xanthogranulomatous cholecystitis
Xanthogranulomatous cholecystitis (XGC) to rzadka, przewlekła postać zapalenia pęcherzyka żółciowego, charakteryzująca się obecnością żółtawych guzków lub nacieków w ścianie pęcherzyka. Schorzenie to stanowi około 1-2% wszystkich przypadków cholecystitis i często bywa mylone z rakiem pęcherzyka żółciowego zarówno w badaniach obrazowych, jak i podczas oceny śródoperacyjnej.
W patogenezie XGC kluczową rolę odgrywa zastój żółci i przewlekły stan zapalny, prowadzący do pękania zatok Rokitansky’ego-Aschoffa oraz uwalniania żółci do ściany pęcherzyka. Makrofagi fagocytują cholesterol i inne lipidy z wyciekającej żółci, przekształcając się w charakterystyczne komórki piankowate (xanthoma cells), które wraz z wielojądrzastymi komórkami olbrzymimi tworzą nacieki xanthogranulomatous.
Diagnostyka XGC opiera się na badaniach obrazowych, przy czym ani USG, ani tomografia komputerowa nie pozwalają na jednoznaczne odróżnienie XGC od raka pęcherzyka. Choroba często współistnieje z kamicą żółciową (w 80-90% przypadków). Leczeniem z wyboru jest cholecystektomia, przy czym ze względu na nasilone zmiany zapalne i zrosty operacja może być technicznie trudna i wymagać konwersji z laparoskopii do zabiegu otwartego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Diagnostyka i diagnoza
Rak pęcherzyka żółciowego (RPŻ) to rzadki, agresywny nowotwór, którego diagnostyka jest utrudniona ze względu na głęboką lokalizację narządu i brak specyficznych objawów we wczesnych stadiach. Około 80% przypadków diagnozowanych jest w zaawansowanym stadium, co pogarsza rokowanie. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, w tym testy funkcji wątroby (bilirubina, albumina, fosfataza zasadowa, AST, ALT, GGT) oraz markery nowotworowe, takie jak CEA i CA 19-9 (o czułości 72% i swoistości 96%), a także dodatkowe markery CA 242, CA 15-3 i CA 125. Badania obrazowe, w tym ultrasonografia (czułość 85%, swoistość 80%), endoskopowa ultrasonografia (EUS), tomografia komputerowa (TK) z fazą tętniczą i żylną (czułość 99%, swoistość 76%), rezonans magnetyczny (MR/MRCP) oraz PET-CT, są kluczowe do oceny lokalizacji, zaawansowania i przerzutów. Procedury endoskopowe, takie jak ERCP i biopsje, umożliwiają ocenę drożności dróg żółciowych i pobranie materiału do badania histopatologicznego, które jest jedyną metodą potwierdzającą rozpoznanie.
badanie histopatologiczne, biopsja cienkoigłowa, CA 19-9, CEA, cholecystektomia, dysfagia, enzymy wątrobowe, ERCP, EUS, kamica pęcherzyka żółciowego, klasyfikacja TNM, laparoskopia diagnostyczna, morfologia krwi, MRCP, naciekanie struktur, PET-CT, pogrubienie ściany pęcherzyka żółciowego, polipy pęcherzyka żółciowego, przerzuty nowotworowe, PTC, rak pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, testy funkcji wątroby, tomografia komputerowa, USG jamy brzusznej, xanthogranulomatous cholecystitis