toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 1000 mg
Metformina chlorowodorek, dostępna w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne nie wywołało toksyczności narządowej u różnych gatunków zwierząt. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa produktu leczniczego, rozwój prenatalny, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna w dawce 5 mg zawarta w produkcie Allefin Allergy, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały specyficznych zagrożeń, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału leku. Długoterminowe analizy nie wskazały na działanie karcynogenne substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Allefin Allergy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące prednizonu wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 u szczurów wynoszącą 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów przy dawce 33 mg/kg m.c./dobę (7-14 dni), uszkodzenie wątroby u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę (2-4 tygodnie) oraz miotoksyczność manifestującą się martwicą mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii glikokortykosteroidami.
Prednizon wykazuje wyraźne działanie teratogenne u zwierząt doświadczalnych, powodując rozszczep wargi i/lub podniebienia u myszy, chomików i królików oraz anomalie czaszki, szczęki i języka u szczurów, a także opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu. Ponadto, kortykosteroidy zwiększają ryzyko niewydolności łożyska i spontanicznych poronień. Wysokie dawki prednizonu (30 mg/dobę przez ≥4 tygodnie) indukowały odwracalne zaburzenia spermatogenezy u samców, utrzymujące się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku. Pomimo że efekty toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne, dane te mają kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka stosowania prednizonu u kobiet w ciąży oraz mężczyzn w wieku rozrodczym, wymagając indywidualnej oceny klinicznej.
anomalie czaszki, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, miotoksyczność, niewydolność łożyska, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizon, rozszczep podniebienia, spontaniczne poronienie, terapia glikokortykosteroidami, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L., radix) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, szczególnie w preparacie Sinupret extract, gdzie toksyczność przewlekła była oceniana u psów i szczurów przez odpowiednio 39 i 26 tygodni. Ustalono poziom NOAEL na 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada 22-krotności dawki ludzkiej u psów oraz 7-krotności u szczurów. Badania genotoksyczności in vitro (test Amesa, test na komórkach chłoniaka) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania toksycznego wpływu na reprodukcję u królików i szczurów nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy, przy maksymalnej dawce 800 mg/kg mc. (32-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki ludzkiej).
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, działanie fototoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, korzeń goryczki, NOAEL, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sylimaryna, pozyskiwana z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum), wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni, LD50 po podaniu doustnym przekraczała 2000 mg/kg masy ciała, a u szczurów nawet 10000 mg/kg, co wskazuje na wysoką tolerancję. Po podaniu dożylnym LD50 była niższa (myszy 400 mg/kg, szczury 385 mg/kg, króliki i psy 140 mg/kg). Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (12 miesięcy) u szczurów i psów, z dawkami do 2500 mg/kg i 1200 mg/kg odpowiednio, nie wykazały efektów toksycznych ani zmian patoanatomicznych. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawce do 2500 mg/kg. Ponadto sylimaryna nie wykazuje działania mutagennego w testach in vitro i in vivo.
badanie patoanatomiczne, badanie przedkliniczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flawonolignany, genotoksyczność, in vitro, in vivo, ostropest plamisty, podanie dożylne, potencjalne działanie rakotwórcze, substancja aktywna, sylimaryna, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano u zwierząt zmiany specyficzne gatunkowo, takie jak guzy tarczycy u szczurów i nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, które nie mają przełożenia na ryzyko u ludzi i są związane z wysokimi dawkami indukującymi enzymy wątrobowe.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, guz tarczycy, laktacja, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał genotoksyczny, strata poimplantacyjna, terapia depresji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antidol 15 500 mg + 15 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Antidol 15, zawierającego paracetamol 500 mg oraz kodeinę fosforan 15 mg, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa paracetamolu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, w tym brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Wyniki badań toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazują na ryzyko przy dawkach terapeutycznych, jednak przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do ciężkiej hepatotoksyczności, co stanowi kluczowe ograniczenie w stosowaniu leku. Brak jest natomiast kompletnych, nowoczesnych badań klinicznych oceniających wpływ paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa zgodnych z aktualnymi standardami, choć dostępne dane niekliniczne nie wskazują na szczególne zagrożenie w tym zakresie. Podsumowując, paracetamol jako główny składnik Antidol 15 charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, z koniecznością ścisłego przestrzegania dawkowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności przy przedawkowaniu.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, ciężka hepatotoksyczność, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, fosforan kodeiny, genotoksyczność, hepatotoksyczność, paracetamol, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, przedawkowanie paracetamolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ paracetamolu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auroxetyn 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atomoksetyny, substancji czynnej leku Auroxetyn (dostępnego w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy ekspozycjach zbliżonych do tych u ludzi, w tym u osób wolno metabolizujących lek przez CYP2D6. Analizy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału atomoksetyny. W badaniach rozwojowych na młodych szczurach zaobserwowano nieznaczne opóźnienia rozwojowe i zmiany w parametrach reprodukcyjnych przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, jednak bez wpływu na płodność. U ciężarnych królików, przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, odnotowano zmniejszenie liczby żywych płodów i wzrost resorpcji, jednak efekty te wystąpiły przy dawkach wywołujących toksyczność u samic i mieściły się w zakresie wartości kontrolnych. Dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała działań niepożądanych.
atomoksetyna, atypowe pochodzenie tętnicy szyjnej, brak tętnicy podobojczykowej, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym CYP2D6, genotoksyczność, karcynogenność, najądrze, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rozwój neurobehawioralny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wczesna resorpcja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks VapoRub –
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące maści Vicks VapoRub, zawierającej lewomentol (2,75 g/100 g), kamforę racemiczną (5,00 g/100 g), olejek eukaliptusowy (1,50 g/100 g) oraz olejek terpentynowy (5,00 g/100 g), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności ani kumulacji efektów toksycznych. Dodatkowo, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, kamfora racemiczna, lewomentol, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esceven 167 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), będącego substancją czynną produktu leczniczego Esceven w dawce 167 mg, wykazały brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, co potwierdza brak toksyczności narządowej przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, Hippocastani seminis extractum, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dla rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę została określona jako NOAEL. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co podkreśla margines bezpieczeństwa stosowania u ludzi.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, nabłonek kanalików nasiennych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, Tadilecto, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, zaburzenie erekcji, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astha 0,03 mg + 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Astha, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, obejmują szeroki zakres badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności nie wykazały szczególnych zagrożeń dla funkcjonowania organów wewnętrznych, parametrów hematologicznych i biochemicznych przy długotrwałej ekspozycji na dawki terapeutyczne. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Standardowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórcze w stosowanych dawkach, choć należy uwzględnić charakterystyczną dla steroidowych hormonów płciowych możliwość nasilenia rozwoju tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr hematologiczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, steroidowy hormon płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Chloroheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloroheksydyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ostra u szczurów wynosi LD50 doustnie 2300-3000 mg/kg, dożylnie około 20 mg/kg, a u królików doustnie >2000 mg/kg, co wskazuje na niską toksyczność systemową i ograniczoną biodostępność z przewodu pokarmowego. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach do 38 mg/kg u szczurów. W zakresie wpływu na rozród i rozwój potomstwa, chloroheksydyna nie wykazuje negatywnego działania przy dawkach do 100 mg/kg/dobę (płodność) oraz do 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików (okres organogenezy), co stanowi wielokrotność dawek stosowanych klinicznie (30 ml/dobę jako płukanie ust).
benzokaina, biodostępność, błona śluzowa, chloroheksydyna, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, lidokaina, nabłonek przejściowy, odkażanie błon śluzowych, organogeneza, podanie dożylne, potencjał alergizujący, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, Sebidin Intensive, Skinsept mucosa, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, tolerancja miejscowa, właściwości mutagenne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaril 4 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, karcynogennych oraz oceny wpływu na rozwój płodu. Wyniki wskazują, że większość obserwowanych efektów niepożądanych pojawiała się przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co ogranicza ich bezpośrednie znaczenie kliniczne. Zaobserwiane działania toksyczne były w dużej mierze związane z farmakodynamicznym efektem hipoglikemii, a nie z bezpośrednią toksycznością narządową glimepirydu. Szczególną uwagę zwrócono na toksyczność reprodukcyjną, gdzie stwierdzono embriotoksyczność, teratogenność oraz toksyczność rozwojową, wynikające z hipoglikemii u samic ciężarnych i ich potomstwa.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie farmakodynamiczne, działanie farmakologiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, lek hipoglikemizujący, profil bezpieczeństwa substancji, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iporel 0,075 mg
Chlorowodorek klonidyny, będący substancją czynną produktu leczniczego IPOREL w dawce 75 mikrogramów, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, brak jest dodatkowych informacji przedklinicznych, które miałyby istotne znaczenie kliniczne dla lekarza przepisującego lek. Wszystkie kluczowe dane dotyczące bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję zostały już uwzględnione w odpowiednich sekcjach dokumentacji produktu. Produkt IPOREL w dawce 75 mikrogramów przeszedł standardowe procedury oceny bezpieczeństwa wymagane dla leków, jednak szczegółowe wyniki tych badań nie są przedstawione w charakterystyce produktu jako istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. W związku z tym, lekarz przepisujący chlorowodorek klonidyny może opierać się na dostępnych, klinicznie relewantnych informacjach zawartych w dokumentacji, bez konieczności uwzględniania dodatkowych danych przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Seryina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa seryny, aminokwasu obecnego w preparatach żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, nie wykazały specyficznej toksyczności tego składnika. Badania obejmowały oceny toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, w tym testy na królikach, które nie potwierdziły działania teratogennego ani embriotoksycznego. Zawartość seryny w preparatach waha się od 1,10 g do 8,1 g na opakowanie, a stosowanie w stężeniach fizjologicznych nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności rozrodcze. Warto podkreślić, że większość obserwowanych działań niepożądanych wiązała się z obecnością emulsji tłuszczowych, a nie z samą seryną.
embriotoksyczność, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, hipercholesterolemia, małopłytkowość, martwica tkanek, miejscowa tolerancja, potencjał alergiczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, seryna, stłuszczenie wątroby, terapia pozajelitowa, terapia substytucyjna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uczulenie skórne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Polimyksyna B, antybiotyk peptydowy stosowany zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo, wykazuje w badaniach przedklinicznych ograniczoną toksyczność przy podawaniu wielokrotnym. W badaniach na szczurach dawki 0,40, 200 i 1000 ppm przez 26 tygodni nie wywołały istotnych uszkodzeń serca, mózgu, płuc, wątroby ani nerek, jednak zaobserwowano nefrotoksyczność zależną od dawki przy domięśniowym podaniu w zakresie 0,83–7,5 mg/kg mc./dzień. U psów podawanie doustne w dawkach 6,67–60 mg/kg mc./dzień przez 90 dni nie wykazało działań niepożądanych. Dane toksykologiczne nie wskazują na istotne ryzyko genotoksyczności, rakotwórczości ani toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć brak jest jednoznacznych informacji dotyczących teratogenności polimyksyny B. W preparatach złożonych z polimyksyną B, takich jak Maxibiotic czy Polibiotic, podkreśla się brak danych o działaniu teratogennym, natomiast glikokortykosteroidy obecne w tych preparatach wykazują działanie teratogenne.
alergia kontaktowa, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, nefrotoksyczność i ototoksyczność, nefrotoksyczność polimyksyny, ototoksyczność, podanie ogólnoustrojowe, polimyksyna B, siarczan neomycyny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 SR 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Olfen 75 SR, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla ludzi, a analiza potencjału genotoksycznego, mutagennego i rakotwórczego nie wykazała zwiększonego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły brak wpływu diklofenaku na zdolności rozrodcze oraz brak działania teratogennego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój nowotworów, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Hymekromon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hymekromon, substancja czynna w produktach Cholestil (200 mg, 400 mg) oraz Cholestil Max (200 mg), został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji, bez wykrycia mutagenności czy uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania kancerogenności w modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, nawet przy ekspozycji przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, hymekromon, indukcja mutacji genowej, kancerogenność, mutacja chromosomowa, profil bezpieczeństwa, przewlekłe stosowanie, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko rozwoju nowotworu, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AlleMax 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, zawartego w preparacie AlleMax 10 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej ani kumulacji leku, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie potwierdziły potencjału onkogennego cetyryzyny dichlorowodorku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, ciśnienie krwi, działanie teratogenne, funkcje oddechowe, laktacja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Asitalip Combo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne oceniające profil bezpieczeństwa. W badaniach na psach stosujących metforminę w monoterapii lub w skojarzeniu z sytagliptyną przez 16 tygodni nie wykazano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej. Poziom bez obserwowanego działania toksycznego (NOEL) dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność narażenia człowieka, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach na gryzoniach toksyczne działanie sytagliptyny na wątrobę i nerki pojawiało się dopiero przy narażeniu przekraczającym 58-krotność narażenia klinicznego, a nieprawidłowości zębów obserwowano przy 67-krotnym narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono wpływu na te parametry. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a działanie rakotwórcze u szczurów było związane z przewlekłą hepatotoksycznością przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność narażenia klinicznego), co nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych negatywnych efektów na płodność i rozwój, choć przy narażeniu >29-krotnym obserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na matkę u królików. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stężeniu czterokrotnie wyższym niż w osoczu (wskaźnik mleko/osocze 4:1).
badanie farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, dysfunkcja układu nerwowego, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, narażenie ustrojowe, NOEL, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie układu pokarmowego, potencjalne działanie rakotwórcze, profil bezpieczeństwa, przenikanie leku do mleka, rak wątroby, toksyczne działanie na wątrobę i nerki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na matkę, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenia koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 250 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej produktu Duracef (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone. W dokumentacji brak jest wyników kluczowych badań, takich jak długoterminowa ocena potencjału rakotwórczego oraz testy toksyczności genetycznej (mutagenności i uszkodzeń DNA) zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności dawki pojedynczej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa cefadroksylu na etapie przedklinicznym.
badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, doświadczenie kliniczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność genetyczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mirtazapiny potwierdzają jej akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego; jednak przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżoną przeżywalność młodych w pierwszych trzech dniach laktacji. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, model zwierzęcy, nowotwór wątrobowokomórkowy, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Sodu bromek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja sodu bromek, będąca składnikiem produktu leczniczego Sól Jodobromowa Iwonicka, została oceniona pod kątem bezpieczeństwa na podstawie danych literaturowych i wieloletniego doświadczenia klinicznego, bez konieczności prowadzenia dedykowanych badań przedklinicznych. Analizy niekliniczne wykazały brak toksyczności przy standardowym dawkowaniu, brak genotoksyczności, działania rakotwórczego, negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze oraz brak teratogenności. Sód bromek występuje w produkcie w stężeniu zapewniającym 1200 mg jonów bromkowych na kilogram, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa w kontekście całego składu, w którym dominuje chlorek sodu oraz jodek sodu.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, chlorek sodu, dane literaturowe, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, jodek sodu, jon bromkowy, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, sodu bromek, sól jodobromowa iwonicka, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, właściwość kancerogenna, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Przeprowadzono kompleksową ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego AntyGrypin COMPLEX, zawierającego 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Badania objęły farmakologię bezpieczeństwa (wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy), toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Analizowano również potencjalne interakcje między składnikami aktywnymi oraz wpływ substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (3156 mg/saszetkę), sód (88,8 mg/saszetkę, co odpowiada 3,85 mmol) i glukoza z maltodekstryny, które nie wykazały istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorofenaminy maleinian, genotoksyczność, glukoza, kwas askorbowy, maltodekstryna, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, potencjał genotoksyczny, rakotwórczość, sacharoza, sód, substancja pomocnicza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taromentin 1000 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Taromentin, zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły ryzyka uszkodzeń DNA, mutacji genowych ani aberracji chromosomowych. Ocena toksyczności reprodukcyjnej nie wykazała efektów teratogennych ani zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na brak przeciwwskazań do stosowania leku w ciąży i okresie rozrodczym. W badaniach na psach po wielokrotnym podaniu zaobserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, co jest zgodne z profilem bezpieczeństwa antybiotyków beta-laktamowych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, błona śluzowa żołądka, drażnienie przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, efekt teratogenny, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie żołądka, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat pierwiosnka (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill., flos) jest istotnym składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych. Badania toksyczności przewlekłej wykazały poziom NOAEL na poziomie 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała u psów i szczurów, co odpowiada odpowiednio 22- i 7-krotności dawki stosowanej u ludzi. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy oraz test mikrojąderkowy na szczurach, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy, okołoporodowy ani teratogenności, nawet przy dawce do 800 mg/kg mc. (32-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki ludzkiej).
badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, kwiat pierwiosnka, margines bezpieczeństwa, NOAEL, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret extract, suchy wyciąg, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Węgiel leczniczy Microfarm 200 mg
Produkt leczniczy Węgiel leczniczy Microfarm zawiera węgiel aktywny (Carbo activatus) w dawce 200 mg w postaci kapsułek twardych. Dokumentacja produktu wykazuje istotne braki w zakresie danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym brak informacji o toksyczności ostrej (LD50), toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz braku badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych w modelach zwierzęcych. Ponadto, nie przedstawiono danych dotyczących wpływu na funkcje rozrodcze, płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
adsorbent, aspekt toksykologiczny, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, carbo activatus, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, kapsułka twarda, kumulacja substancji, LD50, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie systemowe, węgiel aktywny, węgiel leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotum 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftazydymu, substancji czynnej produktu leczniczego Biotum, wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych (1 g i 2 g). Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła zaburzeń funkcjonowania tych systemów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani nieoczekiwanych efektów niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w przewidywanym czasie terapii. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych in vitro oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego ceftazydymu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, ceftazydym, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, farmakologia bezpieczeństwa, infuzja, mutagenność bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój okołoporodowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Supremin 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytrynianu butamiratu, substancji czynnej leku Supremin, obejmują ocenę ostrej toksyczności oraz wpływu na rozrodczość. W modelu mysim określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania na szczurach wykazały niewielkie działanie embriotoksyczne i teratogenne, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania butamiratu w okresie ciąży. Brak jest jednak danych dotyczących mutagenności, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności narządowej.
- Leksykon substancji czynnych
Orlik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Orlik (Aquilegia vulgaris L.), będący składnikiem preparatu Padma 28 Formuła (15 mg ziela orlika na kapsułkę), został poddany standardowym badaniom toksyczności ostrej i przewlekłej w ramach oceny bezpieczeństwa całego preparatu złożonego. Wyniki badań nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych, co sugeruje brak działania mutagennego i niskie ryzyko wywoływania zmian genetycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania wielokrotnego podawania preparatu również nie ujawniły negatywnego wpływu na organizm, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania orlika w dawce 15 mg w kontekście toksyczności nieklinicznej.
bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, interakcje międzyskładnikowe, orlik pospolity, Padma 28, potencjał mutagenny, preparat ziołowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telexer 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej preparatu Telexer, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania wiązały się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym przeciwzakrzepowym. W badaniach na samicach gryzoni dawka 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj. Dawkowanie 5-10-krotne w stosunku do ekspozycji u ludzi u szczurów i królików skutkowało zmniejszeniem masy ciała płodów, obniżoną przeżywalnością oraz wzrostem wad rozwojowych, co sugeruje potencjalne działanie teratogenne w wysokich dawkach. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawkach odpowiadających 4-krotności ekspozycji u pacjentów.
badanie prenatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie kancerogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, incydent krwawienia, płodność samic, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję. W modelach zwierzęcych dawki odpowiadające stosowanym klinicznie u ludzi nie wywoływały istotnych klinicznie zaburzeń parametrów życiowych. Objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i rozwojowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Zaburzenia płodności u szczurów były przemijające i obserwowane przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo.
ataksja, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnych zagrożeń poza tymi wynikającymi z jej podstawowego mechanizmu działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA. Badania farmakodynamiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, potwierdziły brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z hamowaniem syntezy cholesterolu. Testy genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
ciąża, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwość mutagenna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glitoprel 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa glimepirydu, pochodnej sulfonylomocznika, obejmowała badania toksyczności wielokrotnych dawek, potencjału genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na rozwój płodu. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych wynika z farmakodynamicznego efektu hipoglikemii, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. Badania wykazały również embriotoksyczność i teratogenność, które są wtórne do hipoglikemii indukowanej u samic i ich potomstwa, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym na tkanki rozrodcze czy płód.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, glimepiryd, hipoglikemia, pochodna sulfonylomocznika, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stężenie glukozy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cetylopirydyniowy chlorek (CPC) wykazuje umiarkowaną toksyczność po podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 192-538 mg/kg u szczurów oraz 108-195 mg/kg u myszy. Parenteralne podanie może prowadzić do przemijającego paraliżu kończyn i porażenia mięśni oddechowych, co w niektórych przypadkach skutkuje śmiercią. Nie stwierdzono ostrej toksyczności po inhalacji. W badaniach długoterminowych na królikach nie zaobserwowano makropatologicznych zmian związanych z CPC, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi. Roztwory wodne CPC w stężeniach 0,1-1% mogą powodować podrażnienia oczu u królików, jednak w typowych stężeniach stosowanych do działania odkażającego nie wykazuje toksyczności ani drażniącego wpływu na skórę i błony śluzowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, bakteryjna flora jelitowa, benzydaminy chlorowodorek, cetylopirydyniowy chlorek, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie mutagenne, działanie odkażające, działanie toksyczne, genotoksyczność, LD50, paraliż kończyn, porażenie mięśni oddechowych, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia okołoporodowe, zaburzenia płodności, zaćma, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertagen 50 mg
Przedkliniczne badania Sertagenu, zawierającego sertralinę chlorowodorek, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły negatywnego wpływu na płodność u samców, a także nie wykazały działania teratogennego. Zaobserwowano jednak efekt fetotoksyczny, objawiający się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych osobników w pierwszych dniach po urodzeniu, co wiązano z toksycznym działaniem sertraliny in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa prawdopodobnie wynikały z wpływu leku na organizm matki, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
badania farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek, działanie in utero, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fetotoksyczność, genotoksyczność, model zwierzęcy, odstawienie leku, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, profil bezpieczeństwa, punkt końcowy, sertralina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa