toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Alugastrin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ezomeprazolu wskazują na kompleksowy i dobrze poznany profil bezpieczeństwa, istotny dla praktyki klinicznej. Badania obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazując istotnych zagrożeń dla człowieka. W trakcie badań zaobserwowano działania niepożądane u zwierząt przy poziomie narażenia zbliżonym do dawek klinicznych, co wymaga uwagi przy ocenie bezpieczeństwa leku w praktyce medycznej.
badanie farmakologiczne, ezomeprazol, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny w żołądku, leki zmniejszające wydzielanie kwasu, mieszanina racemiczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana hiperplastyczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z wątroby i serca kaczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Anas barbariae hepatis et cordis extractum 200K, będąca głównym składnikiem Oscillococcinum, występuje w wysokim rozcieńczeniu homeopatycznym (0,01 ml na 1 g granulek). Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego ekstraktu, co może wynikać ze specyfiki preparatu. Produkt ma formę granulek jednodawkowych i zawiera ponadto substancje pomocnicze: sacharozę (0,85 g) oraz laktozę (0,15 g), co wymaga uwagi szczególnie u pacjentów z nietolerancją tych składników.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekstrakt z wątroby i serca kaczki, genotoksyczność, granulki homeopatyczne, laktoza, nietolerancja laktozy, Oscillococcinum, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zdarzenie niepożądane - Leksykon substancji czynnych
Almotryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania almotryptanu, substancji czynnej leków takich jak Almozen, Dezamigren, Nomigren i Trymigan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko niepożądanych efektów przy standardowej terapii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego almotryptanu.
agonista receptora 5-HT1B/1D, almotryptan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, migrena nawracająca, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie z melaniną - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratadyna Pylox 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawki terapeutycznej 10 mg. Substancja nie wpływała negatywnie na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, a także nie wykazywała kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, a badania długoterminowe nie wskazały na potencjał karcynogenny loratadyny u zwierząt doświadczalnych.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, stężenie w osoczu, terapia przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Excedrin MigraStop, zawierającego kwas acetylosalicylowy (250 mg), paracetamol (250 mg) oraz kofeinę (65 mg), wykazały, że każdy ze składników ma specyficzny profil toksyczności. Kwas acetylosalicylowy nie wykazuje działania mutagennego ani kancerogennego, jednak przy wysokich dawkach obserwowano uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nerek, a także teratogenne efekty u zwierząt, takie jak deformacje serca, zaburzenia linii środkowej ciała, embriotoksyczność i fetotoksyczność. Paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje istotnego ryzyka toksycznego, choć przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej hepatotoksyczności. Brak jest pełnych danych dotyczących wpływu paracetamolu na rozwój i reprodukcję zgodnie z najnowszymi standardami.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogeneza, karcenogenność, kofeina, kwas acetylosalicylowy, nerka, paracetamol, rozród i rozwój potomstwa, ryzyko mutagenne, ryzyko onkogenne, salicylan, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rexorubia –
Produkt leczniczy Rexorubia w formie granulatu zawiera dziesięć substancji czynnych w rozcieńczeniach homeopatycznych od D4 do D8, w tym związki mineralne (Natrium sulfuricum D6, Silicea D6, Calcarea carbonica D8, Calcarea iodata D8, Calcarea phosphorica D4, Natrium phosphoricum D4, Magnesia phosphorica D4, Ferrum phosphoricum D4) oraz składniki roślinne (Rubia tinctoria D6, Juglans pulvis D6). Nie dysponujemy standardowymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, takimi jak badania toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności czy potencjału rakotwórczego, co jest typowe dla leków homeopatycznych ze względu na wysokie rozcieńczenia substancji czynnych, które zwykle nie wykazują toksyczności w testach przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Juglans pulvis, lek homeopatyczny, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, nietolerancja składników, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, sacharoza i laktoza, Silicea, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glitoprel 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Glitoprel, obejmują standardowy zestaw testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, karcynogennych oraz oceny wpływu na rozwój płodu. Wyniki tych badań wskazują, że obserwowane działania niepożądane, w tym embriotoksyczność, teratogenność oraz zaburzenia funkcji rozrodczych, występują głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi i są wtórne do hipoglikemii indukowanej przez glimepiryd. Nie stwierdzono bezpośredniego toksycznego wpływu leku na tkanki płodu, a zaburzenia rozwojowe wynikają z metabolicznych konsekwencji obniżenia poziomu glukozy u ciężarnych samic.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach zaobserwowano działania niepożądane obejmujące podrażnienie żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych tym antybiotykiem.
amoksycylina sodowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, choroba przewodu pokarmowego, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie rakotwórcze, podrażnienie żołądka, potas klawulanianu, roztwór do infuzji, terapia krótkoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kreon 35 000 35000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pankreatyny zawartej w preparacie Kreon 35 000 wykazały brak istotnych klinicznie oznak toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na dobry profil tolerancji enzymu trzustkowego w dawkach terapeutycznych. Farmakokinetyka pankreatyny potwierdza, że enzymy pochodzenia wieprzowego nie ulegają wchłanianiu z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnoustrojowego, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych poza układem pokarmowym. W badaniach nie przeprowadzono jednak oceny potencjalnej genotoksyczności, karcynogenności ani toksyczności reprodukcyjnej, co należy uwzględnić przy interpretacji danych.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, enzym trzustkowy, enzymy trzustkowe, farmakokinetyka, genotoksyczność, karcynogenność, krążenie ogólnoustrojowe, pankreatyna, proces reprodukcyjny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alocutan Forte 50 mg/ml
Produkt leczniczy Alocutan Forte zawierający minoksydyl w stężeniu 50 mg/ml przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego minoksydylu. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak efekt ten był wtórny do hiperprolaktynemii wywołanej bardzo wysokimi dawkami, nieistotnymi klinicznie, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu u kobiet, które nie wykazało wpływu na układ hormonalny.
aplikacja na skórę, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, minoksydyl, mutagenność, nowotwór hormonozależny, objaw toksyczny, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, uszkodzenie materiału genetycznego, zapłodnienie - Leksykon substancji czynnych
Węglan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Węglan sodu jest substancją pomocniczą w preparacie Tiopental Panpharma, stosowanym w formie wstrzyknięć z tiopentalem sodu. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa węglanu sodu są ograniczone i oceniane w kontekście całego produktu. Nie przeprowadzono specyficznych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym samego węglanu sodu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości są niewystarczające, jednak wcześniejsze analizy tiopentalu nie wykazały działania mutagennego, co pośrednio sugeruje bezpieczeństwo formuły. W badaniach na zwierzętach wykazano, że stosowanie preparatów z tiopentalem i węglanem sodu w okresie intensywnego rozwoju mózgu może prowadzić do utraty komórek nerwowych i potencjalnych deficytów poznawczych, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
działanie mutagenne, efekt farmakologiczny, efekt toksykologiczny, genotoksyczność, interakcja lekowa, monoterapia, niedobór poznawczy, obrzęk płuc, pentoksyfilina, przewlekłe zatrucie, rakotwórczość, śmiertelność, środek znieczulający, substancja pomocnicza, synaptogeneza, tiopental sodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, węglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dernilan –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Dernilan, zawierającej kamforę racemiczną (1 g/100 g), alantoinę (300 mg/100 g), nikotynamid (250 mg/100 g) oraz kwas salicylowy (100 mg/100 g), wykazały brak toksyczności po wielokrotnym podaniu wszystkich składników aktywnych. Analizy literaturowe potwierdziły, że żaden z komponentów nie wykazuje właściwości rakotwórczych ani mutagennych. W zakresie tolerancji miejscowej alantoina i nikotynamid charakteryzują się dobrą tolerancją, bez działania drażniącego, alergizującego czy fototoksycznego. Kamfora może powodować umiarkowane, krótkotrwałe podrażnienie skóry, objawiające się pieczeniem i mrowieniem, natomiast kwas salicylowy wykazuje pierwotne działanie drażniące, zależne od stężenia (badane w zakresie 1-20%).
- Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania teikoplaniny wykazały zależny od dawki, przemijający wpływ na funkcję nerek u szczurów i psów po wielokrotnym podaniu pozajelitowym, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności w terapii klinicznej. Badania ototoksyczności na świnkach morskich ujawniły lekkie zaburzenia czynności ślimaka i przedsionka bez uszkodzeń morfologicznych, sugerując niższy potencjał ototoksyczny teikoplaniny w porównaniu do wankomycyny. W zakresie toksyczności rozwojowej, podskórne dawki do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików nie wywoływały wad rozwojowych. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze wzrostem poronień, a 200 mg/kg mc./dobę ze zwiększoną śmiertelnością noworodków, co wskazuje na istnienie bezpiecznego progu dawkowania.
antybiotyk glikopeptydowy, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, nefrotoksyczność, okres okołoporodowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, podawanie pozajelitowe, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał ototoksyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, teikoplanina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wankomycyna, właściwość antygenowa, wpływ na nerki, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Polpharma 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała zauważalnych efektów, przy ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co wskazuje na brak negatywnego wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.
AUC, badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (lek Corsib), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało specyficznych objawów toksyczności, a badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zatem korzystny, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy standardowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, malformacja strukturalna, opóźniony wzrost wewnątrzmaciczny, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ertapenem AptaPharma 1 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ertapenemu obejmowała standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W testach toksyczności wielokrotnego podania na modelach zwierzęcych zaobserwowano jedynie zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych u szczurów przy dużych dawkach, co jednak nie zostało uznane za klinicznie istotne. Testy genotoksyczności, w tym prawdopodobnie test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego ertapenemu. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy i pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie toksyczności, ertapenem, genotoksyczność, granulocyt obojętnochłonny, infekcja bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polinail 80 mg/g
Produkt leczniczy Polinail (80 mg/g, lakier do paznokci) zawierający cyklopiroks przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych przy dawkach doustnych do 10 mg/kg mc. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, a testy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie potwierdziły działania rakotwórczego. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie zaobserwowano toksycznego wpływu na zarodek i płód, choć u królików przy dawce 5 mg/ml odnotowano zmniejszenie wskaźnika płodności, co może sugerować ryzyko przy wyższych dawkach. Brak jest danych dotyczących długotrwałego wpływu na potomstwo.
aberracja chromosomowa, alkohol cetostearylowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyklopiroks, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, lakier leczniczy, pochodna chitozanu, postać farmaceutyczna, potencjał alergizujący, reakcja krzyżowa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, tropomiozyna, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 800 mcg
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy genotoksyczności oraz dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów i testy na transgenicznych myszach Tg.AC, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka ani potencjału mutagennego czy onkogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono niepokojących efektów, a toksyczność rozwojowa u szczurów i królików nie wykazała wad rozwojowych przy ekspozycji w okresie organogenezy. Warto jednak podkreślić, że w badaniach rakotwórczości zaobserwowano zmiany histologiczne w mózgu szczurów przy dużych dawkach, których znaczenie kliniczne pozostaje nieznane i wymaga dalszej analizy.
badanie rakotwórczości, ciąża, cytrynian fentanylu, działanie klastogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, genotoksyczność, laktacja, opioidowy lek przeciwbólowy, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny mózgu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wskaźnik przeżycia potomstwa, wydzielanie mleka, zaburzenie odruchów, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rylmenidyna, substancja czynna w lekach Rilmenidine Grindeks i Tenaxum, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła, że dawki śmiertelne były 4000-5500 razy wyższe niż standardowa dawka terapeutyczna u ludzi, a objawy zatrucia dotyczyły głównie ośrodkowego układu nerwowego, manifestując się drgawkami przy dawkach śmiertelnych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono uszkodzeń narządów ani zaburzeń funkcji wydalniczych przy dawkach do 1 mg/kg/dobę, co odpowiada 30-krotności dawki terapeutycznej. Analizy wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 250-krotności dawki terapeutycznej, a badania na szczurach nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność i zachowanie okołoporodowe nawet przy dawkach 2,5-5 mg/kg.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narząd wydalniczy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rakotwórczość, rylmenidyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki IMOVAX POLIO, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney, 29 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1, 7 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett, 26 jednostek antygenu D), wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne organizmu. Badania farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych, a testy toksyczności ostrej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dawki testowej. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania szczepionki w wielodawkowych schematach immunizacji.
antygen D, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, inaktywowany wirus poliomyelitis, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, schemat immunizacji, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Veletri 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa epoprostenolu sodowego (substancji czynnej VELETRI) obejmowały konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po wielokrotnym podaniu, oceny genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Brak działania mutagennego i cytogenetycznego podkreśla bezpieczeństwo stosowania epoprostenolu, zwłaszcza w terapii długoterminowej u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami, takimi jak nadciśnienie płucne. Dane dotyczące wpływu na rozród są korzystne, jednak należy zachować ostrożność przy ekstrapolacji wyników na populację kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie cytogenetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, choroba nowotworowa, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, epoprostenol sodowy, nadciśnienie płucne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, VELETRI - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 50 mg
Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.
działanie histotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, wyspa trzustkowa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adrimax 30 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewodropropizyny, substancji czynnej leku Adrimax, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, indeks terapeutyczny oraz toksyczność po podaniu wielokrotnym na różnych modelach zwierzęcych. Dawki wywołujące ostre objawy toksyczności wynosiły odpowiednio: 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich, co wskazuje na niską toksyczność ostrą lewodropropizyny. Indeks terapeutyczny dla świnek morskich, obliczony jako stosunek DL50 do DE50, mieścił się w zakresie 16–53, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a toksyczną, istotnym z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego.
badania przedkliniczne, dawka dobowa, dawka efektywna, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, hamowanie kaszlu, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, lewodropropizyna, NOAEL, objawy toksyczności, profil bezpieczeństwa, substancja przeciwkaszlowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła