przedawkowanie może nasilać działania przeciwcholinergiczne tiotropium oraz typowe efekty beta2-agonistów olodaterolu.

Przedawkowanie tiotropium – mechanizm i zagrożenia

Tiotropium jest długo działającym antagonistą receptorów muskarynowych (LAMA), stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Substancja ta dostępna jest w formie bromku tiotropiowego w wielu preparatach inhalacyjnych. Przedawkowanie tej substancji może stanowić zagrożenie dla pacjentów ze względu na nasilenie działania przeciwcholinergicznego.1 2

Badania kliniczne nad bezpieczeństwem wysokich dawek tiotropium

Przeprowadzono szereg badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo tiotropium podawanego w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne. U zdrowych ochotników, którym podano pojedynczą dawkę bromku tiotropiowego dochodzącą do 340 mikrogramów drogą wziewną, nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych z ogólnoustrojowym działaniem przeciwcholinergicznym.3 4

W badaniu z zastosowaniem dawki do 170 mikrogramów bromku tiotropiowego na dobę przez okres 7 dni u zdrowych ochotników, jedynym obserwowanym działaniem niepożądanym była suchość błony śluzowej jamy ustnej.5 6

W badaniach klinicznych z zastosowaniem wielokrotnych dawek u pacjentów z POChP, przy maksymalnej dawce dobowej wynoszącej 43 mikrogramy bromku tiotropiowego, stosowanej przez cztery tygodnie, również nie zanotowano znaczących działań niepożądanych.7 8

Ryzyko zatrucia po podaniu doustnym

Ostre zatrucie po nieumyślnym spożyciu doustnym bromku tiotropiowego w kapsułkach lub proszku jest mało prawdopodobne ze względu na małą biodostępność substancji po podaniu doustnym.9 10

Przedawkowanie produktu złożonego zawierającego tiotropium

W przypadku produktu Spiolto Respimat, który zawiera tiotropium w połączeniu z olodaterolem (beta2-agonista), przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działania przeciwcholinergicznego tiotropium oraz działań typowych dla agonistów receptorów beta2-adrenergicznych związanych z olodaterolem.11

Produkt Spiolto Respimat badano w dawce do 5 mikrogramów/10 mikrogramów (tiotropium/olodaterol) u pacjentów z POChP oraz do 10 mikrogramów/40 mikrogramów (tiotropium/olodaterol) u zdrowych ochotników, nie stwierdzając żadnych klinicznie istotnych objawów.12

W próbach klinicznych z zastosowaniem tiotropium w postaci roztworu do inhalacji u zdrowych ochotników w dawce do 40 mikrogramów na dobę przez 14 dni, poza suchością błony śluzowej jamy ustnej i gardła, suchością błony śluzowej nosa oraz znacznie zmniejszonym wydzielaniem śliny (począwszy od 7 dnia), nie odnotowano istotnych działań niepożądanych.13

Objawy przedawkowania tiotropium

Przedawkowanie bromku tiotropiowego może powodować różne objawy o charakterze działania przeciwcholinergicznego. Ich występowanie i nasilenie jest związane z wielkością przyjętej dawki oraz drogą podania.14

Objawy przedawkowania tiotropium Opis objawu Dawki, przy których zaobserwowano
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Najbardziej powszechny objaw, manifestuje się zmniejszeniem produkcji śliny i uczuciem suchości w jamie ustnej Występuje przy dawkach od 170 μg/dobę przez 7 dni (zdrowi ochotnicy)
Suchość błony śluzowej gardła Dyskomfort i uczucie suchości w gardle Występuje przy dawkach do 40 μg/dobę przez 14 dni (postać roztworu do inhalacji)
Suchość błony śluzowej nosa Uczucie zatkanego lub suchego nosa Występuje przy dawkach do 40 μg/dobę przez 14 dni (postać roztworu do inhalacji)
Zmniejszone wydzielanie śliny Znaczne zmniejszenie produkcji śliny Obserwowane od 7. dnia stosowania dawek do 40 μg/dobę przez 14 dni
Objawy sercowo-naczyniowe* Niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Głównie przy przedawkowaniu produktów złożonych z olodaterolem
Objawy neurologiczne* Zawroty głowy, nerwowość, bezsenność, niepokój, ból głowy, drżenie Głównie przy przedawkowaniu produktów złożonych z olodaterolem
Inne objawy* Skurcze mięśni, nudności, zmęczenie, złe samopoczucie, hipokaliemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna Głównie przy przedawkowaniu produktów złożonych z olodaterolem

15 16

* Objawy związane głównie z przedawkowaniem składnika olodaterolu w produktach złożonych, mogą jednak wystąpić w ciężkim przedawkowaniu tiotropium.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania tiotropium należy wdrożyć odpowiednie działania terapeutyczne:17

  • Natychmiastowe przerwanie podawania leku
  • Wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego
  • W ciężkich przypadkach – hospitalizacja pacjenta

18

W przypadku przedawkowania produktu złożonego zawierającego tiotropium i olodaterol (np. Spiolto Respimat), można rozważyć zastosowanie kardioselektywnych beta-blokerów. Należy jednak zachować przy tym najwyższą ostrożność, ponieważ stosowanie blokerów beta-adrenergicznych może powodować skurcz oskrzeli, co może być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z POChP.19

Szczególne uwagi dotyczące przedawkowania

Na podstawie danych klinicznych i charakterystyk produktów leczniczych zawierających tiotropium można stwierdzić, że ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych w przypadku przedawkowania tiotropium jest stosunkowo niskie. Jest to związane z ograniczoną biodostępnością systemową substancji po podaniu wziewnym oraz jej znikomą biodostępnością po podaniu doustnym.20

Należy jednak pamiętać, że pacjenci z współistniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi mogą być bardziej narażeni na wystąpienie objawów niepożądanych, szczególnie w przypadku przedawkowania preparatów złożonych zawierających dodatkowo beta2-agonistę.21

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl