Przedawkowanie leku

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Lafactin, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Przypadki przedawkowania tego leku, w tym ze skutkiem śmiertelnym, odnotowano głównie w skojarzeniu z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi. ¹

Ryzyko związane z przedawkowaniem

Badania retrospektywne wskazują, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), choć mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Należy jednak zauważyć, że pacjenci leczeni wenlafaksyną są często bardziej obciążeni czynnikami ryzyka samobójstwa niż pacjenci przyjmujący SSRI. ²

Za dawkę mogącą prowadzić do ciężkiego zatrucia u osób dorosłych uznaje się około 3 gramów wenlafaksyny. ³

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie wenlafaksyny charakteryzuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, obejmujących zarówno układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, jak i inne układy. ⁴

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne jest wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego oraz ścisłego monitorowania stanu pacjenta. ⁵

Zalecane postępowanie obejmuje:

• Kontakt z ośrodkiem toksykologicznym – w razie podejrzenia przedawkowania wenlafaksyny zaleca się niezwłoczny kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem ds. toksykologii lub specjalistą ds. leczenia zatruć. ⁶
• Leczenie wspomagające i objawowe – zalecane jest ogólne leczenie wspomagające i objawowe oraz monitorowanie rytmu serca i innych ważnych parametrów życiowych. ⁷
• Postępowanie w przypadku ryzyka zachłyśnięcia – jeśli istnieje ryzyko zachłyśnięcia, nie jest wskazane wywołanie wymiotów. ⁸
• Płukanie żołądka – może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi. ⁹
• Zastosowanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej. ¹⁰

Należy podkreślić, że metody eliminacji pozaustrojowej, takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna, prawdopodobnie nie będą skuteczne w przypadku przedawkowania wenlafaksyny. Istotną informacją dla klinicystów jest również brak swoistego antidotum dla wenlafaksyny. ¹¹

Monitorowanie pacjenta

Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym tachykardii komorowej, oraz innych zagrożeń kardiologicznych, pacjent po przedawkowaniu wenlafaksyny wymaga ścisłego monitorowania elektrokardiograficznego oraz kontroli parametrów życiowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia wydłużenia odstępu QT, bloku odnogi pęczka Hisa oraz poszerzenia zespołu QRS. ¹²

Monitoring powinien obejmować także regularne pomiary stężenia glukozy we krwi ze względu na ryzyko hipoglikemii, która może towarzyszyć przedawkowaniu wenlafaksyny. ¹³