Przeciwwskazania
Lafactin 150 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Lafactin

Lek Lafactin zawierający wenlafaksynę (w postaci wenlafaksyny chlorowodorku) w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. ¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Pierwszym i kluczowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Lafactin jest nadwrażliwość na substancję czynną wenlafaksynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w produkcie. W przypadku zidentyfikowania u pacjenta wcześniejszych reakcji alergicznych na wenlafaksynę lub jakikolwiek inny składnik preparatu, należy bezwzględnie odstąpić od wdrożenia terapii tym lekiem. ²

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)

Drugim, szczególnie istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Kombinacja tych leków jest zabroniona ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który charakteryzuje się takimi objawami jak: pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśniowe oraz hipertermia. Jest to stan zagrażający życiu pacjenta, dlatego też należy rygorystycznie przestrzegać określonych odstępów czasowych między terapiami. ³

Wymagane odstępy czasowe między terapiami

Przy planowaniu leczenia z wykorzystaniem wenlafaksyny lub IMAO należy uwzględnić następujące zasady:

• Nie wolno rozpoczynać terapii wenlafaksyną wcześniej niż po upływie 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO. ⁴
• Przyjmowanie wenlafaksyny należy przerwać na co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem terapii nieodwracalnymi IMAO. ⁵

Sytuacje kliniczne wymagające odradzenia terapii

Na podstawie przedstawionych przeciwwskazań, można zidentyfikować następujące sytuacje kliniczne, w których należy odradzić pacjentowi stosowanie leku Lafactin:

1. Pacjenci z udokumentowaną alergią na wenlafaksynę lub jakikolwiek inny składnik preparatu Lafactin. ⁶
2. Pacjenci aktualnie przyjmujący nieodwracalne inhibitory MAO. ⁷
3. Pacjenci, którzy zakończyli terapię inhibitorami MAO w czasie krótszym niż 14 dni przed planowanym rozpoczęciem leczenia wenlafaksyną. ⁸
4. Pacjenci, u których planowane jest rozpoczęcie terapii inhibitorami MAO w czasie krótszym niż 7 dni od zakończenia leczenia wenlafaksyną. ⁹

Rozpoznanie zespołu serotoninowego

Lekarz powinien być szczególnie czujny w kontekście objawów zespołu serotoninowego, który może wystąpić przy nieprzestrzeganiu przeciwwskazań dotyczących jednoczesnego stosowania wenlafaksyny i IMAO. Do klasycznych objawów tego zespołu należą:

• Objawy psychiczne: pobudzenie, niepokój, dezorientacja
• Objawy neurologiczne: drżenie mięśniowe, mioklonie, wzmożone odruchy, sztywność mięśni
• Objawy autonomiczne: hipertermia, tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, zwiększona potliwość
• Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka

W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy natychmiast przerwać stosowanie leku Lafactin i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe. ¹⁰

Postępowanie przy zamiarze włączenia leku

Przed włączeniem leku Lafactin należy przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem, ze szczególnym uwzględnieniem:

• Historii występowania reakcji alergicznych na leki
• Aktualnie i niedawno stosowanych leków, zwłaszcza inhibitorów MAO
• Planowanego schematu leczenia farmakologicznego w najbliższej przyszłości

Pacjentów należy poinformować o konieczności ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących odstępów czasowych między stosowaniem wenlafaksyny i inhibitorów MAO, a także o obowiązku zgłaszania lekarzowi zamiaru stosowania jakichkolwiek nowych leków w trakcie terapii wenlafaksyną. ¹¹