Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tiotropium

Tiotropium, jako lek przeciwcholinergiczny stosowany w terapii obturacyjnych chorób dróg oddechowych, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe objawy działania przeciwcholinergicznego, takie jak zmniejszenie łaknienia, przyrostu masy ciała, suchość błon śluzowych, mydriaza oraz tachykardia. W toksykologii wielokrotnego podawania zaobserwowano łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany nabłonka jamy nosowej i krtani) oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe i kamica pęcherza moczowego u szczurów). Toksyczny wpływ na reprodukcję występował jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, bez wykazania działania teratogennego u szczurów i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, cykle płciowe ani potomstwo przy stosowanych dawkach. Efekty toksyczne pojawiały się dopiero przy narażeniu pięciokrotnie przekraczającym ekspozycję terapeutyczną.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tiotropium

Tiotropium jest substancją aktywną o działaniu przeciwcholinergicznym, stosowaną w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych. Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa tej substancji w kontekście jej farmakologii, toksyczności ostrej i przewlekłej oraz potencjalnego wpływu na reprodukcję.1

Objawy związane z działaniem przeciwcholinergicznym

W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania bromku tiotropiowego zaobserwowano szereg objawów typowych dla działania przeciwcholinergicznego. U zwierząt doświadczalnych obserwowano:2 3

  • Zmniejszenie łaknienia
  • Zmniejszenie przyrostu masy ciała
  • Suchość w jamie ustnej i nosie
  • Zmniejszenie wydzielania płynu łzowego i śliny
  • Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
  • Zwiększona częstość akcji serca (tachykardia)

4

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, oprócz wyżej wymienionych objawów związanych z działaniem przeciwcholinergicznym, zaobserwowano dodatkowe istotne efekty:5

  • W układzie oddechowym: łagodne podrażnienie dróg oddechowych u szczurów i myszy, przejawiające się:
    • Zapaleniem błony śluzowej nosa
    • Zmianami w nabłonku jamy nosowej
    • Zmianami w nabłonku krtani
  • W układzie moczowo-płciowym u szczurów:
    • Zapalenie gruczołu krokowego
    • Złogi białkowe w pęcherzu moczowym
    • Kamica pęcherza moczowego

6

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję dostarczyły następujących informacji:7

  • Szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy mógł być wykazany wyłącznie po zastosowaniu dawek toksycznych dla matki
  • Bromek tiotropium nie wykazywał działania teratogennego (uszkadzającego płód) ani u szczurów, ani u królików
  • W badaniach wpływu na ogólną rozrodczość i płodność szczurów nie wykazano żadnego działania niepożądanego na:
    • Płodność
    • Cykle płciowe badanych rodziców
    • Potomstwo po żadnej z zastosowanych dawek leku

8

Bezpieczeństwo – narażenie terapeutyczne a toksyczność

Istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania tiotropium są obserwacje dotyczące efektów przy różnych poziomach narażenia:9

Dopiero po miejscowym lub ogólnoustrojowym narażeniu pięciokrotnie przekraczającym ekspozycję po zastosowaniu dawek terapeutycznych obserwowano:

  • Zmiany w układzie oddechowym (podrażnienie)
  • Zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego)
  • Toksyczny wpływ na reprodukcję

10

Genotoksyczność i potencjał karcynogenny

Przeprowadzone badania genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego bromku tiotropiowego nie ujawniły występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi.11 12

Badania bezpieczeństwa z zastosowaniem kombinacji tiotropium + olodaterol

W przypadku produktu leczniczego Spiolto Respimat, zawierającego kombinację tiotropium z olodaterolem, przeprowadzono dodatkowe badania niekliniczne. W badaniach tych z zastosowaniem kombinacji tiotropium + olodaterol działanie toksyczne obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej.13

Dla składnika olodaterol przeprowadzono dodatkowo szczegółowe badania:

14

W badaniach teratogenności olodaterolu: 2600 razy dawkę stosowaną u człowieka (AUC(0-24godz.)), tj. 5 mikrogramów), nie wystąpiły działania teratogenne.”>15

  • U szczurów, po podaniu wziewnym dawek 1054 mikrogramów/kg/dobę (tj. przewyższających >2600 razy dawkę stosowaną u człowieka (AUC(0-24godz.)), tj. 5 mikrogramów), nie wystąpiły działania teratogenne
  • U ciężarnych białych królików nowozelandzkich podana wziewna dawka olodaterolu wynosząca 2489 mikrogramów/kg/dobę (około 7130-krotność ekspozycji u człowieka przy 5 mikrogramach na podstawie AUC(0–24godz.)) powodowała toksyczny wpływ na płód wynikający ze stymulacji beta-adrenergicznej; obejmowało to:
    • Nierówne skostnienie
    • Krótkie i/lub wygięte kości
    • Częściowo otwarte oczy
    • Rozszczep podniebienia
    • Zaburzenia sercowo-naczyniowe
  • Nie wystąpiły istotne działania przy dawce wziewnej wynoszącej 974 mikrogramy/kg/dobę (około 1353-krotność dawki 5 mikrogramów na podstawie AUC(0–24godz.))

16

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl