rak piersi miejscowo zaawansowany
Wskazanie

Miejscowo zaawansowany rak piersi (LABC – Locally Advanced Breast Cancer) to nowotwór charakteryzujący się rozległym zajęciem gruczołu piersiowego, skóry lub tkanek klatki piersiowej, często z towarzyszącym zajęciem węzłów chłonnych pachowych. Definiowany jest najczęściej jako guz w stadium T3 lub T4 i/lub z zajęciem węzłów chłonnych (N2-N3) bez przerzutów odległych (M0), co odpowiada III stopniowi zaawansowania klinicznego.

Leczenie raka piersi miejscowo zaawansowanego wymaga podejścia wielodyscyplinarnego. Standardowym postępowaniem jest terapia systemowa neoadjuwantowa, mająca na celu zmniejszenie masy guza przed leczeniem miejscowym. W Polsce stosuje się schematy chemioterapii zawierające antracykliny (Adriblastina, Epirubicin Accord, Farmorubicin) i taksany (Docetaxel Accord, Paclitaxel Kabi, Abraxane). U pacjentek z nadekspresją HER2 dołącza się terapię anty-HER2 (Herceptin, Herzuma, Ogivri, Kanjinti). W przypadku guzów hormonozależnych stosuje się także hormonoterapię (Tamoxifen Egis, Nolvadex, Aromasin, Femara).

Po chemioterapii neoadjuwantowej standardem jest leczenie chirurgiczne – w miarę możliwości oszczędzające pierś lub mastektomia z odpowiednim postępowaniem w zakresie węzłów chłonnych. Następnie stosuje się radioterapię oraz, w zależności od czynników biologicznych guza, kontynuuje się leczenie systemowe (hormonoterapia, immunoterapia, leczenie celowane).

Największymi trudnościami w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi są: oporność na chemioterapię neoadjuwantową, wysoki odsetek nawrotów miejscowych i odległych mimo radykalnego leczenia, trudności w uzyskaniu dobrego efektu kosmetycznego po leczeniu chirurgicznym oraz znaczące obciążenie psychiczne pacjentek. Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednie zarządzanie działaniami niepożądanymi terapii, zwłaszcza kardiotoksycznością antracyklin czy neuropatią po taksanach.

W ostatnich latach w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi coraz większą rolę odgrywają nowe terapie celowane, takie jak inhibitory CDK4/6 (Ibrance, Kisqali, Verzenios) w przypadku guzów hormonozależnych, czy koniugaty przeciwciało-lek (Kadcyla, Enhertu) dla guzów HER2-dodatnich, które istotnie poprawiają rokowanie w tej grupie pacjentek.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl