Właściwości farmakokinetyczne
Tramadol + Paracetamol Medreg 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramadol + Paracetamol Medreg zawiera tramadol (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), które charakteryzują się odmiennymi właściwościami farmakokinetycznymi. Tramadol, będący mieszaniną racemicznych izomerów, osiąga maksymalne stężenia w surowicy odpowiednio 64,3 ng/ml (+) i 55,5 ng/ml (-) po 1,8 h, z okresem półtrwania 5,1/4,7 h. Paracetamol osiąga maksymalne stężenie 4,2 μg/ml po 0,9 h, z okresem półtrwania około 2,5 h. Biodostępność tramadolu wynosi około 75% po jednorazowej dawce doustnej, wzrastając do 90% przy długotrwałym stosowaniu, natomiast paracetamol wchłania się prawie całkowicie. Objętość dystrybucji tramadolu wynosi 203 ± 40 l, a paracetamolu około 0,9 l/kg, przy wiązaniu z białkami osocza na poziomie około 20% dla obu substancji. Spożycie posiłków nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu składników, co umożliwia ich podawanie niezależnie od posiłków.
Właściwości farmakokinetyczne tramadolu i paracetamolu
Produkt leczniczy Tramadol + Paracetamol Medreg (37,5 mg + 325 mg) stanowi połączenie dwóch substancji czynnych o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych. Tramadol występuje jako mieszanina racemiczna izomerów [-] i [+], które wraz z metabolitem M1 można wykryć we krwi. Pomimo szybkiego wchłaniania tramadolu, proces ten zachodzi wolniej niż w przypadku paracetamolu, co przekłada się również na dłuższy okres półtrwania tramadolu.1
Parametry farmakokinetyczne leku
Po jednorazowym przyjęciu doustnym produktu zawierającego 37,5 mg tramadolu i 325 mg paracetamolu, maksymalne stężenia w surowicy krwi osiągają wartości: 64,3/55,5 ng/ml dla izomerów +/- tramadolu oraz 4,2 μg/ml dla paracetamolu. Stężenia te są osiągane odpowiednio po 1,8 h (tramadol) i 0,9 h (paracetamol). Średnie okresy półtrwania wynoszą 5,1/4,7 h dla +/- tramadolu oraz 2,5 h dla paracetamolu.2
Badania farmakokinetyczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że przy podawaniu produktu Tramadol + Paracetamol Medreg, zarówno w dawkach jednorazowych jak i wielokrotnych, nie występują istotne zmiany parametrów kinetycznych poszczególnych substancji czynnych w porównaniu do parametrów obserwowanych przy ich indywidualnym podawaniu.3
Wchłanianie
Tramadol w postaci mieszaniny racemicznej charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Średnia bezwzględna biodostępność pojedynczej dawki doustnej 100 mg tramadolu wynosi około 75%. Co istotne, przy długotrwałym stosowaniu biodostępność tramadolu zwiększa się do około 90%.4
Paracetamol podany doustnie w produkcie Tramadol + Paracetamol Medreg wchłania się szybko i prawie całkowicie, głównie w jelicie cienkim. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiąga w ciągu 1 godziny, a czas ten nie ulega zmianie przy jednoczesnym podawaniu z tramadolem.5
Spożywanie posiłków nie wpływa istotnie na maksymalne stężenia w surowicy ani na zakres wchłaniania zarówno tramadolu, jak i paracetamolu, co pozwala na stosowanie produktu Tramadol + Paracetamol Medreg niezależnie od posiłków.6
Dystrybucja
Tramadol wykazuje duże powinowactwo do tkanek, z objętością dystrybucji (Vd,β) wynoszącą 203 ± 40 l. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 20%.7
Paracetamol charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji w większości tkanek organizmu, z wyjątkiem tkanki tłuszczowej. Jawna objętość dystrybucji paracetamolu wynosi około 0,9 l/kg. Podobnie jak tramadol, paracetamol wiąże się z białkami osocza w stosunkowo niewielkim stopniu (około 20%).8
Metabolizm
Tramadol po podaniu doustnym podlega intensywnym przemianom metabolicznym. Około 30% dawki jest wydalane w moczu w postaci niezmienionej, natomiast 60% w postaci metabolitów.9
Główne szlaki metaboliczne tramadolu obejmują:
- O-demetylację (katalizowaną przez enzym CYP2D6), prowadzącą do powstania metabolitu M1
- N-demetylację (katalizowaną przez CYP3A), w wyniku której powstaje metabolit M2
Metabolit M1 ulega dalszym przemianom poprzez N-demetylację oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania w fazie eliminacji metabolitu M1 wynosi 7 godzin. Co istotne, M1 wykazuje działanie przeciwbólowe silniejsze od leku macierzystego, choć jego stężenie w osoczu jest kilkakrotnie mniejsze niż stężenie tramadolu. Efekt kliniczny pozostaje niezmieniony przy podawaniu dawek wielokrotnych.10
Paracetamol metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez dwa główne szlaki metaboliczne:
- sprzęganie z kwasem glukuronowym
- sprzęganie z kwasem siarkowym
Drugi z wymienionych szlaków (sprzęganie z kwasem siarkowym) może ulec szybkiemu wysyceniu przy dawkach większych niż terapeutyczne. Niewielka ilość paracetamolu (mniej niż 4%) jest metabolizowana przy udziale cytochromu P450, co prowadzi do powstania aktywnego produktu pośredniego – N-acetylo-benzochinonoiminy. W normalnych warunkach ten metabolit ulega szybkiej detoksykacji w reakcji ze zredukowanym glutationem i jest wydalany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym. W przypadku znacznego przedawkowania leku, ilość tego potencjalnie toksycznego metabolitu znacząco wzrasta.11
Eliminacja
Tramadol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki.12
Paracetamol charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym w przybliżeniu 2-3 godziny u osób dorosłych. Okres ten jest krótszy u dzieci, natomiast nieznacznie wydłużony u noworodków oraz pacjentów z marskością wątroby. Paracetamol jest wydalany głównie w postaci metabolitów powstałych na drodze zależnego od dawki sprzęgania z kwasem glukuronowym i siarkowym. Mniej niż 9% paracetamolu ulega wydaleniu w moczu w postaci niezmienionej.13
Należy podkreślić, że u pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania obu związków (tramadolu i paracetamolu) ulega wydłużeniu, co może mieć istotne znaczenie kliniczne.14
Parametry farmakokinetyczne – zestawienie tabelaryczne
| Parametr | Tramadol (+/-) | Paracetamol |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w surowicy | 64,3/55,5 ng/ml | 4,2 μg/ml |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego | 1,8 h | 0,9 h |
| Okres półtrwania (t1/2) | 5,1/4,7 h | 2,5 h |
| Biodostępność po podaniu doustnym | 75% (jednorazowa dawka) 90% (podawanie długotrwałe) |
Prawie całkowita |
| Wiązanie z białkami osocza | około 20% | około 20% |
| Objętość dystrybucji | Vd,β = 203 ± 40 l | 0,9 l/kg |
| Główne drogi metabolizmu | O-demetylacja (CYP2D6) N-demetylacja (CYP3A) |
Sprzęganie z kwasem glukuronowym Sprzęganie z kwasem siarkowym |
| Eliminacja | Głównie przez nerki 30% w postaci niezmienionej 60% jako metabolity |
Głównie jako metabolity <9% w postaci niezmienionej |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania